Wiersze - zapomniana wojna (anamika)

Nie jesteś zalogowany

zapomniana wojna

opadly pyly ostatniej bitwy

juz aniol zapomnial te wojne

choc w boga dziennikach wciaz zapisane

nie prawi nikt o srebrnych przylbicach

dwa trupy wciaz leza brzuchami do gory

i wala sie jeszcze miecz siwy

krwi juz nie widac bo posprzatane

lecz ramie uciete przeszlosc wskazuje

rozlane lzy strachu zatopily przygode

nadajac jej obraz przestrachu komuny

nikt juz nie patrzy na siebie bezradnie

podnoszac z ziemi obciete dlonie

posprzatac trzeba po snow zniewoleniu

by umrzec mogl ktos ponownie

w tym samym miejscu i znow bez powodu

sobie uciac kolejna konczyne

Menu wiersza

Obecna ocena:
5.7

Oceniali:

Menu autora

Autor:anamika
O sobie samym:

Nocą słyszę, jak coraz bliżej
drżąc i grając krąg się zaciska.
A mnie przecież zdrój rzeźbił
Ostatnio widziany:2010-09-02

REKLAMA