Altowiolista

Wydawnictwo: SOL
Data wydania: 2009
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 9788392587965
Liczba stron: 368
Dodał/a książkę: Magdalena Galiczek-Krempa

Ocena: 5.5 (2 głosów)

Świetna książka dla tych, którzy lubią rozwikływać interesujące kryminalne zagadki. Mogą to czynić razem z Bartoszem Czarnoleskim - muzykiem, a dokładniej, altowiolistą. Ów młody człowiek przypadkiem staje się świadkiem napadu na maestro Damiana Rucacellego. Eston, sprytny pies Bartosza ( porzucony niegdyś przez łotewskich albo estońskich gangsterów) wyławia z jeziorka batutę ciśniętą do wody przez dyrygenta. Tak oto Bartosz staje się właścicielem przedmiotu, który jest niezbędny do rozsupłania zaskakującej historii, której korzenie sięgają 1939 roku i dalej.

Jerzy Maksymiuk:

Ostrzegam: naprawdę trudno się od książki oderwać! Czytałem ją z tym większą przyjemnością, że akcja rozgrywa się w środowisku muzycznym. W wielu postaciach można dopatrywać się ich rzeczywistych pierwowzorów. Może i w moje cechy został ktoś wyposażony ? Jedno jest pewne – niewątpliwie, jak maestro Rucacelli, zauważyłbym piękną wiolonczelistkę. Jan Homa oplótł intrygę wieloma ciekawymi informacjami na temat orkiestry, muzyków, prób itp. Udało mu się przy tym nie zanudzać, nie przytłaczać szczegółami i tak interesująco pisać, żeby z przyjemnością czytali książkę zarówno ci, którzy nie odróżniają trąbki od puzonu (poszerzą swa wiedzę), jak i muzycy (to i owo przemyślą). I jeszcze jedno: polubiłem Bartosza i kudłatego Estona!

 Przeczytaj recenzję książki zamieszczoną w naszym wortalu!

 

Kup książkę Altowiolista

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - edith
edith
Przeczytane:2011-01-13, Ocena: 5, Przeczytałam,
Gdy autor jest znany z innej dziedziny niż literatura, to zawsze podchodzę do jego książki sceptycznie. Ostatnia fala książek wydanych przez aktorów, prezenterów i piosenkarzy skutecznie odstrasza. Nagle wydaje się, że każdy może coś napisać, wydać i zarabiać na tym pieniądze. Z podobnym dystansem podeszłam do książki Jana Antoniego Homy, skrzypka, jednego z koncertmistrzów Het Brabants Orkest, działającej w holenderskim Eindhoven. Na szczęście się myliłam, bo „Altowiolista” to naprawdę wciągający kryminał z dużą dawką muzyki poważnej w tle.Tytułowym altowiolistą jest Bartosz Czarnoleski, zwany przez kolegów także Kochanowskim. Jako muzyk żyje skromnie, ciągle chodzi na przesłuchania w nadziei na stały angaż w filharmonii, unika chałtur, choć mógłby dobrze podczas nich zarobić i wciąż ćwiczy. Jego gra nie przypada do gustu sąsiadom, którzy na każdym kroku okazują swoje niezadowolenie. To wszystko powoduje, że mężczyzna nagle musi opuścić kawalerkę. Dodatkowo niełatwą sytuację pogarsza posiadanie psa „potwora”. Znaleziony na jednej z wycieczek, porzucony przez gangsterów pies zostaje towarzyszem Bartosza i otrzymuje imię Eston. W czasie poszukiwań nowego miejsca zamieszkania, szczęśliwym trafem nasi bohaterowie poznają antykwariusza Sebastiana, który po wyjeździe córki do Włoch chce wynająć poddasze. Co więcej, właściciel kamienicy uwielbia psy i muzykę klasyczną. Bartosz nie chce stracić szansy i ...
(czytaj dalej)

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - slk
slk
Przeczytane:,
Kiedy za pisanie powieści biorą się osoby związane na co dzień z zupełnie inną dziedziną sztuki niż literatura, zwykle do ich publikacji biorę się ze sporym sceptycyzmem. Zresztą słusznie – najczęściej bowiem autorzy ci usiłują bazować na renomie zdobytej dzięki zupełnie innej działalności. Tego typu obaw wyzbyć się mogłem na szczęście już po przeczytaniu pierwszych stron powieści „Altowiolista” Jana Antoniego Homy. Po pierwsze dlatego, że autor, świetny skrzypek, jeden z koncertmistrzów Het Brabants Orkest, szerszemu gronu poza najbardziej zagorzałymi melomanami znany nie jest, nie ma więc na czym bazować. Po drugie dlatego, że „Altowiolista” to kryminał naprawdę udany i znać to od pierwszych stron powieści.   Nie możemy się obyć bez rysu fabularnego. Bartosza Czarnoleskiego – młodego muzyka, altowiolistę poznajemy w przededniu bardzo ważnego wydarzenia – audycji (lub, mówiąc prościej: castingu) do filharmonii. Nasz bohater bardzo pragnie dobrze przygotować się do rywalizacji, by jego życie stało się w końcu ustabilizowane. Cóż, kiedy mężczyzna staje się świadkiem napadu na wspaniałego dyrygenta, maestro Damiana Rucacellego, zaś pies Bartosza, Eston, wyławia batutę w ostatniej chwili ciśniętą do wody przez mistrza. W altowioliście budzi się wówczas żyłka detektywa i zamiłowanie do powieści sensacyjnych – postanawia więc rozwikłać kryminalną zagadkę ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Altowiolista

Avatar użytkownika - Ewfor
Ewfor
Przeczytane:2015-03-29, Ocena: 6, Przeczytałam, Wyzwanie czytelnicze 2015,
Powieść napisana jest dość specyficznie; wątki sensacyjne - kryminalne, przeplatane są wiedzą czysto muzyczną. Obawiam się, że dla kogoś, kogo nie interesuje muzyka poważna, mogą te fragmenty wydać się mało zrozumiałe, może nawet nudne. Mnie jednak to nie dotyczy, ponieważ trochę na temat muzyki klasycznej wiem. Może nie jestem w pełni tego słowa melomanką, ale lubię słuchać na przykład Ravela, Mozarta, Szumana, Liszta czy Beethovena. Trochę wiem również o pracy w Filharmonii, ale to już informacje bardzo osobiste. Wracając do książki, autor powoli buduje napięcie zmuszając czytelnika do cierpliwości, która oczywiście w końcowej fazie powieści zostaje nagrodzona i to bardzo. Wspominając wcześniej, że lektura ta jest napisana specyficznie nie mam na myśli jedynie tej przeplatanki sensacyjno-muzycznej, ale również styl jakim autor posłużył się podczas pisania. Większość wątków, nawet tych z rodzaju bardzo drastycznych jest przekazana humorystycznym, żeby nie powiedzieć żartobliwym językiem, czasami ocierającym się o sarkazm i ironię. Ale to dodaje powieści takiej lekkiej czytelności. Książka napisana jest w pierwszej osobie. Cały czas mamy przed oczami dwudziestokilkuletniego mężczyznę, który ze szczegółami wprowadza czytelnika w brutalny świat czarnych charakterów. Opowiada wyjątkowo ciekawą historię, (w którą się zaangażował), a której korzenie sięgają zarówno innego kraju jak i wydarzeń związanych z drugą wojną. Wtajemnicza czytelnika w świat muzyków i oczywiście muzyki poważnej. Czytając tę powieść cały czas jesteśmy w towarzystwie narratora i jego myśli, spostrzeżeń oraz czynów. Jeżeli ktoś lubi książki z dużą ilością dialogów, to się niestety rozczaruje. Bardzo się cieszę, że na mojej półce ,,do przeczytania" stoją pozostałe dwie powieści tego autora, bo wiem, że wkrótce je przeczytam. Polecam tę książkę osobom, których ambicje czytelnicze nie ograniczają się tylko do sielskich romansów, czy kryminałów w stylu Agaty Christie. Ta lektura przeznaczona jest dla osób, które nie traktują książek jak lekkiej rozrywki, ale dla tych, które potrafią zagłębić się w poważniejszych tematach. Chociaż mogę przyznać, że dla mnie była to lektura lekka, łatwa i z pewnością bardzo przyjemna. Ale nie wszyscy mają taki gust jak ja.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Geronimo26
Geronimo26
Przeczytane:2010-10-05, Przeczytałem, Mam,
warte uwagi
Inne książki autora
Bunt manekinów
Jan Antoni Homa0
Okładka ksiązki - Bunt manekinów

Przyszłość. Linia Wisły stanowi granicę między Europejską Republiką Federalną a Królestwem Trojga Narodów. Gitarzysta Przemek Wars dorabia przygranicznym...

Kręgi albo kolejność zdarzeń
Jan Antoni Homa0
Okładka ksiązki - Kręgi albo kolejność zdarzeń

W trakcie wakacyjnej wędrówki po górach młody nauczyciel Marcin staje się świadkiem irracjonalnych ludzkich zachowań. Nie przypuszcza, że stoi na początku...

Reklamy