Studnia życzeń

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Data wydania: 2005
Kategoria: Literatura piękna
ISBN: 83-7469-094-1
Liczba stron: 296
Dodał/a książkę: Autor X

Ocena: 5 (4 głosów)

W domu odziedziczonym po babce Rozalii Hanka odkrywa ślad tajemnicy rodzinnej, która kryje również sekret jej własnego pochodzenia. Dzięki przyjaciółce babci poznaje powikłane przez historię, ludzi i osobiste wybory losy kobiet ze swojej rodziny. Nagle postrzega siebie i własne życie z zupełnie innej perspektywy, w rodzinnej kobiecej sadze odnajduje źródło swej mocy. Uświadamia sobie, że nie może dłużej pielęgnować żalu do świata o to, że została młodą wdową, nie może czepiać się życia nastoletniego syna, własne zawieszając na kołku. Nie ona jedna musiała znaleźć w sobie samej wiarę i nadzieję. Nie ona jedna musiała ryzykować, by wyjść naprzeciw miłości, o której nigdy przecież nie wiadomo, czy uskrzydli, czy przygnie do ziemi. Hanka odkrywa wreszcie, że tym, którzy niczego nie chcą, świat nie daje nic. Trzeba więc o siebie walczyć.

Kup książkę Studnia życzeń

Opinie o książce - Studnia życzeń

Avatar użytkownika - asymaka
asymaka
Przeczytane:,

Mam w tej chwili trzy książki Katarzyny Leżeńskiej, dwie są moje już od jakiegoś czasu, na skutek wymiany  zwanej "przewietrzanie biblioteczki" zorganizowanej  w moim miasteczku przez szkołę, a jedna jest wygraną w konkursie u pewnej Ani, ale o tym jeszcze napiszę szerzej, przy okazji recenzji owej lektury. Wcześniej z autorką nie miałam styczności, nie czytałam niczego, co wyszło spod jej pióra. 

"Studnia życzeń" to opowieść o Hance, wdowie od wielu lat, która ma syna, rodziców, przyjaciółkę Dominikę. Z tą ostatnią wyjeżdża do Wiednia, by chwilkę odpocząć, zrelaksować się, zapomnieć o wszystkim. Umiera jednak  jej babcia i kobieta po pogrzebie jedzie do rodzinnego miasteczka swoich przodków, by odkryć rodzinną tajemnicę. 

Okazuje się, że osoba, która jest naszkicowana przez autorkę "Studni..." jako kobieta egoistyczna, myśląca tylko i wyłącznie o sobie, nie licząca się nigdy z innymi "dostała od życia tak bardzo w kość", tak wiele krzywdy, że nie potrafiła sobie z tym poradzić. 

Tytułowa studnia nie spełniła swojej roli,  nie pomogła w uzyskaniu szczęścia,  zabrała za to ze sobą całą radość życia pewnej młodziutkiej, wchodzącej w dorosłość dziewczyny. Nigdy już jej oczy nie błyszczały blaskiem zakochanej panienki, patrzącej w przyszłość z zaufaniem. 

Hanka z kolei od wielu już lat jest sama, nie dopuszcza do siebie nikogo, nie próbuje wyjść ze swej skorupy, nie cieszy się życiem, nie jest otwarta na miłość, a szkoda. Mogłaby przecież jeszcze kogoś pokochać, znaleźć kogoś, kto chodziłby z nią na spacery, zasypiałby obok niej i budził się widząc jej twarz. Los nieoczekiwanie daje jej szansę, a przyjaciółka popycha ją w stronę szczęścia. Przy okazji życie samej  Dominiki obraca się o sto osiemdziesiąt stopni!

Książka uczy nas tego, że zawsze warto mieć nadzieję, że mamy prawo do radości, do pogodnego życia, do spełniania marzeń. 

Opisane w "Studni życzeń" wydarzenia ciągną się między terażniejszością, a przeszłością, dzięki której można wiele zrozumieć i wyciągnąć wnioski, nie osądzać innych przed poznaniem całej historii, wszystkich sytuacji. Zawsze trzeba liczyć się z uczuciami innych, nie myśleć tylko i wyłącznie o samym sobie, bo nie jesteśmy przecież na świecie tylko i wyłącznie my. Bardzo podobają mi się wplecione w książkę lata wojenne, mogłyby być trochę bardziej nam przybliżone, ponieważ jest to czas w historii, który najbardziej mnie ciekawi i interesuje. Ciekawa jestem, co czuli bohaterowie w tych okrutnych latach wojny, jak sobie radzili, co myśleli? 

Polecam i jak najszybciej, z wielkim entuzjazmem, zabiorę się za kolejną książkę tej autorki, gdyż podoba mi się jej dar obserwacji otaczającej rzeczywistości, sposób, w jaki opisuje swoje spostrzeżenia. 

Cytaty:

"Poczucie osierocenia nie ma (...) wieku."

"Pogrzeb to jedna z tych nielicznych już rodzinnych uroczystości, która potrafi na tyle wytrącić z codziennej rutyny bliższych i dalszych krewnych, by spotkali się i naprawdę dostrzegli wzajemnie. Wokół trumny milkną rozmowy, ale parę metrów dalej ci, którym zazwyczaj nie chce się nawet zadzwonić z życzeniami noworocznymi, w zdumieniu stwierdzają, że może nie cała rodzina to kupa zgredów i nudziarzy. "

"Nikt nigdy nie ma pewności. Nawet jeśli twierdzi, że ma, to tak naprawdę ma tylko nadzieję."

 

Recenzja pochodzi z mojego bloga asymaka.blog.interia.pl

Link do opinii
Avatar użytkownika - violabu
violabu
Przeczytane:2006-05-01, Ocena: 5, Przeczytałam, 2012 i wcześniej,
"Studnia życzeń" to literatura tzw. kobieca i opowiada przede wszystkim o kobietach. Jest piękną powieścią, zawierającą elementy życia współczesnej matki, jej relacji z nastoletnim synem i resztą rodziny, a najważniejsze: relacji z samą sobą. W ciekawy, pasjonujący sposób odkrywa to, co jest istotne w jej życiu. Pomaga w tym rozwikłanie rodzinnej tajemnicy. Wraz z główną bohaterką Czytelniczka może przemierzać i odległość, i czas. Może się wydawać, że to treść jedna z wielu, ale właśnie ta powieść obyczajowa pasjonuje opowiadaną przez siebie historią.
Link do opinii
Avatar użytkownika - Kamulka84
Kamulka84
Przeczytane:2014-04-08, Ocena: 3, Przeczytałam,
Avatar użytkownika - KKS
KKS
Przeczytane:2014-02-26, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki 2014,
Avatar użytkownika - jolantasatko
jolantasatko
Przeczytane:2014-02-22, Ocena: 6, Przeczytałam, 2014 przeczytane,
Inne książki autora
Kamień w sercu
Katarzyna Leżeńska0
Okładka ksiązki - Kamień w sercu

Co jeszcze może przytrafić się facetowi przed czterdziestką, który właśnie rozwodzi się z żoną domagającą się specjalnych alimentów dla... swoich kotów...

Ależ Marianno
Katarzyna Leżeńska0
Okładka ksiązki - Ależ Marianno

Marianna Łącka zna się na miłości, jak mało kto - przynajmniej w teorii. Nic dziwnego skoro na co dzień zajmuje się redagowaniem romansów. Szkoda...

Reklamy