Czerń i purpura

Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 2013-05-24
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 978-83-7885-636-8
Liczba stron: 456
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 6 (11 głosów)

Latem 1939 roku Milena Zinger, dwudziestoletnia studentka konserwatorium muzycznego w Bratysławie prowadziła spokojne i beztroskie życie. Jej prawnicza rodzina miała poważanie i pieniądze, a ona oddawała się niewinnym flirtom. Jednak ta sielanka kończy się wraz z wybuchem wojny. Milena i jej rodzina rozpoczyna dramatyczną walkę o przetrwanie… Tymczasem w Austrii, będącej częścią III Rzeszy, osiemnastoletni Franz Weimert, ministrant oddany Kościołowi i swojej rodzinie, zostaje zwiedziony przez nazistowską ideologię. Podążając torem zatraci swoja duszę, wstępując najpierw do Hitlerjugend, a po śmierci brata , który zginał we wrześniu 1939 roku w Polsce, przepełniony gniewem wstępuje do formacji SS…

Marzec 1942. Do obozu w Auschwitz przybywa pierwszy transport żydowskich kobiet. Wśród nich znajduje się Milena. Szybko zdaje sobie sprawę, że w tym piekle ma nikłe szanse na przeżycie. W wyniku nieoczekiwanego splotu okoliczności, chcąc ratować życie, dziewczyna musi sprostać najtrudniejszej próbie: wokalnego występu na suto zakrapianej urodzinowej imprezie młodego, brutalnego esesmana. Poruszony śpiewem dziewczyny Franz Weimert zaczyna się nią interesować…

Kup książkę Czerń i purpura

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - justa21
justa21
Przeczytane:2013-08-19, Ocena: 6, Przeczytałam,
Czerwony domek   Auschwitz i Birkenau. Oświęcim i Brzezinka. Niezależnie od tego, jakim językiem się posłużymy, opisując te miejsca kaźni, nic nie będzie w stanie cofnąć ogromu tragedii, która miała tam miejsce. Ludobójstwo – tym słowem można określić to, co działo się w nazistowskich obozach koncentracyjnych. Szacuje się, że w krematoriach zginęło ponad milion osób, a wiele z nich nawet nie doczekało się statusu więźnia.   Przybywali z całej Europy, stłoczeni w bydlęcych wagonach, półżywi z wyczerpania. Co czekało na nich na końcu podróży? Złudna obietnica kąpieli, posiłku i pracy. Co otrzymywali? Dwudziestominutowe konanie w oparach cyklonu B. Matki i córki, ojcowie i synowie. Starzy i młodzi. Robotnicy i profesorowie – niezależnie od tego, kim byli, jakie funkcje pełnili w społeczeństwie, w oczach Niemców byli wyłącznie podludźmi. Byli Żydami.   O ich eksterminacji, a także o obozowej rzeczywistości przejmująco pisze Wojciech Dutka w opublikowanej nakładem wydawnictwa Albatros powieści Czerń i purpura. Wstrząsający obraz wojennej machiny, która pozbawiała wciągniętych w jej tryby nie tylko życia, ale i duszy. To nie tylko zapis masowych mordów, odbywających się w imię ideologii i fanatycznej wiary w słuszność poglądów Führera, ale i powolny proces zezwierzęcenia, obejmujący katów i ich ofiary.   Na ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Czerń i purpura

Avatar użytkownika - Mirania
Mirania
Przeczytane:2015-02-19, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki w 2015,
O obozach koncentracyjnych napisano już tak wiele, przedstawiono tyle makabrycznych sytuacji, karty książek niosą w sobie tyle dowodów nieopisanego okrucieństwa, że aż trudno jest mi w tym momencie dowieść, że "Czerń i purpura" to jednak lektura inna niż wszystkie. Zacznijmy może od tego, że jest to opowieść oparta na faktach i opisująca historię, która wstrząsnęłaby człowiekiem, nawet gdyby była wyłącznie fikcyjna. Uświadomienie sobie, że rzecz cała wydarzyła się naprawdę, a bohaterowie mieli swoje rzeczywiste pierwowzory sprawia, że trudno się po tym tekście emocjonalnie pozbierać. Opowieść dotyczy uczucia łączącego Helenę Citronvą i Franza Wunscha, których Wojciech Dutka przedstawia jako Milenę Zinger i Franz Weimerta. Wiele postaci oraz pewne elementy życia dwójki głównych bohaterów są, oczywiście, odautorskim dodatkiem, niemniej jednak sedno rzeczy pozostaje to samo: oto młoda Żydówka, Milena, dociera do Auschitz pierwszym kobiecym transportem. Po kilku miesiącach pracy w makabrycznych warunkach, zapada na tyfus. W szpitalu poznaje kobietę, która za sprawą której staje pewnego dnia przed młodym ss-manem, by zaśpiewać na jego urodzinach. Mężczyzna, uznawany za jednego ze szczególnie surowych funkcjonariuszy obozu, zakochuje się w niej mocno, trwale i głęboko. Z czasem uczucie to staje się coraz bardziej widoczne, a plotki docierają do gestapo... "Czerń i purpura" to powieść, która nie tylko wstrząsa niezwykłym swym tematem, nie tylko przeraża realiami świata przedstawionego, ale ujmuje jednocześnie psychologiczną głębią. Nim ujrzymy Franza, katującego, mordującego i wreszcie zakochującego się - prześledzimy jego dzieciństwo, młodość i stopniowe zmiany, jakim podlega na skutek nazistowskiej ideologii. Przyjrzymy się również jego życiu religijnemu i duchowemu. O kościele katolickim Dutka będzie pisał zarówno negatywnie, odnosząc się do wydarzeń na Słowacji czy Węgrzech, ale też bardzo pięknie, wzruszająco, z zadumą i podziwem, zwłaszcza w kontekście pomocy, jaką wiara niosła oświęcimskim ofiarom. Przedstawi różne oblicza duchowieństwa w czasach Apokalipsy Spełnionej i odmaluje wzruszający portret Edyty Stein. Pokaże człowieka wątpiącego, przeklinającego, wreszcie - nawróconego, gdy nawrócenie dokona się w najczarniejszej głębi oświęcimskiego piekła. Autor zadziwia swą wnikliwością. Krok po kroku przedstawia, co się dzieje w sercu, duszy i umyśle nazisty oraz jego przyjaciół, rodziny, znajomych. Jest to opowieść, która daje odpowiedź na naprawdę wiele pytań. Jak można z głęboko wierzącego cżłowieka przemienić się w bestię, a potem kochać, walczyć, nawracać się? Czy kat może wzbudzić w swej ofierze prawdziwy szacunek i podziw? Ile jesteśmy w stanie zaryzykować dla miłości? "Czerń i purpura" jest przebogata, jeśli chodzi o przedstawienie rozmaitych odcieni, niuansów, uczuć czy przemyśleń w relacji kata i ofiary. Stosunki między Mileną a Franzem, gra o życie, jaką toczą na dnie tego obozowego piekła, ich lęki i poszczególne etapy zbliżania się do siebie opisane są tak poruszająco, plastycznie i głęboko, że od powieści nie sposób się oderwać. Nie tak dawno pisałam Wam o moich ulubionych książkach o miłości. Pozostaje mi teraz zapewnić, że oto wciągam "Czerń i purpurę" na ich listę, sytuując na jednym z pierwszych miejsc. Jest to bowiem jedna z tych książek, które zapuszczają w nas korzenie i idziemy dalej już razem z nimi, nie potrafiąc się uwolnić od obrazów, jakie wpisały w naszą pamięć. A nie zawsze będą to obrazy optymistyczne. Poza pięknem, sensem i mocą wiary oraz siłą miłości, pokażą zaprzepaszczone szanse, stracone możliwości, bezustanną, niezaspokojoną tęsknotę. Mimo to - a może właśnie dlatego - warto je w sobie zatrzymać.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Dorota_Dega
Dorota_Dega
Przeczytane:2013-07-12, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,

Zacznę może od tego, że nie jestem ,,ckliwą panienką". Nie płaczę na komediach romantycznych, na ślubach, nie wzruszają mnie małe dzieci ( które oczywiście uwielbiam). Jednym z nielicznych momentów, gdy popłyną z moich oczu łzy, to ten gdy mam do czynienia z okrutną historią czasów Drugiej Wojny Światowej, czasów Holocaustu i Zagłady. Nie potrafię sobie emocjonalnie poradzić z ogromem cierpienia zadawanego człowiekowi przez człowieka.

 

Wojciech Dutka w swojej książce ukazał to wszystko, co w wojnie było najstraszniejsze. Pobyt Mileny w obozie Auschwitz obrazuje w wiele aktów ludzkiego bestialstwa i zdegerowania. Wszechobecna śmierć dosłownie unosząca się w powietrzu jako popiół z ludzkich ciał spalanych niejednokrotnie przez całą dobę w krematoriach. Wątek miłosny jest wspaniale ukazany- nie jak w tanim romansidle. Mamy w końcu do czynienia z obozem koncentracyjnym i czasami ,,szoah" czyli Holocaustu. Uczucie Franza do Mileny to wyrok śmierci na ich obojgu. Miłość niemieckiego esesmana do żydowskiej więźniarki to coś, co było karygodnie zabronione i uważane jako plamienie niemieckiej czystej krwi. Jednak dzięki tej miłości Milena przeżyła i mogła pomóc innym osobom. Nie chcę zdradzać całej fabuły i pisać o wszystkich wątkach- sami musicie to przeczytać.

 

Książka wzbudziła we mnie ogromne pokłady emocji- czytałam ją z zapartym tchem. Po jej przeczytaniu ,,musiałam ją przetrawić", ponieważ ogrom cierpień w niej pokazanych pokonuje mnie, emocjonalnie kładzie na łopatki. Dla każdego, kto interesuje się czasami Drugiej Wojny Światowej jest to lektura obowiązkowa, która różni się od dotychczas znanych- ja osobiście nie spotkałam się jeszcze z poruszeniem tematu tak trudnej miłości - kata i jego ofiary. Książka została oparta na prawdziwych wydarzeniach- a to mówi samo za siebie. Polecam .

Link do opinii
Avatar użytkownika - Isgenaroth
Isgenaroth
Przeczytane:2014-08-20, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam,
Czego by nie napisać o tej książce, wydawać się i tak będzie mało znaczące wobec tematu jaki ona porusza i wobec sposobu w jaki ten temat autor ukazuje. O Holokauście powstało już wiele książek, zarówno pozycji typowo historycznych, jak również beletrystycznych. Wojciech Dutka w powieści ,,Czerń i purpura" łącząc literacką fikcję i wydarzenia historyczne opowiada historię słowackiej Żydówki Mileny Zinger i Austriaka Franza Weimarta, których losy wojenne sprowadzają do najgorszego miejsca jakie mógł stworzyć człowiek, hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz - Birkenau. Milena zostaje przywieziona tam w 1942 roku w pierwszym transporcie kobiecym, zaś Franz, jako ochotnik wstępuje do SS i po odniesieniu ran na froncie wschodnim II wojny światowej, zostaje przeniesiony do tego obozu, do służby wartowniczej. Choć wydawać by się mogło, że w takim miejscu zetknięcie dwóch obcych sobie ludzi jest praktycznie niemożliwe, to staje się zupełnie inaczej. SS - mann zauroczony śpiewem Mileny, obdarza ją największą w swym życiu miłością, która w tych warunkach nie ma praktycznie żadnych szans na przetrwanie i odwzajemnienie. W miejscu, gdzie rozgrywa się ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej i nie istnieje żadna możliwość na okazanie choć namiastki ludzkich uczuć, powstaje miłość, której moc odmieni losy wielu osób. Wydawać by się mogło, że to kolejna, zwykła miłosna historyjka, lecz miejsce i okoliczności, w których powstaje to uczucie powodują, że czytelnik patrzy na nią zupełnie inaczej i ocenia ją w zupełnie innych kategoriach. Do nietuzinkowości powieści przyczyniają się także umiejętności literackie autora, który w doskonały sposób kreuje portrety psychologiczne swoich postaci, oraz w szczegółowy, a co za tym idzie zarazem drastyczny sposób opisuje miejsce i wydarzenia, które rozgrywają się na oczach dwójki bohaterów. Powieść ta jednak nie jest tylko poruszającą czytelnicze serca historią miłosną w czasach Holocaustu. To porażająca podróż po mrokach ludzkiej duszy i zakamarkach jego sumienia. To także dogłębne studium upadku człowieka i bezwarunkowe poddanie się władzy oraz chorej ideologii, w której brakuje miejsca na przejaw choćby minimalnych ilości sumienia czy wiary w Boga. Autor ukazując myśli Franza Weimarta pokazuje czytelnikowi postępującą degradację człowieczeństwa, która usprawiedliwiana jest troską o swoje bezpieczeństwo lub bezwarunkowym podporządkowaniem wojskowej dyscyplinie. Zastanawia się czy istnieje możliwość odkupienia najcięższych przestępstw popełnionych wobec innego człowieka, a także porusza problem wiary w Boga, który dopuszcza do popełniania takich czynów. Poprzez postępowanie SS-manna przywraca czytelnikowi wiarę drugiego człowieka i nadzieję na chęć podjęcia prób rehabilitacji. Wojciech Dutka po napisaniu tej powieści stwierdził, że jest to najtrudniejsza książka w jego dorobku literackim. Dla mnie, starego wygi czytelniczego nie była ona łatwa w odbiorze i przyznaję, że musiałem dozować sobie jej lekturę. Współczuję autorowi, który pisząc tę książkę, musiał codziennie wracać do tej strasznej tragedii. Nie zniósłbym tego przez tak długi okres mojego życia. Po mimo tego, że zwiedziłem muzeum w Oświęcimiu i Brzezince, teraz, czytając książkę, nie mogłem ogarnąć bezmiaru cierpienia i totalnego upodlenia ludzi, których przywieziono do tych miejscowości tylko po to, aby znaleźli tam gwałtowną lub powolną śmierć. Przyznam też, że moje uczucia wobec Franza Weimarta kierowały się w stronę współczucia. Zdaję sobie sprawę, że współczułem bestii, nie umiem jednak ocenić jego postępowania, choć dokładnie wiem, że zasługuje wyłącznie na napiętnowanie. Zadaję sobie także pytanie, jak zachowałby się każdy z nas, gdyby znalazł się po tej stronie drutów, po której znajduje się wolność, a jego odzienie zdobiły dwie srebrne runy? Nie wiem...
Link do opinii
Poruszająca. Nie mogłam sie oderwać, musiałam poznać koniec tej historii. I co ciekawe, jest osnuta wokół prawdziwych wydarzeń. Polecam i radzę zaopatrzyć sie w paczkę chusteczek, moc wzruszeń.
Link do opinii
Avatar użytkownika - leonia
leonia
Przeczytane:2017-07-23, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2017,
Przepiękna historia , którą napisało samo życie - fabuła została oparta na autentycznych wydarzeniach i wiernie je oddała. Obozowe obrazy pomimo lektury wielu książek o tej tematyce chwilami zapierają dech w piersiach. Dramatyczne doświadczenia, poplątane losy wielu istnień przekładają się na przeżycia bohaterów i trudne wybory jakich dokonują. Autor w bardzo prosty sposób ukazał jak rodzi się w człowieku zło w najczystszej postaci, jak podatni jesteśmy na wszelkiego rodzaju propagandę, lecz oddaje również prawdę o człowieczeństwie zachowanym w najbardziej ekstremalnych warunkach. Oraz to, jak trudno jest przeciwstawić się wielkiej machinie jaką jest fanatyzm.
Avatar użytkownika - MonikaP
MonikaP
Przeczytane:2017-07-19, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2017,
Niesamowita, przejmująca i niewiarygodna historia. O człowieczeństwie, wojnie, miłości, o trudnych wyborach i niewyobrażalnym cierpieniu.
Avatar użytkownika - moniapili
moniapili
Przeczytane:2017-07-09, Ocena: 6, Przeczytałam,
Poruszająca, książka... Przeczytałam wiele pozycji o podobnej tematyce, ale w tej chwili uważam ja za najlepszą. Wstrząsnęła mną, ponownie skłoniła do refleksji nad człowieczeństwem, a raczej jego brakiem, podczas wojny i nie tylko. Trudno mi coś więcej napisać... Wielki szacunek dla autora, który pokazał, jak trudno jest oceniać drugiego człowieka, jak okoliczności wpływają na ludzkie wybory i decyzje, jak wielka jest siła przetrwania. Tę książkę trzeba przeczytać. Będę ja miała długo w pamięci i na pewno jeszcze do niej wrócę.
Avatar użytkownika - KKS
KKS
Przeczytane:2015-08-15, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 ksiązki 2015,
Avatar użytkownika - jolantasatko
jolantasatko
Przeczytane:2015-07-24, Ocena: 6, Przeczytałam, 2015,
Inne książki autora
Kartagińskie ostrze
Wojciech Dutka 0
Okładka ksiązki - Kartagińskie ostrze

Młody Grek z Koryntu, Polibiusz, zostaje sprzedany na targu niewolników w Tarencie, greckim mieście na południu Italii, będącym pod rzymską okupacją. Trafia...

Krew faraonów
Wojciech Dutka0
Okładka ksiązki - Krew faraonów

Utalentowany polski autor rzuca wyzwanie Christianowi Jacquowi - mistrzowi powieści egipskiej! Wciągająca fabuła, wartka akcja, bogate tło historyczne...

Reklamy