Myśli pogubione
moje i nie moje
Myśli pogubione2
Notatkę dodano:2009-10-08 08:46:14

  Nie przesiadują w nawach, nie noszą łuków ani aureol, skrzydła utraciły blask dostojności. Niekiedy z nudów flirtują, poruszając z zimna brudnymi skrzydłami, kiedy pierwszy zamróz ściska szare dni, a kolejny zbiera białe pierzaste żniwo.
Mówię ci o tych, co w przejściach podziemnych, dworcowych poczekalniach, parkowych ławkach szukają iluzji spokoju i wolności. Ich zapijaczone nosy, daremnie penetrują przechodniów. Załzawiony wzrok lustruje w spokojnym, prawie zrezygnowanym oczekiwaniu, wejścia do najbliższych barów.
Zeszamcone anioły  - iluś ostygnie tuż przed świtem w eklektycznej ucieczce do nikąd. Biedni, zapijaczeni błękitni wygnańcy nadziei i pocieszenia. Już tak mało boscy. Moje anioły stróże..

« Powrót na blog

Skomentuj
Nick(wymagany)

Wątki:

Moje książki

Moi przyjaciele

ALUTKA
darunia

Moje linki

Licznik

Odsłon: 15553
Osób: 15435

Blog granice.pl. Ta strona jest nieoderwalna częścią serwisu www.granice.pl właściciela firmy W&w. 2008-2017