By odetchnąć - wiersz

Przyszedłem tu znów

To mój azyl odpoczynek

Od świata tamtego

Od pracy niespełnionych marzeń

Tu mogę rzucić kilka słów

Nie ważne czy piękne i barwne

Tu mogę zamknąć oczy

Wyżalić i nie płakać wcale

Wszystko wokoło denerwuje

Wyjątkowo i uparcie na przekór

Kiedy trochę spokoju gdy brak

Sił na plany sił na myśli

Kłębią wierzgają grzmocą

Nagłe pioruny głośno

Swą zadziornością targają

Resztki zmęczonego ciała

Nie nie pozwala mi odetchnąć

Wiatr słońce a potem wieczór

Tylko wydziera wydziera wnętrze

Wydziera ochotę wydziera spojrzenie

Tu usypiam na chwilę zostawiam

Usłane wśród słów tych stos zmartwień

Choćby na chwilę przez moment

Może padnie ten mój organizm

Widły kolce szorstkie szumy

Drażnią przymykane oczy

Wstaję i jak automat na nowo

W ruch ten niechciany raniąncy

Bronię się zapieram sił tych brak

Dokoła jak w szeregu batalionu

Tysiące czarnych flag ze sztyletami

Brną do mnie zbliżają ostrza

Próżno czekać kojącej melodii

Którą potrafią ptaki nucić

Próżno być myśleć o pragnieniu

Nie zostanie ugaszone

Tu cicho w zgiełku na chwilę

Urywam plakaty z napisami

Które przed oczyma szyderczo

Wskazują porażki wskazują koniec

Pukam i krzyczę nie słyszą

Bo głos nie wydobyty bo nie chcą

Zadławiony cichy bez energii

Jak kwiat ku zmierzchu