Wyznania nie do końca dorosłej

Wydawnictwo: Muza
Data wydania: 2008-07-09
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788374955010
Liczba stron: 248
Dodał/a książkę: Autor X

Ocena: 5 (1 głosów)

Stephanie Calman ujawnia swoją osobliwą niezdolność do bycia dorosłą. W wieku czterdziestu lat uświadamia sobie, że choć dokonała wielu "dorosłych" rzeczy - pochowała ojca, wyszła za mąż, urodziła dzieci - wcale nie stała się dorosła. Chociaż fizycznie czuje brzemię swoich lat, emocjonalnie nadal jest najgorszą uczennicą w klasie. Nadal też boi się uroczystych przyjęć, pająków, szczęśliwych zakończeń, wszelkich grup i ciemności. Być może życie powinno przypominać matematykę, w której nie wolno przejść na wyższy poziom, jeśli nie opanowało się niższego. Autorka zadaje sobie fundamentalne pytania na temat obu płci, objaśnia, czemu kobiety powinny spędzać więcej czasu w kuchni, dlaczego mężczyźni mają zamglone spojrzenie na widok rozbierającej się żony i czemu owoce nie zawsze nam służą. Odważna, szczera i zabawna książka Stephanie Calman daje nadzieję wszystkim złym rodzicom i wszystkim nie do końca dorosłym.

Kup książkę Wyznania nie do końca dorosłej

Polecana recenzja

Avatar użytkownika - mrowka
mrowka
Przeczytane:,
Książka Stephanie Calman „Wyznania nie do końca dorosłej” to kontynuacja tomu „Wyznania złej matki”. Autorka znalazła sposób na zyskanie popularności i przy tym wypowiedziała wojnę propagowanym w mediach wizerunkom idealnej żony, matki i perfekcyjnej pani domu. W „Wyznaniach nie do końca dorosłej” spowiada się Calman z grzeszków dorosłości, a rozchwianie emocjonalne, brak pomysłu na życie i zero recept na codzienne zmartwienia – wszystko to ma zapewnić autorce nić porozumienia między nią a odbiorczyniami, podobnie doświadczonymi przez los i sfrustrowanymi.   Stephanie Calman zastanawia się, jakie są wyznaczniki „dorosłości”, a kolejne analizy doprowadzają ją do raczej mało budującego wniosku: że emocjonalnie ciągle nie należy do świata dorosłych, nie jest dojrzała – mimo ukończonych czterdziestu lat, męża i dwójki dzieci. Prezentuje siebie w różnych momentach egzystencji, cały czas potwierdzając swój infantylizm. Doświadczenie dorosłości rozpoczyna się od historii o śmierci ojca – kiedy to zamiast żałoby, rozpaczy czy smutku, musi bohaterka przechodzić przez cały proces biurokracji i nie ma czasu na rozczulanie się nad sobą. Dojrzewania nie przyspiesza także rodzicielstwo – chociaż jakoś udaje się autorce poradzić ze sprawami praktycznymi, to przecież czas ucieka jej nie wiadomo kiedy, a kłótnie maluchów ...
(czytaj dalej)

Opinie o książce - Wyznania nie do końca dorosłej

Avatar użytkownika - Maryszka
Maryszka
Przeczytane:2014-08-31, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,
Na początku nie bardzo zachęcała mnie ta książka do przeczytania, ale im dalej czytałam, tym bardziej stawała się moją ulubioną. Krytyczne spojrzenie na siebie z domieszką humoru. Można się przy niej zdrowo uśmiać, dlatego tym, którzy lubią gdy łzy płyną im po twarzy zaraz po ataku śmiechu - serdecznie polecam!
Link do opinii
Reklamy