Niezrozumiana - wiersz

Niezrozumiana

rzucam słowami w każdy kąt.

Kurzem przysypane

zapomniane chwile

widocznie istotne tylko dla mnie

bo u mnie lśnią

na drewnianej półce.

Odpychana jak huśtawka

zdmuchiwana niczym puch

który bawi dziecięce oczy.

Dla nich to tylko chwila

dla mnie kolejny dzień

wbity gwoździem w ścianę

nad skurzoną drewnianą półką

na której żaden nie zakwitł kwiat,

Burzy się po latach krew

tak bardzo pragnę zyskać spokój.

Wykrzyczeć tamten strach.