Szumi dokoła Las

You have to be an intellectual to believe such nonsense. No ordinary man could be such a fool. (George Orwell)

Cytaty z książki Star Carrier. Pierwsze uderzenie
Notatkę dodano:2013-11-07 13:28:37

Niemalże fizycznie czuła przypływ danych, błyski równań balistycznych i jasność rozwiązań podawanych przez sztuczną inteligencję.

To na początek. Niezwykle piękne, nieprawdaż?! Poezja prozą. Aż serduszko pika w rytmie cha-cha.


To jednak umęczone fotony uważam za hit tego tomu:
Niebiosa otworzyły się wśród burzy umęczonych fotonów; gdy lotniskowiec gwiezdny "Ameryka" wszedł w otwartą przestrzeń.


O sensie przetrwania, również dalekich podróży:
Nie po to przeleciał siedemdziesiąt jeden jednostek astronomicznych i przetrwał eksplozję termojądrową, aby dać się zestrzelić jakiemuś słojogłowemu.


O pewnym aspekcie inteligencji technicznej:
Zdolność inteligencji technicznej do dewastacji świata była szokująca.


O postępowych władzach i ich przeciwnikach, językiem miłości jakże przypominającym używany przez pewnego profesora-entomologa:
Władze. Siły pokojowe. Patrzą na nas. Śledzą nas. Mówią nam, co robić, a czego nie. Nazywają nas dzikimi. Nielegałami i prymitywami. Hipisami. Dla nich nie jesteśmy ludźmi, tylko szkodnikami. Problemem, którym trzeba się zająć.


Rozmiar ma znaczenie, także w przypadku czarnych dziur:
Znane były opowieści - horrory, przekazywane od najdawniejszych dni podróży grawitacyjnych o okrętach zaatakowanych przez mikroskopijne czarne dziury, których załogi umierały w męczarniach.


Swoją drogą powyższe zdanie może również odczytać tak, że załogi czarnych dziur umierały w męczarniach. Cóż jednak wiemy o załogach czarnych dziur. Niewiele lub prawie nic, przynajmniej na razie ;)


Wezwanie z modlitewnej litanii wierzącego ateisty z przyszłości:
- Boże uchowaj nas przed politycznym mikromenadżmentem


O niezmiennych wartościach klasy politycznej i ludzi z establishmentu:
Wskazywanie winnych i znajdowanie kozłów ofiarnych miało chlubną, wielowiekową tradycję wśród generalicji i polityków.


Wszystkie cytaty pochodzą z książki Star Carrier: Pierwsze uderzenie - I tom cyklu Iana Douglasa. Militarne s-f w ciekawej odsłonie.

83fd8b22d1bcebf56dd3e3df85a2f932.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Michael Vey Więzień celi nr 25
Notatkę dodano:2013-04-16 13:11:31

Prawda jest taka, że jeżeli chce się zmienić świat, nie zawsze ma się luksus czasu lub przestrzegania konwenansów. Nie da się robić omletów bez rozbicia paru jajek, prawda?

Takie teorie słyszymy z ust nawiedzonych rewolucjonistów, wybitnych naukowców, polityków z wizją, dowódców posyłających żołnierzy na śmierć. Postęp podobno wymaga ofiar. Oczywiście ze strony tych słabszych, gorszych, niewtajemniczonych, głupszych, chorych, mniej wartościowych. Ciągle ktoś mniej lub bardziej jawnie głosi takie hasła. Głosi je i co gorsza, wierzy w nie bezgranicznie. Wszak to nie on ma być słuszną ofiarą postępu. Takimi hasłami karmi nas wyrafinowany naukowiec, dr Hatch z powieści Michael Vey Więzień celi nr 25 Richarda Paula Evansa.

Jeśli chcesz dalej przez całe życie dziobać z kurczakami, to twój wybór, siostrzyczko. Więc kim chcesz być, orłem czy kurczakiem? (...) Więc przestań się tak bardzo martwić o kurczaki, one się nie liczą. Orły zjadają kurczaki. Nie dlatego, że są złe, po prostu tak zostały stworzone.

Wszystko można logicznie uzasadnić. Można odwołać się do rozumu i wzniosłych haseł będąc rasistą, mordercą, ludobójcą, świrem, fanatykiem, pyszałkiem, prymitywnym ideologiem, wytrawnym intelektualistą, autorytetm. Patrząc na wiele postaci z życia publicznego ma się wrażenie, że bezgranicznie wierzą w to, że są orłami, choć to co najwyżej sępy. Bankierzy, biznesmeni, politycy, naukowcy z pogardą jawną lub skrytą patrzą na świat. Oni, elita są lepsi. To oni, elita powinni rządzić motłochem, kurczakami. A jeśli kurczaki zostają zjedzone? Cóż, takie są prawa logiki postępu.

Powiedziano ci na przykład, że wszyscy ludzie są sobie równi, ale każdy, kto nie jest głupi albo niewiadomy, zdaje sobie sprawę, że to nieprawda. Niektórzy są bogaci, inni są biedni. Jedni są mądrzy, inni głupi. Nikt nie rodzi się równy.

Szokujące, ale takie nie wyrażane nie zawsze wprost przemyślenia można wyczytać na rozmaitych blogach znanych polityków, często wykrzykujących hasła równości, braterstwa i wolności. Jeśli komuś podobają się idee Stalina, sposoby działania Mao czy Pol Pota, osiągnięcia nazistów - to wierzy, że ludzie nie są równi. Sądzi też, że jest równiejszy niż inni, że jemu wszystko się należy. Owszem, potrafi pochylić się (słowami) nad biedą, której nigdy nie zaznał i wzruszać się na pokaz, ale swoimi czynami i życiem zaprzecza temu każdego dnia. Cóż to za obłudna troska nad biednymi kiedy jeździ się wypasioną furą, zarabia kilkanaście tysięcy, waży ponad sto kilogramów i jest wypasionym celebrytą-hedonistą?

Jeżeli chcieli mnie złamać, doskonale wiedzieli, jak się do tego zabrać. Oczywiście, że wiedzieli. Byli naukowcami.

Ciekawe dlaczego tak mało wspomina się o naukowcach szukających nowych, bardziej efektywnych metod przesłuchiwania ludzi, łamania ich woli? Wszak od zawsze za postępem w tej dziedzinie nie stały jakieś prymitywne osiłki, prości sadyści, lecz wysublimowani, inteligentni, cyniczni technokraci i ludzie nauki. To dzięki nim można dziś z ludzi wyciskać informacje jak z cytryny. To oni odpowiadają za katowanie, dręczenie, mordowanie tysięcy ofiar. To ich wysiłki badawcze, ich trud to umożliwiają. Nie można zaprzeczyć, że w dziedzinie tortur postęp jest ogromny. A dla wielu "dobrych", oddanych sprawie ludzi, postęp wart jest każdej ceny.

9e74a7f8548772257072e027588f54d3.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Do światła
Notatkę dodano:2013-04-03 11:39:09

Nadzieja przypomina odbicie w wodzie. Raz jest i nagle znika, przykryta migotaniem coraz to nowych wydarzeń. Szybko niknąc, pozostawia jednak po sobie ledwie wyczuwalny aromat, tli się gdzieś w głębinach świadomości, i po jakimś czasie na spokojnej powierzchni uśpionych emocji znów pojawia się jej nietrwały wizerunek. W takich momentach pojawia się zadziwiające uczucie odzyskania czegoś dawno utraconego. Czegoś, co w każdej chwili możesz znów stracić. I tak bez końca. (...) Nadzieja to dziwne uczucie.  (s.138)

W Do światła Andrzeja Diakowa wkraczamy w rzeczywistość uniwersum Metro 2033. Do świata po wojnie nuklearnej. Człowiek to brzmi dumnie, ale nie w tutaj. Tu królują zmutowane zwierzęta, pozbawieni zasad moralnych ludzie. Mordercy, złodzieje, kanibale, egoiści myślący tylko o własnym pełnym brzuchu. Nieliczni, których nie ukąsiła wiara w znaczenie przetrwania za wszelką cenę próbują znaleźć sens istnienia wśród gruzów, nieprzyjaznego otoczenia, wrogich zwierząt. W ruinach upadłej cywilizacji.

Nadzieja to dziwne uczucie. Antypody zdrowego rozsądku. Czasem dodaje sił, innym razem po prostu przeszkadza W trzeźwym spojrzeniu na istotę rzeczy. Korzystamy z niej, by usprawiedliwić nieprzemyślane czyny, i przeganiamy precz, kiedy może się stać rozstrzygającym argumentem w podjęciu ważnej decyzji. Można rozsądnie ocenić iluzoryczność szans, że coś się wydarzy, lecz nie przestawać wierzyć. A można na przykład utracić nadzieję na cokolwiek, poddać się, tylko po to, by chwilę później to "cokolwiek" osiągnąć. Dlaczego mamy nadzieję? I dlaczego jednych utrata nadziei prowadzi do rozpaczy, a dla innych to droga do przejrzenia na oczy? Czy siła naszej nadziei wpływa na pewność tego, ze nasze życzenie się spełni? Zbyt wiele pytań. Każdy odpowiada na nie, opierając się na własnych doświadczeniach. Jedno można powiedzieć: nadzieja to dziwne uczucie. (s.124)

Nadzieja - strach. Poszukiwanie sensu - ucieczka przed pójściem na dno zwątpienia. Bohaterowie Do światła nie krążą po skąpanych w ciemności tunelach petersburskiego metra. To stalkerzy najlepiej czujący się pod niebem i światłem słońca czasami goszczącego nad ich głowami. Gotowi realizować kolejną nieprawdopodobną misję nawet za cenę własnego życia.

Czy coś hardziej motywuje niż strach? Co równie silnie wpływa na nasze czyny? Czym jest strach dla każdego z nas? Jest zmienny i wielopostaciowy. Pomysłowy i przebiegły. Często wyczynia z nami dziwne rzeczy. Sprawia, że płaczemy i się śmiejemy, ulegamy i zdradzamy, wstydzimy się i nienawidzimy. Kłamliwie nazywamy wszystkich dookoła panikarzami, a swoje własne emocje przedstawiamy jako rozsądną ostrożność.
Czy powinniśmy wstydzić się strachu? Walczyć z nim? A może mu Się sprzeciwić? Strach ma naprawdę niesamowitą siłę. Bez niego jest zbyt spokojnie, a czasem wręcz nudno, ale jego obecność często Jest nie do zniesienia. Może uczynić życie wyblakłym i niepełnowartościowym - i odwrotnie, żywym i nasyconym. W jakiej postaci się zjawi - zależy tylko od niego. Lecz jest zasada jednakowo prawdziwa dla wszystkich ludzi - strach nie powinien być częstym gościem. Lepiej go przywoływać. Nie otwierać przed nim serca. Dlatego, że gry ze strachem są niebezpieczne. A stawka w takiej grze jest czasem zbyt wysoka. (s.172)

087075d22e62199f6b376dabc9c7d9a3.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Listy lorda Bathursta
Notatkę dodano:2013-03-28 15:33:07

Kiedy rum zaszumi w głowie,     
Cały świat nabiera treści,      
Wtedy chętniej słucha człowiek  
Morskich opowieści.  

Listy lorda Bathursta, nową morską opowieść Marcina Mortki można czytać bez butelki rumu i innych uzależniających poprawiaczy chwilowego nastroju. Tu nastroju nie trzeba wspomagać produktami polecanymi przez wielce zadowolonego z siebie ministra finansów. Klimat, język, zawiła intryga sprawiają, że płyniemy z kapitanem Doggsem i razem z nim zaczytujemy się w listach cynicznego (a zatem w jakiś sposób bliskiego nam) polityka-biznesmena jakim jest lord Bathurst.

Napisać książkę to żadna sztuka. Wystarczy wejść do księgarni, zwykłej lub internetowej i spojreć na uginające się pod ciężarem papieru pokrytego drukiem półki. Napisać dobrą książkę to już coś! Napisać zabawną powieść to już osiągnięcie. Wszystkich, którzy mają już dosyć ponuraków, negacjonistów, demaskatorów niedobrych obywateli, odkrywców ciemnej strony słońca i plam na księżycach zapraszam do śledzenia przygód Doggsa. Tu nawet wiatr w oczy wieje z ukrytą w tle radością!

Kto chce, ten niechaj słucha,
Kto nie chce, niech nie słucha,
Jak balsam są dla ucha
Morskie opowieści.

387bc199fc403e16238a79ebaa5f1944.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Kontratak. Przybysze z ciemności
Notatkę dodano:2013-03-14 16:39:18

Głosy Kosmosu coś szeptały, usypiając Corcorana; cichym szelestem rozlewało się promieniowanie reliktowe, brzęczała Gamma Młota, szczebiotały i popiskiwały gwiazdy, a obłoki gazowe dodawały do tej muzyki skrzypienie i zgrzytanie. Orkiestra wszechświata grała na miriadach instrumentów, na wszystkim, co miała we władaniu, od malutkich atomów po gigantyczne gwiazdy i całe galaktyki, i tylko jednego nie było słychać w tym chórze: żywego ludzkiego głosu. (s.136)

Oto fragment powieści Kontratak, drugiego tomu cyklu Przybysze z ciemności Michaiła Achmanowa. Fragment niespecjalnie może charakterystyczny dla książki, za to pełen uroku. To ciekawy przykład poezji fantastyczno-naukowej. Inny cytat tego rodzaju to silniki grawitacyjne śpiewały cichutko. Piękne, nieprawdaż?! Cichutko brzmi silnika śpiew. W Fiacie 125p lub nieśmiertelnym Maluchu.

W książce najbardziej podobają mi się różne pomysły: na nowe rasy, na pewne rozwiązania techniczne, na komunikację za pomocą myśli nie wykrywalną za pomocą urządzeń do nasłuchu radiowego i detekcji fal. Czy myśl jest falą? - oto jest pytanie. Jeśli tak to jak ją wykryć, jeśli nie, to czym jest. Czy można ją przekazać komuś innemu bez pośrednictwa słów? Przecież myśli ubieramy w słowa! O czym myślą i w jakie słowa ubierają myśli niemowlaki, dzieci tuż przed narodzeniem? Sam nie potrafię myśleć bez słów. Muszę je ubierać w słowne ubrania, nie potrafię zostawić ich gołymi. I zupełnie nie pamiętam o czym i w jaki sposób myślałem będąc noworodkiem.

Wracając do ciekawych pomysłów: hodowanie quasi-rozumów (potrzeba sporych ilości wody do transportu substancji odżywczych), hipnoglify (przedmioty przydatne do efektywnego hipnotyzowania humanoidów - marzenie nejednego przywódcy), napęd konturowy (i świat jest nasz), Obcy w postaci gigantycznych robaczków mknący na swoich supernowoczesnych maszynach przez przestrzenie Kosmosu (easy riders galaktyki).

Powieść polecić można wielbicielom rozbudowanych space oper, szczegółów technicznych, opisów i wielu tomów. Również bitew w kosmosie, przynajmniej raz na jakiś czas, pełnych anihilatorów materii, miotaczy plazmy i innych śmiercionośnych zabawek dla "czyniących pokój".

Na koniec instrukcja NWZ, dokument określający zasady postępowania podczas spotkania z obcym nieznanym statkiem kosmicznym:
Nie Wal w Zęby...Przynajmniej nie od razu (s.67)


Ciekawe czy nasi drodzy przywódcy światowi też już taką przyjęli?

8b231b7055550128ff6310e5052f7db5.jpeg

Komentuj(1)

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Pomnik Cesarzowej Achai. Tom 2
Notatkę dodano:2013-02-19 13:57:12

Często pytano go, czy rozumie kobiety. Śmiał się zawsze i odpowiadał, że pytanie jest głupie i źle zadane. Wyjaśniał, że kobiety, kiedy mówią, nie chcą wcale przekazać informacji, jak oczekują mężczyźni. One chcą po prostu podzielić się emocjami. Emocjami! Dlatego też pytanie, czy ktoś rozumie kobiety, jest głupie do imentu. Należy spytać, czy ktoś czuje kobiety. Czy jest w stanie spotkać się z nimi sercem. Sercem, a nie rozumem. Słuchać kobiet nie ma sensu - przecież wszystkie wyłącznie bzdury gadają. Ale należy wiecznie próbwować czuć kobiety, bo one są w stanie przekazać takie rzeczy, o których mężczyźni nie mają zielonego pojęcia.

Oto opinia o kobietach Randa, intrygującej postaci z najnowszej książki Ziemiańskiego. Ciekawa? Kontrowersyjna? Prawdziwa? Achaja to wie, bowiem akapit został wycięty z drugiego tomu powieści Pomnik Cesarzowej Achai. O ile autor w wywiadzie twierdzi, że nie lubi… ludzi, którzy mają z góry wyrobione zdanie, to większość jego bohaterów jest właśnie takich. Mają zdanie w pełni wyrobione jak udane ciasto francuskie. Są pewni siebie i tego, co głoszą. To taki paradoks, można czegoś nie lubić i w jakiś sposób to hołubić.

A teraz o sile informacji:

Informacja, to broń równie groźna jak kartaczownica.
- Tak? A ile batalionów ma informacja do dyspozycji?

A oto myśl przewodnia, którą czasami kierują się (powinni się kierować?!) wojskowi i politycy (efekty znamy):

Nawet podjęcie złej decyzji jest lepsze niż niepodjęcie żadnej.

Czasami mam wrażenie, że podejmują, podejmują aż iskry lecą, a konsekwencje ponoszą inni. Wojskowi i politycy bowiem w pełni odpowiadają tylko za sukcesy. Porażki bowiem są przypisywane wrogom, przeciwnikom, niesprzyjającym okolicznościom, zdarzeniom losowym.


O myśleniu racjonalnym:

Fakt, że nie możemy znaleźć racjonalnej przyczyny, nie oznacza wcale, że jej nie ma. To tylko my nie potrafimy jej dostrzec.

To stwierdzenie w książce dotyczy magii. A może magia jest jakimś rodzajem zjawiska fizycznego, którego jeszcze nie poznaliśmy? Istnieje jakaś możliwość panowania nad materią poprzez hmmm drganie głosek podczas wypowiadnia dziwnie brzmiących słów? Kiedyś dla naukowców bzdurą i nieracjonalnym wymysłem był atom. Idiotyzmem było istnienie bakterii. Naukowcy znajdowali mordercze cechy w kształcie ludzkiej czaszki. Z drugiej strony czy wytłumaczenia brane z fizyki kwantowej czy z kosmologii są w pełni racjonalne? Czy tak łatwo można uznać za sensowne czarne dziury do których wpada materia i światło, i nigdy się z nich nie wydostają? A ciemna materia i ciemna energia? Czy rzeczywiście są tak do szpiku racjonalne? Momentami aż cuchną niezrozumiałą magią ;) Swoją drogą ciekawe jest ilu naukowców-racjonalistów należy do różnych ezoterycznych stowarzyszeń, choćby masońskich, opartych na w pełni "racjonalnych" podstawach i zajmujących się "tylko racjonalnymi" sprawami.

c71f77b49fda3227554924368cafef6b.jpeg

Komentuj(1)

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Ostatni Smokobójca
Notatkę dodano:2013-01-30 11:28:10

Wilgoć nie jest sprzymierzeńcem sztuka tajemnych. Żaden mag wart swojej różdżki nie zdziała zbyt wiele w deszczu - zapewne dlatego łatwo im było przywołać leciutką mżawkę, lecz przerwanie ulewy graniczyło z niemożliwością. (s.9)

Oj prawda, prawda. W życiu też o wiele łatwiej jest wywołać burzę niż sprawić by "słońce" zaświeciło nam nad głowami.

O zasadach wydatkowania energii podczas rzucania czarów:
Zdjęcie czaru zużywa dwa razy więcej energii niż jego rzucenie, więc większość czarodziejów nie traci na to czasu i po prostu czeka, aż zaklęcie samo zniknie, rozplącze się niczym słabo związany warkocz. (s.23)

O związku magii z maratonem:
Magia jest jak maraton - trzeba dostosować tempo; jeśli biegnie się sprintem, trudno w ogóle dobiec do mety. (s.23)

O tym z czego składają się Kwarkostwory:
Składają się w dziewięciu dziesiątych z welociraptora i kuchennego miksera i w jednej dziesiątej z labradora. (s.112)

O popularnych atrybutach związanych z czarodziejstwem:
Różdżki, latające miotły i spiczaste kapelusze znajdziesz tylko w książkach. (s.32)

Wielu innych przydatnych rzeczy o magii dowiedzeć się można z książki Ostatni smokobójca (The Last Dragonslayer), pierwszego tomu trylogii o przygodach Jennifer Strange autorstwa Jaspera Fforde, znanego z cyklu Thursday Next. Nie jest to nudny poradnik dla twardych-racjonalistów-władających-magicznymi-mocami, a raczej humorystyczna opowieść o jakże bliskiej nam alternatywnej rzeczywistości, w której na lustrzany nam świat (odbity w trochę krzywym lustereczku) patrzymy z przymrużeniem oka.

Witamy w Kazam (...) gdzie niewyobrażalne horrory to poranna codzienność, popołudnia upływają w błogiej dezorientacji, a wieczorami dzieją się rzeczy, których pojąć nie sposób. Dom wariatów to zbyt lekkie określenie, będące obrazą dla najbardziej wariackiego domu wariatów. (s.26)

3cb1f926cffd2e6fe3e5cd11505379f2.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Dzień kłamstwa
Notatkę dodano:2013-01-20 15:06:04

Wszyscy spisujemy własne narracje, bo gdy budzimy się... w środku nocy, niespokojni i niepewni siebie, chcemy przeczytać coś dobrego. (s.109)

Wszyscy chcemy o sobie myśleć dobrze. Nawet kiedy jesteśmy draniami, cynikami, chcemy by inni nas widzieli w lepszym świetle. Chcemy budzić podziw u innych zwłaszcza wtedy, kiedy sami mamy problem z samooceną. Większość z nas boi się odpowiadać za własne czyny. Cóż to bowiem za odwaga, mając wielką władzę pastwić się nad słabszymi? Będąc wielkim szefem wykazywać małość i zależność podwładnych? Odwagą jest umieć przyznać się do własnych słów i czynów, odpowiadać za nie, ponosić przykre konsekwencje, a nie tchórzliwie uciekać w zakłamane opowieści o honorze, wypełnianiu tylko rozkazów, nieświadomości i bezsilności. Wbrew medialnym pozorom nie jest żadną odwagą zrzucanie winy na innych.

Być może uda ci się wejść w świat Bracka i powrócić z niego nietkniętym, ale mam niestety pewne wątpliwości. Pogmatwani ludzie wiodą pogmatwane życie, a drogi które budują wokół siebie, nigdy nie są proste i szczere. Możesz nagle trafić na jedną z bocznych uliczek i nie będziesz wiedział, w którą stronę iść. (s.108)

Pogmatwani ludzie lubią gmatwać także życie innych. Ludzie nieszczęśliwi uwielbiają unieszczęśliwiać innych. Szczęście jest zaraźliwe, nieszczęście u innych trzeba świadomie wypracowywać. Człowiek nieszczęśliwy z wyboru nie lubi uśmiechu na twarzy innych.

Dzień kłamstwa (The Day of the Lie) Williama Brodricka to thriller. Jednak nie taki typowy, jak inne w których dreszcze wywołują pościgi, strzelaniny, nagłe zwroty akcji, płatni zabójcy, dynamiczny bieg wydarzeń. To mieszanka ścinków z nieodległej historii, dobrze urealnionej fikcji, psychologicznych rozważań. Zagadka, którą rozwiązuje ojciec Anselm, nie jest typową zagadką kryminalną. To próba odnalezienia skomplikowanej, pełnej subtelnych niuansów prawdy o przeszłości ukrytej w stosach kłamstw, w pogmatwanych losach ludzi, w uwikłaniu postaci w bolesną, traumatyczną przeszłość. Zło przybiera w książce postać bezczelnie zadowolonych z siebie i swoich czynów wyrafinowanych cyników. Ludzi, którzy bez skrupułów potrafili i potrafią wykorzystywać słabości innych, dobro zamieniać w zło. Którzy pozornie wierząc w jakieś idee, tak naprawdę rozkoszują się tylko posiadaną władzą nad życiem i śmiercią innych. Tzw. ludzi honoru, którzy nie potrafią i nie chcą z podniesionym czołem ponosić konsekwencji swoich własnych czynów. Manipulatorów, cwaniaczków, tchórzy i prostaków całe swoje życie budujących wielowarstwowe kłamstwa za którymi ukrywają przede wszystkim przerażającą pustkę swojego życia i bezsens własnego istnienia.

Nie o taką wolność słowa walczyliśmy. Nie użyję słów po to, żeby doprowadzić do kolejnej śmierci...

Jak stawiać czoła przeszłości. Jak oceniając przeszłość nie dać się manipulować tym, którzy wszędzie i zawsze mają rację? Jak nie dać się nakłonić do stosowania ich podłych metod wtedy, kiedy nic innego nie wydaje się być skuteczne? Wydaje się, że łatwiej iść ścieżką stosowaną przez wroga, pobić go jego własną bronią. Co jednak kiedy po wygranej walce będziemy musieli spojrzeć na siebie w lustrze? Czy wygrana warta jest każdej metody? Czy cel uświęca środki?

Czytając Dzień kłamstwa stawiamy sobie pytania, wiele pytań. Czy sprawiedliwość po latach jest możliwa? Po co jej dochodzić? Czy nie lepiej patrzeć zawsze w radosną przyszłość, która mami niezliczonymi tanimi obietnicami lepszego świata, może i zbudowanego na byle jakich fundamentach, ale pełnego możliwości? Czy osoba zdradzona i zdrajca mogą usiąść razem i znaleźć w sobie odwagę, żeby szczerze porozmawiać? Czy prawda może ukazać w pełnym świetle makiaweliczne intrygi, wygrać z nimi, zniweczyć ich skuteczność?

Czymże jednak jest idea, jeśli nie tylko przypadkowym rozbitkiem na falach naszego umysłu? Jak to się dzieje, że coś tak nieistotnego nabiera tak ogromnego znaczenia? Jak to się dzieje, że coś tak niepozornego jest jednocześnie tak ważkie? (s.258)

f4da8290ac2b76a55d1a00144b799656.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Rozdroża
Notatkę dodano:2013-01-13 18:12:05

Jeśli wolność jest procesem przyrostowym, podobnie jest z wdzieraniem się zła. Drobne odstępstwa od prawdy i pomniejsze usprawiedliwienia z czasem tworzą gmach, którego zbudowanie nigdy nie było zaplanowane. (s.11)

Rozdroża to kolejna powieść Wm. Paula Younga, autora bestsellerowej Chaty. Czy również spodoba się czytelnikom? Nie wiem. To książka intrygująca nowatorskim sposobem podejścia do wielu tematów. Poruszająca tak trudne pytania o śmierć, o Boga, o wiarę, winę i przebaczenie, o sens życia człowieka. Książka momentami trudna w lekturze ze względu na filozoficzno-teologiczne rozważania.

Ból jest prawdziwy, jest prawdą. (...) Przemiana bez pracy i bólu, bez cierpienia, bez wrażenia utraty, jest tylko iluzją prawdziwej zmiany.

Czy każdy może się zmienić? Czy szczęście jest możliwe bez cierpienia? Czy życie i cierpienie mają sens? Padają pytania. Podejmowane są próby odpowiedzi.

Życie jest ciągiem niezliczonych wyborów, człowiek co rusz staje na rozdrożu. (s.41)

Można pozornie mądrze powiedzieć, że łatwiej jest pisać o zmianie siebie, o przemianie na lepsze, trudniej zrobić to w konkretnym przypadku. Owszem, tylko w ten oto sposób możemy potraktować całą literaturę psychologiczną: łatwo autorom pisać, łatwo radzić, lekarzu ulecz samego siebie. Czy dawanie rad oznacza, że pokazywanie różnych dróg wyjścia z impasu jest zwykłą naiwnością?

W dzisiejszym świecie ludzi takich jak bohater Rozdroży jest coraz więcej. Coraz bogatszych, żyjących dostatnio i pozornie bez trosk. Pewnych siebie, przynajmniej do czasu niespodziewanej choroby lub śmierci. Coraz więcej jest doradców sugerujących nam, że tylko egoizm i egocentryzm zapewnia szczęście tu na ziemi. Skąd więc coraz więcej ludzi sfrustrowanych, targających się na życie, gubiących poczucie jego sensu? Szukających pocieszenia w narkotykowych wizjach za które płacą stopniowym rozpadem osobowości i relacji z innymi? Skoro jest tak dobrze dlaczego jest tak źle (co widać wyraźnie po statystykach)? Czy poszukiwanie coraz bardziej wyrafinowanych bodźców, bezmyślna pogoń za nowymi, coraz silniejszymi doznaniami rzeczywiście uszczęśliwia człowieka? Czy posiadanie jest jedynie słuszną odpowiedzią na wszystkie potrzeby człowieka?

ec857cc8dd26ed27a0986d3813dc18e7.jpeg

Brak komentarzy

-------------------------------------------------------------------


Cytaty z książki Ułomna ręka sprawiedliwości
Notatkę dodano:2013-01-03 12:18:22

Powieść Ułomna ręka sprawiedliwości pani P.D.James odbiega trochę od dynamicznych, wypełnionych po brzegi akcją współczesnych kryminałów. Od tych, w których nowatorscy, przekraczający kolejne granice wyobraźni i rozsądku mordercy z lubością katują i mordują swoje nierzadko przypadkowe ofiary, a czytelnicy odpoczywają, relaksując się przy jękach umierających. Również od tych odkrywających potworne zło, które drzemie w dobrych, spokojnych ludziach. Owszem, bohaterowie tej powieści żyją pod presją problemów nie zauważając, że świat jest coraz lepszy. Nie cieszą się z tego, że od dawna nie było na ich ziemi żadnej wojny. Martwią się karierą, pieniędzmi, niemożliwością spełnienia marzeń, planów, zachcianek, żądz. Nie myślą o pięknie rozwijającej się cywilizacji, o postępie nauki i techniki. O nowych możliwościach i urokach globalnej wioski. Wolą martwić się drobiazgami, długami, chorobami, angażować w skazane na niepowodzenie romanse, kopać dołki pod współpracownikami, knuć niewielkie intrygi. Dbać o tak mało istotne z ogólnego punktu widzenia pozory. Dziwne?! Może trochę, ale kto chciałby czytać kryminały o zadowolonych z tego, co mają ludziach. Cudze szczęście drażni, kole w oczy, nieszczęścia niosą ukojenie, myśli - nie tylko ja mam źle, inni mają jeszcze gorzej. Niezadowolenie, malkontenctwo to norma także wśród ludzi zdrowych, zaradnych, żyjących w miarę dostatnio. Jakie to uspokajające, że okrutna śmierć zadawana przez zdegenerowaną jednostkę może tak naprawdę spotkać każdego.

Główną bohaterką powieści, która pojawia się w niej na krótko jako żywa osoba, a na dłużej jako ofiara morderstwa jest wybitna prawniczka, Venetia Aldridge. Kobieta, która potrafi w sądzie wybronić prawie każdego złoczyńcę. Wszak jej zadaniem jest siać "uzasadnione" wątpliwości, a nie dochodzić prawdy. Za to jej płacą.

Podczas przesłuchania Venetia miała przedziwne wrażenie, jakoby oboje byli aktorami, którzy grają ze sobą od lat. Rozpoznają sygnały, które do siebie nawzajem wysyłają, oceniają efekt każdej pauzy, bacznie uważając, by nie zepsuć najlepszego wystąpienia partnera - wcale nie z powodu łączącej ich czułej więzi ani nawet wzajemnego szacunku. To po prostu jest ich podwójny występ, którego sukces zależy od owego instynktownego porozumienia. (s.30)

Oto zatem garść cytatów.

O myślach pojawiających się w czasie śledztwa:

Małe, podręczne przybory codziennego życia stanowią najbardziej przejmujące memento mori. (s.200)

O najbardziej podejrzanych:

Jak każdy policyjny detektyw wiedział, że pierwsze spotkanie z osieroconym członkiem rodziny często bywa też pierwszym kontaktem z mordercą. (s.210)

O wielkiej roli filiżanki herbaty:

Filiżanka herbaty. Ten angielski środek na smutek, wstrząs i śmierć. Podczas lat pracy w policji przyrządzała już herbatę w tylu kuchniach - w obskurnych śmierdzących norach, gdzie zlew zawalony był niezmytymi naczyniami i śmieciami, wysypującymi się z kubła, w schludnych kuchniach podmiejskich willi, małych świątyniach domowego ogniska, w eleganckich wnętrzach, w których aż trudno uwierzyć, by ktokolwiek coś gotował. (s.216)

O intuicji, pierwszych wrażeniach i doświadczeniu:

Nauczył się ostrożnie podchodzić zarówno do intuicyjnych odczuć, jak i do powierzchownych sądów, lecz jako długoletni detektyw dobrze wiedział, kiedy świadek kłamie. Nie zawsze było to podejrzane, a nawet nie musiało mieć specjalnego znaczenia. Prawie wszyscy coś ukrywają. Trudno oczekiwać, że świadek już podczas pierwszego przesłuchania powie całą prawdę. Mądry podejrzany odpowiada tylko na pytania i nie piśnie ani słówka więcej - tylko naiwniak myli policjanta z pracownikiem opieki społecznej. (s.257)

O śledztwie:

W śledztwie o morderstwo ochraniając zmarłych, często narażamy żyjących. (s.272)

I jeszcze jeden fragment, dobrze ilustrujący styl pani P.D.James. Potrafi ona pięknie, wylewnie pisać o wszystkim i o niczym. Barwnie opisuje drobiazgi, które nie mają żadnego znaczenia dla sprawy. Dogłębnie i z wielką wprawą analizuje myśli, zachowania, sposób oddychania, poruszania się i siedzenia pojawiających się na kartach powieści postaci. Lubi z tła robić pozorny pierwszy plan i sprawiać, że czytelnik ma wrażenie wędrówki po gęstym od wrażeń lesie, kiedy mija zaledwie pojedyncze średnio ciekawe drzewka.

Biuro, o ścianach pomalowanych na zielono, z pewnością niegdyś służyło jako salon. Gzyms i sufit wyglądały na oryginalne. Robione na zamówienie półki z książkami stały po obu stronach eleganckiego kominka, w którym płomyki gazu lizały sztuczne kłody drewna. Podłogę z okorowanego dębu przykrywały dwa spłowiałe dywaniki. Pokój był skąpo umeblowany. Na prawo od drzwi stały dwie metalowe szafki o czterech szufladach. Prócz biurka panny Elkington i drugiego, bardziej funkcjonalnego maszynistki, jedynymi meblami w pokoju były dwa fotele i kanapa przy ścianie. Tu usiedli Kate i Piers. Z wystrojem wnętrza zupełnie nie harmonizowały obrazy: oprawne w ramki i najwyraźniej oryginalne plakaty z lat trzydziestych, przedstawiające sceny nadmorskie: rosły rybak w czapce, maszeruje po plaży, wdychając ożywcze powietrze Stegness, wycieczkowicze w krótkich spodenkach, z plecakami, wskazują laskami widoki skał Kornwalii, pociągi parowe puszczają kłęby dymu pośród wyidealizowanego pejzażu szachownicy pól. (s.346)

Dla wielbicieli ogromnych ilości słów i zdań wielokrotnie złożonych gratka niebywała.

6d6db1f09e1002e249b79a96e57ea440.jpeg

Komentuj(1)

-------------------------------------------------------------------


Licznik

Odsłon: 422368
Osób: 409057

For(ever) young

Czarne serce (Elisa Puricelli Guerra)

Nieśmiertelny (Elisa Puricelli Guerra)

Pięć Królestw. Łupieżcy niebios (Brandon Mull)

Fantastyczny świat Tomka Łebskiego i jego (zazwyczaj) łebskie pomysły (Liz Pichon)

Tomek Łebski. I wszystko gra (mniej więcej) (Liz Pichon)

Tomek Łebski. Fantastyczne wymówki (i inne pomysły) (Liz Pichon)

Fantastyczny świat Tomka Łebskiego (Liz Pichon)

Fabryka strachu (Lucy Jones)

Itch (Simon Mayo)

Itch. Reakcja łańcuchowa (Simon Mayo)

Koalicja szpiegów 2. Baza G8 (Agnieszka Stelmaszyk)

Koalicja szpiegów. Luminariusz (Agnieszka Stelmaszyk)

Kronii Archeo. Przepowiednia Synów Słońca (Agnieszka Stelmaszyk)

Kroniki Archeo. Zaginiony klucz do Asgardu (Agnieszka Stelmaszyk)

Klątwa złotego smoka (Agnieszka Stelmaszyk)

Skarb Atlantów (Agnieszka Stelmaszyk)

Zagadka Diamentowej Doliny (Agnieszka Stelmaszyk)

Legenda. Rebeliant (Marie Lu)

Legenda. Wybraniec (Marie Lu)

Legenda. Patriota (Marie Lu)

Time Riders 5 - Wrota Rzymu (Alex Scarrow)

Time Riders 4 - Wieczna wojna (Alex Scarrow)

Time Riders 3 - Kod Apokalipsy (Alex Scarrow)

Time Riders 2 - Czas drapieżników (Alex Scarrow)

Time Riders - Jeźdźcy w czasie (Alex Scarrow)

Królestwa Nashiry. Marzenie Talithy (Licia Troisi)

Królestwa Nashiry. Miecze buntowników (Licia Troisi)

Edda. Kroniki awatarów 3 (Conor Kostick)

Saga. Kroniki awatarów 2 (Conor Kostick)

Epic. Kroniki awatarów 1 (Conor Kostick)

Krabat (Otfried Preussler)

Ognisty Wiatr. Pieśniarz Wiatru (William Nicholson)

Ognisty Wiatr. Niewolni (William Nicholson)

Ognisty Wiatr. Pieśń Ognia (William Nicholson)

FBI i dziewięć kocich żywotów (Sophie de Mullenheim)

Książka o Hani (Wanda Ottenbreit)

Ania i Śprot. Egzamin w Mieście Bram (Grzegorz Poraj)

Pociągi jadą do taty (Edith Nesbit)

Oczekiwania...

Rafał A. Ziemkiewicz Pycha i upadek - upadek władzy – oto temat tej książki

Michał Gołkowski Stalowe Szczury 2. Chwała - alternatywna Wielka Wojna

Brian McClellan Krwawa kampania - obietnica krwi została spełniona

Peter V. Brett Tron z czaszek ks. II - kościsty powrót Petera V. Bretta

Neil Gaiman Rzeczy ulotne wyd. 2 - nowy zbiór opowiadań

John Brunner Na fali szoku - uratować stojący na skraju katastrofy świat

Dan Simmons Hyperion - siedmioro pielgrzymów, siedem próśb, jedno zachowane życie

Amy Tintera Restart - fan, fan, fan... fantasy

Brandon Sanderson Bohater wieków - czy zabicie Ostatniego Imperatora, by obalić Ostatnie Imperium, było właściwym krokiem?

Jim Butcher Śmiertelne maski - Harry Dresden, jedyny profesjonalny mag detektyw w Chicago

Jim Butcher Krwawe rytuały - Harry Dresden na tropie

Elżbieta Cherezińka Turniej Cieni - W śniegach Syberii, na gorących piaskach afgańskich pustyń i wybrzeżach Morza Czarnego trwa Wielka Gra. Bohaterowie rzucają cienie, ktoś jednak pociąga za sznurki marionetek.

Adrian Bednarek Proces diabła - mroczny świat ludzi, którzy lubią zabijać

Glenn Beck, Harriet Parke Agenda 21 - taka może być Ameryka

David John, Hyeonseo Lee Dziewczyna o siedmiu imionach - uciekła z Korei Północnej

Stanisław Srokowski Nienawiść - ofiary nienawiści w zbiorze wstrząsających opowiadań

Dennis Lehane Miniony świat - kontynuacja Nocnego życia

Jim Al-Khalili Kwanty. Przewodnik dla zdezorientowanych - co mechanika kwantowa mówi nam o naturze rzeczywistości

Ciekawe nowości

Jacek Komuda Ostatni Honorowy - zawodnik najlepszego polskiego klubu wojskowego kontra najlepiej opłacani zabójcy Europy

Andrzej Pilipiuk Oko Jelenia. Sowie Zwierciadło - uniwersum „Oka Jelenia” powraca

Michał Gołkowski Sztywny - bohater nie bohater, zwykły żul i łajdak bez skrupułów, a przy okazji Stalker

Brian McClellan Obietnica krwi t. 1 - strzelby, miecze i zapomniana magia, która odżywa.

Peter V. Brett Tron z czaszek ks. I - Peter V. Brett powraca, a jaki będzie ten powrót... kościsty?!

Neil Gaiman Drażliwe tematy - nowy zbiór opowiadań

Susanna Clarke Damy z Grace Adieu - tom opowiadań fantasy

William Gibson Trylogia ciągu: Neuromancer, Graf Zero, Mona Liza Turbo - kultowa trylogia Gibsona

John Brunner Wszyscy na Zanzibarze - wizja przyszłości pełna ości

Sheri Tepper Trawa - śmiercionośna zaraza rozprzestrzenia się pośród gwiazd

Robert J. Sawyer WWW 3.Wolność - Trzeci tom WWW.TRYLOGIA

Antologia Złoty wiek SF t.3 - Trzeci tom antologii klasycznych opowiadań SF, w wyborze Wojtka Sedeńki

Jewgienij Wodołazkin Laur - swoista podróż w głąb rosyjskiej duszy

George R.R. Martin Uczta dla wron: Cienie śmierci - PIEŚŃ LODU I OGNIA tom 4, część 1

George R.R. Martin Uczta dla wron: Sieć spisków - PIEŚŃ LODU I OGNIA tom 4, część 2

Robert Musil Niepokoje wychowanka Törlessa - wnikliwe studium relacji międzyludzkich

John Fowles Mag - jednym słowem: klasyka

Jerzy Besala Alkoholowe dzieje Polski - wpływ alkoholu na życie społeczne i kulturowe

Krzysztof Masłoń Od glorii do infamii - o polskich pisarzach i twórcach

Christian Eisert Tydzień w Korei Północnej. 1500 kilometrów po najdziwniejszym kraju świata - komunistyczny ideał czyli autostrady bez samochodów, urzekające kompozycje z kwiatów i rakiet, pokój hotelowy bez prądu

Daniel Meyerson W Dolinie Królów. Howard Carter i odkrycie grobowca Tutanchamona - opowieść o obsesji, zachłanności, sławie i utraconej fortunie, a przede wszystkim o okrywaniu tajemnic starożytnego Egiptu

Edward Frenkel Miłość i matematyka. Istota ukrytej rzeczywistości - równoległy wszechświat matematyki, intrygująco spleciony z naszą rzeczywistością

Artur Górski Masa o porachunkach polskiej mafii. Jarosław Sokołowski - jak wyglądała brutalna machina gangsterskiej sprawiedliwości

Kip Thorne INTERSTELLAR i nauka - wprowadzenie do zagadnień naukowych leżących u podstaw filmu Christophera Nolana „Interstellar”

Max Tegmark Nasz matematyczny Wszechświat. W poszukiwaniu prawdziwej natury rzeczywistości - hipoteza matematycznego Wszechświata

Jack El-Hai Göring i psychiatra. Tragiczny pojedynek umysłów - naziści nie byli potworami czyli zło może pojawić się zawsze i wszędzie

Pedro G. Ferreira Teoria doskonała. Stulecie geniuszy i bitwa o ogólną teorię względności - opowieść o przełomowych ideach i niezwykłych postaciach

Jim Baggott Pożegnanie z rzeczywistością. Jak współczesna fizyka odchodzi od poszukiwania naukowej prawdy - co współczesna fizyka mówi nam o rzeczywistości, a co jest tylko wytworem wyobraźni fizyków?

Jeffery Deaver Kolekcjoner Skór - Rhyme musi wytropić kolejnego mordercę

Lee Smolin Czas odrodzony. Od kryzysu w fizyce do przyszłości Wszechświata - czym jest czas?

Gregory Clark Pożegnanie z jałmużną - dlaczego uprzemysłowienie nie zapewniło zamożności całemu światu, lecz pogłębiło biedę niektórych regionów

Witold Michałowski Ossendowski. Podróż przez życie - o człowieku, który nie bał się żyć

Katarzyna Rygiel Wielki chłód - znaleźć granicę oddzielającą fabułę od prawdziwego życia

Raymond Benson Dying Light. Aleja Koszmarów - świat w obliczu wielkiej pandemii...

Modris Eksteins Taniec w słońcu - barwna biografia epoki rozpoczynającej się świtem I wojny światowej

Marcin Wolski Dzień zapłaty - mechanizmy wielkiej polityki

Jürgen Roth Cichy Pucz - analiza mechanizmów stopniowego odbierania władzy państwom narodowym w Europie

Adam Przechrzta Demony czasu pokoju - Razumowski czasów pokoju

Wiktor Noczkin Wektor zagrożenia - ziemia powstała przeciwko człowiekowi, aby go zniszczyć

Patricia Briggs Piętno Rzeki - Zło mieszka w dorzeczu rzeki Kolumbia

Rafał A. Ziemkiewicz Życie Seksualne Lemingów - publicystyka ostra jak żyletka Polsilver

Michał Gołkowski Stalowe Szczury: Błoto - błoto, krew, śmierć i oni, słudzy wojny

Andrzej Ziemiański Pomnik Cesarzowej Achai t.4 - udana kontynuacja poszukiwań Pomnika

Andriej Lewicki Łowca z Lasu - krwiożercza Matka Natura czeka na... dzielnych ekologów

Neil Gaiman Księga cmentarna wyd.2 - mały Nik musi uczyć się życia od umarłych

Neal Stephenson Żywe srebro - cykl barokowy wymykający się wszelkim klasyfikacjom

Paul J. McAuley Ogrody słońca - konsekwencji wojny nie uniknie nikt, a zwłaszcza zwycięzcy

N.Stephenson, G.Bear, M.Teppo Mongoliada t.1 - tajemna historia trzynastowiecznej Europy

Ben Aaronovitch Księżyc nad Soho - czasem pracujesz dla sprawiedliwości, a niekiedy, może raz w całej karierze, chodzi głównie o zemstę

Neal Stephenson Zamęt - rugi brawurowy tom Cyklu Barokowego, kontynuacja bestsellerowego Żywego srebra

E. E. Doc Smith Lensman 1: Trójplanetarni - pierwszy tom jednej z najsłynniejszych space oper w dziejach SF

Antologia Złoty wiek SF t.4 - czwarty tom antologii klasycznych opowiadań SF w wyborze Wojtka Sedeńki

Antologia Klasyka rosyjskiej SF t.2 - drugi tom klasycznej rosyjskiej SF w wyborze Pawła Laudańskiego

Antologia Złoty wiek SF t.3 - Trzeci tom antologii klasycznych opowiadań SF, w wyborze Wojtka Sedeńki

Slawomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki Tajne pieniądze - biznesowe kulisy naszej transformacji ustrojowej

China Mieville Ambasadoria - niezwykła opowieść o kontakcie i wojnie z obcymi

Brian Johnson SEKRETY DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ. Wojna mózgów - nauka w służbie wojny

Piotr Gociek Czarne Bataliony - mieszanka historii, współczesności oraz fantastyki

Tomasz Kołodziejczak Biała Reduta cz.I - cztery różne światy, odmienne społeczności – jedna wojna

Ilona Andrews Księżyc nad Rubieżą - druga część cyklu Na krawędzi

Mike Shepherd Dezerterka - niepokorna marines powraca

Tomasz Kołodziejczak Czarny Horyzont - mocna dawka fantasy, science fiction i historii Polski w doskonałej powieści

Michał Gołkowski Droga donikąd - Zanim nastał Ołowiany świt

Andrzej Pilipiuk Zaginiona - trzy niezwykłe kobiety, jedno pragnienie

Rafał A. Ziemkiewicz Jakie piękne samobójstwo - obalanie mitów

Helene Wecker Golem i Dżin cz.2 - golem, dżin i ulice (dawnego) Nowego Jorku

Janet Evanovich Stephanie Plum - Najlepsza Jedenastka - nieustający ciąg dalszy

Andrzej Pilipiuk, Katarzyna Pilipiuk, Zbigniew Larwa Krasnoludy - nieznana historia krasnoludów

Michał Gołkowski Drugi Brzeg - kontynuacja przebojowego Ołowianego Świtu

Maja Lidia Kossakowska Takeshi. Cień Śmierci - nie ma ucieczki przed przeznaczeniem, trzeba przeczytać

Maja Lidia Kossakowska Ruda Sfora - opowieść o jasnej i mrocznej stronie woli tworzenia

Robin LaFevers Mroczny triumf - tym razem nie będzie litości

Jim Baggott Higgs. Odkrycie boskiej cząstki - o tym, że warto było wydać miliardy na budowę Wielkiego Zderzacza Hadronów

Brian Clegg Jak zbudować wehikuł czasu. Nauka a podróże w przeszłość i w przyszłość - podróże w czasie dla bystrzaków

Jeffery Deaver Październikowa lista - ciężka próba dla umysłów i nerwów czytelników

Peter Longerich Himmler. Buchalter śmierci - biografia jednej z najbardziej przerażających, a jednocześnie najbardziej tajemniczych postaci hitlerowskiego imperium

Brian Cox , Jeff Forshaw Kwantowy Wszechświat. Dlaczego zdarza się wszystko, co może się zdarzyć - o tym, że zdaniem niektórych nie otaczają nas żadne nieprzeniknione tajemnice, a teoria kwantowa jest prosta

Lawrence M. Krauss Wszechświat z niczego. Dlaczego istnieje raczej coś niż nic - podobno niestabilna nicość jest inspirująca

John Gribbin Skąd się wziął kot Schrödingera. Geniusz z Wiednia i kwantowa rewolucja - o rewolucji w dwudziestowiecznej fizyce

Brandon Sanderson Droga królów - skrytobójca, oszust, arcyksiążę - kto jest w stanie doprowadzić świat do zagłady?

Alastair Reynolds Północ Galaktyki - osiem dłuższych opowiadań autora

Dan Simmons Trupia otucha - próba ożywienia wampirzej legendy

Paul J. McAuley Cicha wojna - dwie odnogi ludzkości zmierzają ku wojnie...

Ben Aaronovitch Rzeki Londynu - Peter Grant - detektyw i uczeń, kandydat na czarodzieja

Michael Cobley Osierocone światy - nadchodzi nowa wojna

K.J. Parker Młot - nadciąga krwawa i brutalna wojna

Cindy Woodsmall Gdy budzi się dusza - trzeci tom sagi Cindy Woodsmall poświęconej Amiszom

Krzysztof Biel SJ, Stanisław Biel SJ Mężczyźni - między siłą a słabością - zbiór medytacji biblijnych opartych na historiach życia mężczyzn ze Starego Testamentu

Irene Adler Sherlock, Lupin i Ja. Trio Czarnej Damy - co by się stało, gdyby Sherlock Holmes i Arsen Lupin byli najlepszymi przyjaciółmi w czasach młodości

Licia Troisi Królestwa Nashiry. Miecze buntowników - kontynuacja przygód Talithy, córki hrabiego Królestwa Lata, i losów Nashiry – mitycznego świata, któremu grozi zagłada

Alex Scarrow Time Riders. Kod Apokalipsy - cofamy się do średniowiecznej Anglii i poznajemy Robin Hooda

Liz Pichon I wszystko gra (mniej więcej) - trzecia część zabawnych perypetii szkolnych jedenastoletniego Tomka Łebskiego

Matematyczne śledztwo Jaskinia tropów - matematyczna tajemnica pełna ARYTMETYKI

Matematyczne śledztwo Zamek zagadek - matematyczna tajemnica pełna BRYŁ, FIGUR i MIAR

Matematyczne śledztwo Planeta sekretów - matematyczna tajemnica pełna DANYCH

Matematyczne śledztwo Muzeum tajemnic - matematyczna tajemnica pełna LICZB

Jim Butcher Rycerz lata - magiczny prywatny detektyw w akcji

Albert J. Bernstein Emocjonalne wampiry - wampiry są wśród nas

Lee Goldberg Detektyw Monk w rozterce - kontynuacja wydarzeń z tomu "Detektyw Monk na patrolu"

Tullio Avoledo Korzenie Niebios - książka z serii Uniwersum Metro 2033

Gavin Smith CRYSIS: Eskalacja - walka o wolność w upadłym świecie postkapitalistycznego feudalizmu

Blog granice.pl. Ta strona jest nieoderwalna częścią serwisu www.granice.pl właściciela firmy W&w. 2008-2017