Brzemię odpowiedzialności: Blum, Camus, Aron, i francuski wiek dwudziesty

Wydawnictwo: Krytyka Polityczna
Data wydania: 2014-01-31
Kategoria: Literatura faktu
ISBN: 978-83-63855-77-2
Liczba stron: 240
Dodał/a książkę: czytam

Ocena: 5 (1 głosów)

Léon Blum był przywódcą Francuskiej Partii Socjalistycznej w okresie międzywojennym. Dwukrotnie, w latach 1936 i 1938, był też premierem rządu sformowanego przez Front Ludowy i najbardziej znaczącym politycznym przeciwnikiem rządu w Vichy — za co uwięziono go, wytoczono mu proces i deportowano. Raymond Aron w latach 20. ubiegłego wieku przyćmiewał intelektem innych absolwentów Ecole Normale Supérieure (wśród nich Jeana-Paula Sartre’a) i był najbardziej obiecującym młodym francuskim filozofem swego pokolenia. Albert Camus, mimo swego skromnego „kolonialnego” pochodzenia i prowincjonalnej edukacji, w powojennej Francji wybił się z niebytu na pozycję gwiazdy politycznej, powszechnie rozpoznawany jako partner, kolega, i rywal intelektualny Sartre’a i Simone de Beauvoir.

Oto trzej bohaterowie Brzemienia odpowiedzialności Tony’ego Judta. Opowiadając ich skomplikowane historie, znakomity amerykański historyk pokazuje, jak intelektualiści powinni uczestniczyć w życiu publicznym: bez oglądania się na polityczną modę i bez zaślepienia ideologią. Pouczający i elokwentny esej o intelektualnej odwadze w okresie — według określenia autora — intelektualnej nieodpowiedzialności.
„New York Times”

Tony Judt (1948—2010) — wybitny znawca historii Francji i Europy Środkowej, eseista. Regularnie publikował m.in. na łamach „The New Republic” i „New York Review of Books”. Autor licznych książek, w tym syntezy najnowszej historii Europy pt. Powojnie (2005), wyborów tekstów Zapomniany wiek dwudziesty (2008) i Pensjonat pamięci (2010) oraz manifestu Źle ma się kraj (2010). Nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej ukała się jego kontrowersyjna książka Historia niedokończona. Francuscy intelektualiści 1944—1956 (2012).

Kup książkę Brzemię odpowiedzialności: Blum, Camus, Aron, i francuski wiek dwudziesty

Opinie o książce - Brzemię odpowiedzialności: Blum, Camus, Aron, i francuski wiek dwudziesty

Avatar użytkownika - Olena
Olena
Przeczytane:2014-03-31, Ocena: 5, Przeczytałam, 26 książek -2014,
Wnikliwe studium trzech odmiennych charakterologicznie przypadków, które połączyła wspólna zbrodnia: zdroworozsądkowość, zdystansowanie względem masowych fascynacji polityczno-społecznych i wydawanie niepopularnie obiektywnych sądów w czasach, gdy polityczne zaangażowanie i partyjny fanatyzm były koniecznością, a także podstawowym warunkiem względnie niezagrożonego funkcjonowania w kręgach paryskich elit intelektualnych. Judt pokazał, że nawet umiarkowanie i próby dążenia do osiągnięcia "złotego środka" mogą rodzić agresję i bezpardonowe ataki, zwłaszcza, gdy na co dzień bytuje się i tworzy "w sadzawce rojącej się od piranii, potrafiących w pięć minut objeść do kości (...) dla czystej przyjemności niszczenia". Autor nie ogranicza się wyłącznie do rysu historycznego i opisania problemów społecznych oraz politycznych, z którymi borykała się Francja w latach 20. - 60. XX wieku. Daje swoim czytelnikom znacznie więcej, zwracając uwagę na wybujały międzywojenny antysemityzm (z całym jego arsenałem słownej prasowej kloaki), postfaszystowskie komunistyczne fascynacje, którymi próbowano za wszelką cenę zdusić demona amerykańskiego kapitalizmu, blaski i cienie powojennej epuration (bardzo szybko przeistaczającej się w zaprzeczenie idei, która dała jej początek) oraz algierską wojnę o niepodległość, toczącą się nie tylko na linii centrum - kolonia, ale także na łamach gazet, gdzie każde "za", "przeciw", a nawet (jeśli nie zwłaszcza) "wstrzymuję się od głosu" było szeroko komentowane. Szczególnie barwny obrazek przedstawia sobą intelektualny paryski światek, a więc hermetyczne, snobistyczne kręgi, "wyspecjalizowane kawiarniane towarzystwa", kiszące się "w atmosferze przemocy werbalnej, arbitralności i złej wiary", żyjące w przekonaniu, że "mają coś do powiedzenia na każdy temat i że wszystko można sprowadzić do czegoś, co chcieliby powiedzieć", pomimo "charakterystycznej dlań odwrotnej proporcjonalności między posiadaną wiedzą bezpośrednią i poczuciem pewności towarzyszącym wypowiadaniu opinii intelektualnych". Portrety psychologiczne Bluma, Camusa i Arona w pełni pozwalają czytelnikowi pojąć dlaczego w swoich czasach cieszyli się oni "zasłużoną niepopularnością", wywołując niepokój nie tylko swą charakterologiczną odmiennością, ale i zachowawczą postawą, tak nieprzystającą do ducha epoki, w której przyszło im żyć. Jak wykazuje Judt, atmosfera skrajnego upolitycznienia i nieposkromionego mędrkowania nie ceniła ludzi zachowujących miarę, a neutralność i polityczna powściągliwość niemal zawsze poczytywana była za grzech, godzien publicznego napiętnowania. Lubię dobrze napisane książki, dzięki którym można poszerzyć swoją wiedzę i zarazem zyskać nowe spojrzenie na kwestie, o których czytało się co prawda tu i ówdzie, ale zazwyczaj bez większej refleksji, jako że jednostronność opisu głębszym refleksjom dotychczas nie sprzyjała, ani nawet wywoływać ich nie próbowała. Judt zaciekawił, skłonił do zastanowienia i sprawił, że o starych i wielokrotnie przerabianych tematach czytałam z wielką przyjemnością.
Link do opinii
Inne książki autora
Źle ma się kraj. Rozprawa o naszych współczesnych bolączkach
Tony Judt0
Okładka ksiązki - Źle ma się kraj. Rozprawa o naszych współczesnych bolączkach

Nie tylko żyjemy dziś bardzo niewłaściwie, ale błędny jest sam sposób myślenia o naszym życiu. W tej niezwykłej, krótkiej książce Tony Judt, jeden z czołowych...

Rozważania o wieku XX
Tony Judt0
Okładka ksiązki - Rozważania o wieku XX

,,Brawurowa jazda po prądach ideologicznych i mieliznach myśli dwudziestego wieku". ,,Los Angeles Times" Rozważania o wieku XX to ostatnia książka wybitnego...

Reklamy