Drugi potop - wiersz

zapłakał Bóg i wyrzekł
następujące słowa
"a może by tak Ziemię
uczynić od nowa?"

czterdzieści dni i nocy
płakały wszystkie chóry
pokryły się lazurem
najwyższe nawet góry

ocalił Pan jedynie
najbardziej mu oddanych
by cały świat od nowa
był znów poukładany

dziś stoi Pan i patrzy
zadając wciąż pytanie
czy miejsca tam wystarczy
czy jeszcze go zostanie

łzy płyną mu po twarzy
zasłania w niebie okno
wszak może się odmienią
gdy znowu mocno zmokną