Sarah J. Maas

Sarah J. Maas - biografia, życie i twórczość

Sarah J. Maas zaczęła pisać historię, z której później narodził się Szklany tron, gdy miała zaledwie 16 lat. Pierwsze rozdziały publikowała w internecie na FictionPress.com pod tytułem Queen of Glass. Opowieść zdobyła tam dużą popularność, a autorka usunęła ją z serwisu dopiero wtedy, gdy zdecydowała się szukać tradycyjnego wydawcy.

Sarah J. Maas punktem wyjścia dla Szklanego tronu uczyniła historię Kopciuszka, ale odwróciła jej podstawowe założenie. Zastanawiała się, jak wyglądałaby ta baśń, gdyby bohaterka nie była służącą, lecz zabójczynią, a na bal udała się nie po to, żeby poznać księcia, ale żeby go zabić.

Sarah J. Maas napisała pierwszy tom Dworu Cierni i Róż już w 2009 roku, choć książka ukazała się dopiero w 2015 roku. Seria została luźno zainspirowana baśnią o Pięknej i Bestii. Początkowo historia miała mieć bardziej zamkniętą formę, jednak jej popularność sprawiła, że cykl został rozbudowany o kolejne opowieści poświęcone także innym bohaterom.

Sarah J. Maas ukończyła w 2008 roku Hamilton College z wyróżnieniem. Studiowała kreatywne pisanie, a dodatkowo zajmowała się religioznawstwem. Jeszcze podczas pierwszego roku studiów poznała Josha Wassermana, który był opiekunem mieszkańców w jej akademiku. Para pobrała się w 2010 roku.

Sarah J. Maas jako ważne dla swojego zainteresowania fantastyką wskazywała między innymi Sabriela Gartha Nixa oraz The Hero and the Crown Robin McKinley. Wśród jej inspiracji znalazły się również muzyka klasyczna, ścieżki dźwiękowe z filmów, Buffy: Postrach wampirów oraz Sailor Moon.

Sarah J. Maas stworzyła trzeci duży cykl fantasy, Księżycowe Miasto, którego pierwszy tom ukazał się w 2020 roku. Druga część, Dom nieba i oddechu, zdobyła w 2022 roku nagrodę Goodreads Choice Awards w kategorii fantasy.

Sarah J. Maas znalazła się również w centrum amerykańskiej dyskusji o dostępie młodych czytelników do książek. W 2024 roku w stanie Utah sześć jej powieści znalazło się wśród tytułów, których na podstawie nowych przepisów nie można było przechowywać w bibliotekach i klasach szkół publicznych.