Przegrani - wiersz

Wznieślismy wysoko marzenia 

przerastające rzeczywistość.

Usta utonęły w słodkich jakże słodkich słowach

otwieraliśmy kolejne koperty z lukrecjami kłamstw 

marcepanem naiwności .

Usta tonęły , zmysły wchłaniały kolejne zapachy 

mgła zasłaniała oczy

wtedy już leżeliśmy

byliśmy przegrani..

Pod ciężkim niebem

zwiastującym gorzką porę

leżeliśmy w bezruchu 

było nam tak dobrze.

I dopiero teraz

przeganiamy chmury

które poruszyły nas 

które zwrócić kazały 

każdą słodką porę.

Leżeliśmy pod gołym niebem 

byliśmy tylko dla siebie

spokojni, wolni, naiwni..

Teraz nie mamy nic

albo nic do stracenia..

Krzyczą oczy , 

krzyczą zmysły

brak im dawnego nasycenia

brak im leniwego tchu.

Przyznaj 

tak niewiele obchodzi nas świat

dopóki czegoś nam nie odbierze..

A myśleliśmy że nic nie mamy.