Okładka książki - Książę

Książę

Wydawnictwo: Studio Emka
Data wydania: 2012-03-16
Kategoria: Ekonomia
ISBN: 978-83-62304-17-2
Liczba stron: 120
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 4.86 (7 głosów)

Tezaurus Idei, to seria wydawnicza prezentująca nowatorskie spojrzenie na teksty wielkich myślicieli. Kultowe dzieła zostały opracowane przez współczesnych autorów, którzy wskazali jak klasyczne idee praktycznie wykorzystać w dzisiejszym świecie. Już 16 marca ukażą się trzy pierwsze pozycje serii Tezaurus Idei: Karol Marks „Kapitał” w interpretacji Stevea Shipspidea, Niccolo Machiavelli „Książę” opracowany przez Tima Philipsa oraz Adam Smith „Bogactwo Narodów” w interpretacji Karen McCreadie.
Analiza sposobu, w jaki ludzie zdobywają, utrzymują, a potem tracą władzę autorstwa Niccolo Machiavelliego, w rękach Tima Philipsa, stała się podręcznikiem pokazującym jak zarządzać wydarzeniami aby osiągać korzyści. Autor, którego styl literacki znany jest czytelnikom „The Observer”, „Guardian” czy „The Times”, w interesujący sposób odnosi historię „Księcia” do współczesnego świata biznesu. Zwraca uwagę na elementy istotne w drodze do sukcesu i władzy, takie jak m.in.: przyjaźni z wrogiem swojego wroga, komunikacji postawy za pomocą czynów oraz o największej z porażek – finale sukcesu.

Kup książkę Książę

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Opinie o książce - Książę

Avatar użytkownika - mircia
mircia
Przeczytane:2016-12-26, Ocena: 5, Przeczytałam, 12 książek 2016, Mam, przeczytane,
Słyszałam, że jest to książka-klasyk, którą każdy powinien przeczytać. Zapomniałam o niej na długo, jednak w tym roku, na szkoleniu z obronności, wspomniano o niej jako o podręczniku strategii, więc z zainteresowaniem sięgnęłam po tę pozycję. Świetnie skatalogowane i usystematyzowane cechy władzy. Napisana niedzisiejszym językiem, jednak nie czyta się tego bardzo trudno. Strona za stroną odkrywa się "oczywiste oczywistości" na temat natury ludzkiej, jednak te "oczywistości" samemu trudno byłoby opisać w podobny jasny sposób, jak zrobił to Miachiavelli. Poza tym czytając rozdział za rozdziałem miałam uczucie, że autor mruga do mnie okiem, bo tekst ma drugie, bardzo ironiczne znaczenie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - blackolszi
blackolszi
Przeczytane:2015-12-08, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2015, Mam,
Kawał ciężkiej lektury i ciężkiego języka. Jednak bardzo ciekawa pozycja. O Machiavelli pierwszy raz usłyszałam chyba za sprawą Borgiów (niby wiedziałam, że istnieje pojęcie Makiawelizmu, które oznacza ni mniej ni więcej niż "cel uświęca środki", ale jakoś nigdy nie zastanawiałam się, kim był jego twórca), więc żeby stało się zadość mojej miłości do tego rodu, musiałam w końcu sięgnąć po Księcia, bo przecież mój ulubiony członek Borgiów był inspiracją do napisania tego dzieła. Co mogę powiedzieć? Z pewnością książka nie jest dla każdego. Rzekłabym nawet, że to nie jest książka i dla mnie, bo z polityką mam tyle wspólnego, że więcej kot by napłakał. Wszelkie rozprawy o tym, jak powinno się rządzić państwem, co się powinno robić, po podbiciu innych terenów i jak powinno się zachować w różnych rodzajach wrogich najazdów są dla mnie po prostu czystą teorią i wiedzą, której nigdy nie zrozumiem i nie wykorzystam w praktyce. Co nie zmienia faktu, że chylę czoło przed Machiavellim, który potrafił wyłuskać z historii różne przykłady na poparcie swoich tez i że potrafił je także odnieść do czasów, które były dla niego współczesne. W zasadzie książkę można potraktować jako jedną wielką wskazówkę - "co można, a czego nie można zrobić, by dojść do władzy i utrzymać ją w ryzach". Potrafił porównać działania Aleksandra Wielkiego do tego, co działo się w Italii na przełomie XV i XVI wieku, gdy Francja chciała zagarnąć większość Półwyspu Apenińskiego. Rozkładał na czynniki pierwsze działania Agatoklesa, który z czasem został władcą Syrakuz i analizował, w jaki sposób mieszkańcy Romanii mogli brać z niego przykład. Bardzo szczegółowo omówił także same siły wojskowe - z których powinno się korzystać, żeby odnieść sukces, których powinno się unikać. Intuicyjnie rozumiałam różnicę między wojskiem własnym, najemnym i posiłkowym i teoretycznie wiedziałam, którego powinno się wyrzekać, ale dzięki Machiavellemu dowiedziałam się dlaczego i oczywiście zostało to poparte ładnymi przykładami "praktycznymi". Zdecydowanie ciekawe, aczkolwiek oderwane od rzeczywistości i kręgu moich zainteresowań, co nie zmienia faktu, że jest to skarbnica wiedzy praktyczno-teoretycznej, przy której warto się na chwilę zatrzymać. Jeśli ktoś lubi politykę, fascynuje się wielkimi wodzami i wojownikami i klęskami w podbijaniu wrogich terenów, myślę, że znajdzie tutaj coś dla siebie.
Link do opinii
Avatar użytkownika - ankeszu
ankeszu
Przeczytane:2014-07-11, Ocena: 6, Przeczytałam, 2014, 26 książek 2014, Mam,
Klasyk, który każdy rozsądny człek powinien przeczytać. Nie tylko ten, kto myśli o polityce; nie tylko pisarz, który tworzy światy i władców w swej wyobraźni. Genialne w swej prostocie rozłożenie sukcesów władcy na czynniki pierwsze.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Gordian
Gordian
Przeczytane:2015-07-29, Ocena: 3, Przeczytałem, Mam,
Avatar użytkownika - Martka
Martka
Przeczytane:2014-12-08, Ocena: 5, Przeczytałam, Renesans,
Avatar użytkownika - Woda_truskawkowa
Woda_truskawkowa
Przeczytane:2014-11-06, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,
Avatar użytkownika - Alkestis
Alkestis
Przeczytane:2007-03-01, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,
Inne książki autora
Sztuka wojny według Machiavellego
Niccolo Machiavelli0
Okładka ksiązki - Sztuka wojny według Machiavellego

Umiejętność walki czyni ludzi śmielszymi, gdyż nie obawiają się robić rzeczy, których uprzednio wyuczyć by się trzeba. Nic tak nie sprzyja możliwości...

Książe
Niccolo Machiavelli0
Okładka ksiązki - Książe

Książę to nieśmiertelne lekcje, które do dziś kształtują myślenie liderów na całym świecie. Mądrość Machiavelliego wykracza dalece poza tak...

Reklamy