Los Angeles, rok 1870.
Do niewielkiego miasta, w którym królują bezprawie i uprzedzenia, przybywają trzy Chinki - Dove, Petal i Moon. Każda z nich niesie ze sobą inną przeszłość i inne marzenie: miłość, wolność lub sprawiedliwość. Choć ich losy potoczyły się odmiennie, wszystkie muszą zmierzyć się z okrucieństwem świata, który nie zamierza dać im szansy. Gdy narastająca wrogość wobec chińskich migrantów prowadzi do tragicznych wydarzeń znanych jako Noc Grozy, kobiety stają do dramatycznej walki o przetrwanie. Dzięki wzajemnemu wsparciu i sile kobiecej przyjaźni udaje im się odzyskać należną godność, wywalczyć wolność i ocalić siebie. Razem są córkami słońca i księżyca.
Wydawnictwo: Filia
Data wydania: 2026-09-30
Kategoria: Obyczajowe
ISBN:
Liczba stron: 544
Tytuł oryginału: Daughters of the Sun and Moon
Ostatnio zaryzykowałam i zgłosiłam się po książkę niespodziankę, było to trochę ryzykowne, ponieważ nie każda książka mi przypadnie do gustu. Tak oto w moje ręce trafiła książka „Córki słońca i księżyca” autorstwa Lisa See, która ukazała się nakładem wydawnictwa Filia. Nie znałam wcześniej autorki i już jestem pewna, że nie będzie to jedyna książka, po jaką sięgnę. Bardzo spodobało mi się jej pióro i to jak buduje napięcie i operuje emocjami czytelnika. Sięgając po ten tytuł, dostaniemy bolesną lekcję historii, przeplecioną z lekcją o potędze kobiecej solidarności.
Cofamy się nieco w czasie, Los Angeles, rok 1870. W budującym się mieście, w którym króluje bezprawie, wraz z rasizmem i głęboko zakorzenionymi uprzedzeniami, dochodzi do spotkania się trzech Chinek. Historia Dove, Petal i Moon przenosi nas do przeszłości, która wstrząsnęła ich światem. Przez to, że wśród mieszkańców Los Angeles wzrasta nienawiść wobec chińskich imigrantów, dochodzi do tragicznych w skutkach wydarzeń. Noc Grozy, jak później został ten dzień nazwany, odbił się brutalnie wśród chińskiej społeczności.
Nieczęsto sięgam po obyczajówki, do tego z historią w tle, jednak ta książka ukazuje tragiczną rzeczywistość chińskich kobiet w tamtych czasach. Kobiety były tylko towarem, sprzedawanym nawet przez własnych rodziców. Nietrudno się domyśleć gdzie trafiały i jaki los je czekał. W tamtych czasach zostały uprzedmiotowione, pozbawione jakichkolwiek praw, bez szans na wolność.
Autorka przedstawiła tę historię w trzech perspektywach, rozbijając historię na trzy różne kobiety. Każda z nich przedstawiała inną historię, inne pragnienia czy miała inne cele. Pragnęły miłości, sprawiedliwości a przede wszystkim wolności. Bardzo spodobał mi się motyw siostrzanego wsparcia, kobiecej przyjaźni oraz to, w jaki sposób autorka zbudowała ich relacje. Nie otrzymacie tu lekkiej i przyjemnej lektury, jest za to bolesna i naprawdę trudna. Dziękuję bardzo wydawnictwu Filia za poszerzenie moich horyzontów i niezwykle ciekawą podróż w czasie.
Płomień solidarności w gęstym mroku. Eseistyczna podróż przez powieść "Córki słońca i księżyca" Lisy See.
Każdy z nas nosi w sobie ukryty ciężar oczekiwań, tradycji i historii, które napisali za nas inni, zanim jeszcze zdążyliśmy odnaleźć własny głos. Czasami najtrudniejszą podróżą nie jest wcale przemierzanie oceanów czy przekraczanie geograficznych granic, lecz cicha walka o możliwość bycia sobą w świecie, który narzuca z góry ustalone role. To właśnie w tym delikatnym punkcie styku - między narzuconym milczeniem a niegasnącym pragnieniem samostanowienia - rodzą się opowieści najbardziej poruszające, przypominające o niezwykłej sile ludzkiego ducha.
W tę pełną napięcia przestrzeń zaprasza nas Lisa See w swojej powieści ,,Córki słońca i księżyca", tworząc misterną opowieść o losie, tożsamości i głębokich relacjach. Pisarka nie tylko snuje historyczną narrację, ale przede wszystkim ukazuje wielowymiarowy portret postaci zmuszonych do walki o własną podmiotowość tam, gdzie codzienność wymaga całkowitego podporządkowania.
Akcja powieści przenosi nas do XIX-wiecznego Los Angeles - surowego, brutalnego miasta pełnego uprzedzeń, w którym los przybywających Chinek wydaje się z góry przesądzony. Główna oś fabuły skupia się na trzech bohaterkach: Dove, Petal oraz Moon, z których każda niesie ze sobą odmienną przeszłość, utracone marzenia i własny ciężar doświadczeń. Trafiając do świata, w którym kobiety traktowane są jak towar, a społeczność chińska zmaga się z narastającą nienawiścią i bezprawiem, imigrantki stają przed koniecznością przetrwania w skrajnie opresyjnych realiach. Ich powoli budowana więź staje się jednak czymś więcej niż tylko ucieczką od samotności - to cichy sojusz i przestrzeń, w której odzyskują utracony głos w obliczu nadciągających, tragicznych wydarzeń.
Wewnętrzne przeżycia tych trzech postaci stanowią tu najbardziej przejmującą płaszczyznę - każda z nich niesie w sobie odmienny pęknięty świat i inny rodzaj wrażliwości. Dove zmaga się z ciężarem utraconej niewinności i cichą tęsknotą za miłością, Petal chowa pod pancerzem zadziorności głęboki lęk przed ponownym zranieniem, a Moon szuka ukojenia w poczuciu godności, które próbuje ocalić za wszelką cenę. Lisa See z wielką czułością pokazuje, jak te rozedrgane tożsamości nie tylko uczą się wzajemnego zaufania, ale też stają się dla siebie nawzajem lustrami, w których mogą wreszcie dostrzec własną wartość.
Opisane relacje tworzą fundament dla wielotorowej fabuły, w której wątek cichej walki o niezależność przeplata się z dążeniem do prawdy i sprawiedliwości. Niezwykle zręcznie łączą się tu osobiste historie bohaterek z szerszym tłem społecznym - sekretami oraz mrocznymi incydentami kładącymi się cieniem na chińskiej dzielnicy. Historia ta nie daje prostej pociechy, ukazując, że każdy gest solidarności oraz każda decyzja o sprzeciwie wobec krzywdy stają się kruchym, lecz bezcennym krokiem w stronę ocalenia własnego świata.
Wokół tych dramatycznych wyborów wyplata się sieć motywów, z których najważniejszym staje się wykorzenienie oraz bolesne definiowanie pojęcia domu na nowo, w rozdarciu między pamięcią o tradycji ojczyzny a brutalnym dyktatem nowej rzeczywistości. Zamiast budować ułudę taniego sentymentalizmu, powieść stawia trudne pytania o to, jak ocalić wiarę w drugiego człowieka, gdy los wystawia nas na najcięższą próbę.
Całość tej poruszającej historii została zanurzona w niezwykle plastycznym, wręcz oddziałującym na zmysły języku, którym z wyczuciem odmalowano zarówno duszny, brudny klimat XIX-wiecznego Los Angeles, jak i subtelne detale chińskiej kultury. Ogromne znaczenie ma tu także sama konstrukcja powieści, prowadzona z punktu widzenia każdej z bohaterek z osobna. Taki sposób osadzenia narracji sprawia, że możemy poczuć tę lekturę jeszcze głębiej i spojrzeć na opowiadane wydarzenia bezpośrednio ich oczami, co nadaje całej historii niezwykle przejmującego, a momentami wręcz dramatycznego wyrazu. Opowieść rozwija się w niespiesznym, refleksyjnym tempie, dając czytelnikowi czas na wsiąknięcie w gęstą atmosferę niepokoju oraz dogłębne zrozumienie wyborów dokonywanych przez te wyjątkowe postacie. Styl jest elegancki, powściągliwy, a przy tym pełen emocjonalnego ciężaru, co sprawia, że opisywany świat staje się niemal namacalny, a napięcie narasta w sposób naturalny i nieunikniony.
Obcowanie z tą lekturą wywołuje głęboki, wewnętrzny rezonans i pozostawia czytelnika z poczuciem cichej, poruszającej zadumy. Książkę czyta się z ogromnym, wręcz ściskającym gardło przejęciem - bohaterki stają się odbiorcy niezwykle bliskie, a ich nierzadko przerażające, trudne losy sprawiają, że czująca osoba niemal zatraca poczucie rzeczywistości, współodczuwając każde ich cierpienie tak, jakby trwała obok nich. Podczas czytania towarzyszy nam nieustanny wachlarz emocji - od buntu wobec wszechobecnej niesprawiedliwości, po subtelne wzruszenie i nadzieję, gdy obserwujemy siłę rodzącego się siostrzeństwa. To jedna z tych powieści, które nie znikają z pamięci wraz z zamknięciem ostatniej strony, lecz zmuszają do zatrzymania się i przewartościowania własnego spojrzenia na empatię, wdzięczność oraz niewidzialne więzi łączące nas z innymi ludźmi.
Największą wartością tej powieści pozostaje jednak mądrość życiowa, wyłaniająca się z zakorzenionych w chińskiej tradycji metaforycznych nauk, przekazów i obyczajów. Twórczyni nie popada w czczy dydaktyzm, lecz poprzez losy głównych postaci przypomina nam, że prawdziwa siła człowieka nie mierzy się brakiem cierpienia, ale zdolnością do odnajdywania nadziei oraz światła nawet w najbardziej mrocznym otoczeniu. To niezwykle cenne przesłanie o odwadze, pokorze i o tym, że pamięć o własnych korzeniach oraz wierność wartościom stanowią najtrwalszy fundament, na którym można odbudować zniszczone życie.
Po tę książkę warto sięgnąć przede wszystkim ze względu na jej niezwykłą wagę historyczną i ludzką - jest to utwór beletrystyczny kunsztownie inspirowany autentycznymi wydarzeniami oraz postaciami. Świadomość, że pod warstwą literackiej fikcji kryją się prawda o minionych czasach i prawdziwe ludzkie losy, nadaje lekturze szczególny charakter. Czytając ,,Córki słońca i księżyca", dotykamy poruszających historii, w których granica między kreacją a rzeczywistością ulega zatarciu, pozwalając czytelnikowi nie tylko obcować z pięknym słowem, ale też złożyć cichy hołd tym, których głos przez dekady pozostawał niesłyszalny.
Bo ostatecznie każda z tych kart przypomina nam, że obojętność jest największym grzechem, a prawdziwe ludzkie życie toczy się tam, gdzie wbrew wszelkim wyrokom losu podajemy sobie dłoń. Gdy zamykamy tę powieść, zostajemy sami z echem kroków bohaterek, które przeszły przez piekło zapomnienia, by po cichu upomnieć się o swoją i naszą ludzką godność - udowadniając, że nawet w najgęstszym mroku najmniejszy płomień solidarności potrafi rozświetlić cały świat.
Nie każda historia daje bohaterkom szansę na szczęśliwe życie. Czasami muszą najpierw przejść przez wiele trudnych chwil, zmierzyć się z niesprawiedliwością i zawalczyć o to, co dla nich najważniejsze. Właśnie o tym opowiada Lisa See w swojej powieści ,,Córki słońca i księżyca". Przenosimy się do Los Angeles w 1870 roku, gdzie pojawiają się trzy Chinki: Dove, Petal i Moon. Każda z nich ma za sobą inną przeszłość i inne marzenia. Jedna pragnie miłości, druga wolności, a kolejna sprawiedliwości. Żadna nie przypuszcza, jak wiele przyjdzie jej poświęcić, by zawalczyć o siebie. To nie jest łatwa historia. Bohaterki muszą zmierzyć się z uprzedzeniami, okrucieństwem i światem, który nie daje im równych szans. Kiedy wrogość wobec chińskich imigrantów prowadzi do tragicznych wydarzeń, ich walka o przetrwanie nabiera jeszcze większego znaczenia. Podczas lektury szczególnie wybrzmiewa siła kobiet, które mimo przeciwności nie chcą się poddać. To opowieść o przyjaźni, wzajemnym wsparciu i godności, której nikt nie powinien odbierać drugiemu człowiekowi. Pokazuje również, jak ważne jest, by w najtrudniejszych chwilach nie zostać samemu.
Lisa See zabiera czytelnika do czasów, w których pochodzenie mogło decydować o ludzkim losie, a marzenie o wolności wymagało ogromnej odwagi. Ta historia skłania do refleksji i przypomina, że za każdą walką kryje się człowiek, który chce po prostu żyć na własnych zasadach.
,,Córki słońca i księżyca" to powieść o kobietach, które nie pozwalają, by trudna przeszłość odebrała im nadzieję. Jeśli lubicie historie osadzone w dawnych czasach, opowiadające o sile, przyjaźni i walce o godne życie, warto zwrócić na nią uwagę.
,,Pokochałam Wyspę kobiet morza od pierwszej strony. Lisa See stworzyła frapujący portret unikatowej kultury w burzliwych czasach, ale naprawdę wyjątkowe...
Intrygujący portret chińskiego społeczeństwa, w którym nic nie jest takie, jak się początkowo wydaje. Pasjonująca opowieść o chciwości, korupcji, desperacji...
Przeczytane:2026-10-28, Ocena: 5, Przeczytałem, Przeczytane, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2026, 52 książki 2026,
Bardzo lubię książki Lisy See. Jej głównymi bohaterkami są głównie kobiety. A fabuła w nich zawarta oparta jest na faktach. Zawsze zauroczona jestem językiem pisarki. Lekko poetycki, uroczy wciągający. Tak jest też w przypadku i tej powieści.
Chociaż wolę jej książki, gdy akcja toczy się w azjatyckich klimatach, to tym razem autorka zabiera nas do Ameryki, do Los Angeles. Bohaterkami nadal jednak pozostają kobiety. Trzy różne kobiety.
Córka cesarskiego uczonego, o idealnie zabandażowanych stopach-liliach, wychowana by zachwycać i być posłuszną.
Córka chłopów, z dużymi stopami, brudem pod paznokciami i głodem w żołądku. I trzecia. Piękna i mądra, ale nieudane krępowanie stóp zostawiło jej utykanie, które w oczach innych odbiera jej wartość. A ich historia stała się podstawą fabuły opartej na prawdziwych wydarzeniach - Masakrze Chińczyków w Los Angeles z 1871 roku, w której zginęło wielu przedstawicieli tego narodu.
Jednak przede wszystkim jest to bardzo bolesna książka. Jest przemoc wobec kobiet, jest handel kobietami, jest przemoc, prawo. Co by nie powiedzieć to tak naprawdę siłą tej książki są główne bohaterki. Razem są tytułowymi córkami słońca i księżyca, tym światłem, który rozświetla najciemniejszą nic ludzkiego życia.
Podsumowując. Dla miłośników "Kwiatu Śniegu i sekretnego wachlarza" i "Wyspy kobiet morza" to pozycja obowiązkowa. Dla nowych czytelników See ta książka może stać się idealnym początkiem, aby poznać twórczość tej pisarki.