deja vu - wiersz

lustro patrzy z sarkazmem
rozebrana do naga cisza
przywiązana do wezgłowia łóżka
jedwabnym szalikiem

tak wtedy myślałem
dotyk na sute śniadania
jedzona z ręki lubieżność

zrośnięty z czasem
byłem tylko z przyzwyczajenia
jak zmierzch za oknem
połykałem gwiazdy

teraz wystawiam palce
poza nawias przyzwyczajeń
na nowo hoduję
nieposkromione ciepło