Przy kawce o wszystkim

logo
Biblia w kontekście współczesnych odkryć archeologicznych
Notatkę dodano:2014-09-08 13:14:36

7 lutego br. w Sali Sympozjalnej Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego odbyło się spotkanie z profesorem Alanem Millardem, wybitnym znawcą starożytnych języków Bliskiego Wschodu. Spotkanie zorganizowało Chrześcijańskie Stowarzyszenie Akademickie oraz Samorząd Studencki Wydziału Nauk Społecznych UŚ. Z ramienia ChSA spotkanie prowadził Wojciech Kaftański, student IV-go roku Filozofii WNS UŚ. Podczas spotkania profesor Miliard wygłosił wykład zatytułowany Biblia w kontekście współczesnych odkryć archeologicznych. Wystąpienie profesora tłumaczył dr inż. Adam Król.

Profesor Alan Millard jest absolwentem Starożytnych Języków Semickich na Uniwersytecie w Oxfordzie, byłym pracownikiem Depatment of Western Asiatic Antiquities w British Museum, asystentem w Tyndale Library for Biblical Research w Cambridge. Od 1970 roku pracował w Uniwersytecie w Liverpoolu jako wykładowca Języka Hebrajskiego i Starożytnych Języków Semickich. Brał udział w odkryciach archeologicznych w Tell Rifa’at i Tell Nebi Mend (Syria), Petrze (Jordania) i Nimrud (Irak). Jest członkiem Institute for Advanced Studies w Hebrajskim Instytucie w Jerozolimie oraz autorem i współautorem wielu publikacji z dziedziny archeologii. Zainteresowania profesora Miliarda obejmują dziedzinę języków starożytnych, historię Bliskiego Wschodu oraz studiów na temat Biblii jako produktu świata starożytnego.

 Na wstępie swojego wykładu profesor Millard zaznaczył, iż jego wykład, podobnie jak jego wieloletnia praca nie ma na celu potwierdzania bądź negowania istnienia Boga, gdyż to jest sprawą wiary każdego człowieka. Ma za to na celu udowodnienie przydatności Biblii jako księgi historycznej, poprzez potwierdzenie opisanych w niej wydarzeń i osób. Ze względu na ograniczenia czasowe profesor przytoczył tylko kilka dowodów potwierdzających prawdziwość niektórych zapisów biblijnych, lecz jak zapewnił jest ich o wiele więcej. Pierwszym dowodem jest potwierdzenie politycznego tła wydarzeń opisanych w Biblii. Na przykład wspomniano tam o kilku asyryjskich królach. Jak się szczęśliwie złożyło asyryjskie inskrypcje poświęcone tym właśnie władcom są w posiadaniu muzeów. Asyryjskich władców cechowała skłonność do uwieczniania swoich osiągnięć i podbojów w postaci obelisków i inskrypcji. W zapisach tych znajdują się także imiona królów ludów podbitych przez Asyryjczyków, wśród nich zaś pojawiają się imiona królów izraelskich. Imiona te występują w takim samym porządku chronologicznym zarówno w Biblii jak i we wspomnianych inskrypcjach. Najsławniejszym przykładem tego typu zapisów jest tzw. "czarny obelisk" Shalmanesera III. Pokazuje on posła składającego hołd królowi asyryjskiemu. Z inskrypcji opisującej tę scenę dowiadujemy się, iż jest to hołd "Jehu - króla Izraela". Asyryjskie źródła datują to wydarzenie na 841 rok przed narodzeniem Chrystusa.

Kolejnym tego typu zapisem są inskrypcje na ścianach pałacu Sennacheriba opisujące jego atak na Lachish (miasto na południowy zachód od Jerozolimy) w 701 roku p.Ch. Inskrypcje te dają jedyne świadectwo wydarzeń z czasów proroka Izajasza, a wydarzenia w nich opisane pokrywają się z tymi opisanymi w Biblii w Drugiej Księdze Królewskiej. Kolejnym dowodem na historyczne znaczenie Biblii jest potwierdzenie istnienia opisanych w niej osób. Profesor jako przykład podał asyryjskiego króla Sargona, ojca Sennacheriba. Imię Sargona widnieje w 20 rozdziale Księgi Proroka Izajasza. Imię to przewija się dość często w asyryjskich zapiskach, lecz najczęściej pisane jako "Sharru-ken", zdawało się więc, że przekaz biblijny jest niedokładny. Ostatecznie imię Sargona, a co za tym idzie prawdziwość zapisu w Biblii, potwierdziło odkrycie amerykańskich archeologów w pałacu Sargona. Odnaleziono tam niewielki kawałek gliny z odciskiem pieczęci. Napis głosił, iż jest to pieczęć imienna "oficera Sargona" z imieniem króla zapisanym tak samo jak w Księdze Izajasza. Ważnym elementem potwierdzania autentyczności pism starożytnych jest sprawdzenie zawartych w nich opisów przedmiotów codziennego użytku, broni i tym podobnych z wyglądem takich przedmiotów ustalonym na podstawie wykopalisk archeologicznych.

Profesor skupił się na dwóch rzeczach: uzbrojeniu Goliata oraz kamiennych tablicach Mojżesza. Uzbrojenie Goliata opisane jest w 17 rozdziale Pierwszej Księgi Samuela. Z księgi tej dowiadujemy się, że Goliat posiadał zbroje łuskową, hełm i nagolenniki wykonane z brązu, walczył zaś włócznią o żelaznym grocie.

Daje to badaczom wyraźną wskazówkę, iż tekst ten napisany był w czasach dominacji brązu, czasach, gdy żelazo było rzadkie i trudno osiągalne, czyli w okolicach XI wieku przed Chrystusem. Profesor argumentował zgodność historyczną tego opisu tym, iż antyczni kronikarze opisujący bitwy zazwyczaj mieli tendencję do przejaskrawiania faktów na korzyść tych, dla których owe kroniki pisali. Gdyby więc kronikarz opisywał pojedynek Dawida z Goliatem później (np. w VII wieku przed Chrystusem), korzystając z zapisków lub przekazów ustnych, Goliat by być jeszcze groźniejszy zapewne zostałby opisany jako wojownik odziany w żelazną zbroję, gdyż opis byłby tworzony w czasach dominacji żelaza. Opis biblijny, nawet jeśli jest przejaskrawiony, musiał powstać w czasach dominacji brązu, co pozwala wysnuć wniosek, że opowieść ta została spisana w momencie wydarzenia lub krótko po nim.

To zaś według profesora Millarda stanowi ważny dowód wartości Biblii jako księgi historycznej.  Historia Mojżesza to przede wszystkim historia kamienny tablic, na których spisano przykazania. Profesor skoncentrował się na samym fakcie używania tablic kamiennych do zapisywania czegokolwiek. Badacze spierali się, czy w ogóle ludzie z otoczenia Mojżesza mogli znać tabliczki jako materiał piśmienniczy. Powstała teoria, iż zapis ten tak naprawdę mówi o glinianych, a nie kamiennych tablicach, zaś z pisaniem na takich tabliczkach Izraelici mogli zetknąć się dopiero podczas wygnania do Babilonu. Jeśli takie wnioskowanie byłoby słuszne oznaczałoby, iż opowieść o Mojżeszu została spisana ok. 600 lat po jego śmierci. Profesor Millard nie zgadza się z taką opinią i jako dowód przytacza wiele odnalezionych w Egipcie tabliczek zarówno glinianych jak i kamiennych, używanych przez starożytnych skrybów do codziennych notatek i zapisków. Skoro Mojżesz wyprowadził Izraelitów z Egiptu, logicznym wnioskiem jest, że Izraelici czasów Mojżesza znali egipski zwyczaj pisania na glinianych i kamiennych tabliczkach. Podobnie, można dowieść prawdopodobieństwa istnienia Przybytku dla Arki Przymierza, wykonanego w sposób bardzo zbliżony do namiotów podróżnych wykonywanych na potrzeby faraonów egipskich (najstarszy egzemplarz datowany jest na tysiąc lat przed Mojżeszem), czy samej Arki Przymierza, podobnej do skrzyni znalezionej w grobowcu Tutenhamona. Zaś badania archeologiczne prowadzone w okolicach Jerozolimy pozwoliły odkryć wiele grobowców wyglądających jak opisany w Biblii grobowiec, w którym złożono ciało Chrystusa. Potwierdziły one opisane biblijne zapisy dotyczące rytuałów pogrzebowych i sposobu chowania zmarłych w tamtych czasach.

Profesor Millard zakończył swój wykład stwierdzeniem, że archeologia jest ważnym narzędziem w umieszczeniu zapisów biblijnych kontekście historycznym. Im lepiej zaś uda się zrozumieć ten kontekst tym lepiej będzie można wykorzystać Biblię jako wiarygodne źródło historyczne..

Gazeta Uniwersytecka-miesięcznik Uniwersytetu Sląskiego w Katowicach


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Lekcja uczciwości wobec siebie i innych
Notatkę dodano:2014-05-28 14:08:54

Jeżeli zapytać kogokolwiek, czy jest uczciwym , szczerym wobec siebie i innych człowiekiem- większość odpowiedziałaby zdecydowanie  że tak. Problem polega na tym, że nie wiemy co tak naprawdę czuje i myśli druga osoba. W pewnym stopniu uczucia u drugich możemy rozpoznać , chociażby przez zmieniający się wyraz twarzy . Natomiast nie potrafimy rozpoznać co myśli inny człowiek.

Tutaj z pomocą przychodzi Pismo Swięte, które pomoże ustalić jaki naprawdę jest człowiek

Jak to działa?

Może dla przykładu weźmy jeden biblijny werset.

,,Słyszeliście że powiedziano,nie wolno ci cudzołożyć. Ale ja wam mówię, że każdy kto się wpatruje w kobietę, aby do niej zapałać namiętnością, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu ( Mat 5:27,28)

Na przykład idzie mężczyzna ulicą i widzi różne kobiety, nagle zauważa jedną która przyciąga jego uwagę. Jest  bardzo pociągająca  i obcisły strój przylega do jej ciała.

Jak się powinien zachować w takiej sytuacji?

Samo spojrzenie na piękne kobiety nie jest niczym zdrożnym, nie chodzi tu o niemoralną przelotną myśl, gorzej  jeżeli ktoś się wpatruje w kobietę rozbudzając do niej swoje niemoralne cielesne żądze.

Tak więc problem nie pojawia się dopiero w chwili popełnienia niemoralności. Zaczyna się wcześniej — od niemoralnych pragnień.

Oczywiście, jeżeli ktoś pożądliwie wpatruje się w kobietę jeszcze z nią nie popełnia cudzołóstwa, ale jest na drodze do tego czynu przed czym Jezus przestrzega.

Ale gdyby tylko okoliczności uległy zmianie, zdawały się sprzyjać, gdyby sam ocenił, że są szanse uniknięcia poważnych konsekwencji, serce jego byłoby już gotowe do popełnienia owego czynu, po prostu chce go dokonać. Od strony pobudek istnieją wszelkie dane — brak tylko sposobności.

Widzimy więc, że nawet gdy mężczyzna patrzy na niewiastę z namiętnym pożądaniem, już robi źle. Gdyby miał okazję, obróciłby w czyn cudzołożne pragnienie swego serca.

 Jezus oświadczył, że gdy żonaty mężczyzna uporczywie przygląda się jakiejś kobiecie, nie ograniczając się do podziwiania jej urody, ale z pragnieniem cielesnego obcowania z nią, już w sercu dopuszcza się cudzołóstwa.

Jezus zatem apelował do słuchaczy, by się wystrzegali nie tylko samego grzechu, ale też grzesznej żądzy, która łatwo doprowadza do czynu.

Jak powinna się zachować uczciwa wobec siebie i wobec partnera małżeńskiego osoba?

Taki osoba  nigdy nie dopuści, żeby  w umyśle tworzyć niemoralne fantazje. 

Postąpi jak Hiob

Przymierze zawarłem ze swymi oczami.
Jakże więc mógłbym zwracać uwagę na jakąś dziewicę ( Hioba 31:1)

W taki prosty sposób, każdy człowiek może sam sobie odpowiedzieć czy rzeczywiście jest szczerym, uczciwym  człowiekiem. Czy dokłada usilnych starań żeby już w myślach nie zdradzać swojego partnera małżeńskiego.

Na tej prostej zasadzie Biblia obnaża prawdziwe wnętrze każdej osoby, jakimi pobudkami się kieruje.  Można wszystkie inne wersety odnośnie moralności rozpatrzyć w podobny sposób.


Komentuj(2)

-------------------------------------------------------------------


Notatkę dodano:2014-03-29 13:16:16

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Jakie książki objęto zakazem?
Notatkę dodano:2014-03-29 13:16:07

W  spisie umieszczono nazwiska pisarzy, których czytanie publikacji było zabronione, nie ważne jaka to była książka. Także była inna lista zawierająca tytuły wybranych dzieł autorów, których pozostałe publikacje nie były obłożone zakazem czytania. Trzecia lista obejmowała prace anonimowe. Na indeksie ogółem było 1107 pozycji z zakresu religii jak i z innych tematów. Jeszcze była uzupełniająca lista na którą wciągnięto niedozwolone przekłady Biblii, i zakazano wyraźnie przekładać tą księgę na język prostego ludu.


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Kościół zakazywał czytać Biblię
Notatkę dodano:2014-03-27 10:01:36

Czy kościół był zainteresowany głoszeniem Słowa Bożego? Ciekawą rzeczą jest , że po wynalezieniu druku (pod koniec XV w.) nakładano w wielu europejskich diecezjach restrykcje. Wprowadzono wymóg posiadania zezwolenia na druk (imprimatur), także zaczęto kontrolować wydawnictwa. Osoby które się temu zarządzeniu sprzeciwiały, mogły zostać ekskomunikowane. Jednak ten zakaz nie zatrzymał zalewu materiałów drukowanych, które to kościół uznał za niebezpieczne dla wiary. Następnie w 1542 utworzono rzymską ikwizycję, która początkowo miała ograniczać wolność słowa w sferze religii. Generalny Inkwizytor, Giovanni Pietro Caraffa, został papieżem Pawłem IV, natychmiast polecił sporządzić wykaz książek, których nie wolno posiadać ani czytać. W ten sposób w roku 1559 po raz pierwszy ukazał się powszechny Indeks ksiąg zakazanych.


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Notatkę dodano:2014-03-20 17:40:02

Miło minął dzień, należy to doceniać i się cieszyć. Wiele osób nie ceni życia ponieważ ryzykuje często narażając się lub nabawiając  kalectwa. Dopiero ,,polak mądry po szkodzie', zaczyna żałować że wcześniej lekceważył tą sprawę.


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


ocean
Notatkę dodano:2014-03-17 16:50:27
ae785592566c66e5ab17faaebda38b82.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Złodzieje książek
Notatkę dodano:2014-03-17 07:29:12

Bibliotekarze oraz inni pracownicy z tej branży są zaniepokojeni coraz częstszymi kradzieżami książek. Mary Ellen Quinn, odpowiedzialna za powiększanie zbiorów Biblioteki Publicznej w Chicago, oświadczyła na łamach The New York Times Book Review, że ‛każdego roku biblioteki kupują chyba tyle samo egzemplarzy, ile tracą wskutek kradzieży’. Na liście złodziei znaleźli się lekarze, dziennikarze, prawnicy, seminarzyści, nauczyciele i nawet bibliotekarze, a pewien znawca powiedział, że są to „najlepsi ludzie pod słońcem”. Według badaczy tego zjawiska „książką ginącą bez wątpienia najczęściej, bestsellerem wszystkich czasów, nieodparcie kuszącym do przywłaszczenia go sobie”, jest Biblia.


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Notatkę dodano:2014-03-16 14:48:36

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Co czytać?
Notatkę dodano:2014-03-16 14:48:06

Ludzie na ogół lubią czytać, chociaż niektórzy za tym nie przepadają.

Jak w stale rosnącej lawinie książek znaleźdź tą jedną cenną i ważną. Nie są to akademickie rozważania ponieważ lektura wywiera wpływ na nasz sposób myślenia, wartościowania i osądu.

W roku 1890 pewien wydawca zwrócił się z pytaniami na ten temat do wielu ówczesnych przedstawicieli środowisk literackich. Prosił o wymienienie książek, które ich zdaniem mają najtrwalsze znaczenie.

Co mu odpowiedziano?

,,Pismo Swięte oraz dzieła Szekspira i Homera były w najwyższej cenie u ludzi pióra w XlX stuleciu'

W pewnym sondażu ośmiu wybitnych profesorów, historyków i bibliotekarzy na pytanie ,,Jakie pięć książek powinien przeczytać każdy wykształcony człowiek'? Większość z nich wymieniła Biblię.

Można byłoby się powołać na wiele innych ankiet, Biblię za każdym razem stawia się wyżej ponad inne książki.


Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Wątki:

Licznik

Odsłon: 7922
Osób: 6483
Blog granice.pl. Ta strona jest nieoderwalna częścią serwisu www.granice.pl właściciela firmy W&w. 2008-2017