Im szybciej idę, tym jestem mniejsza

Wydawnictwo: Media Rodzina
Data wydania: 2014-04-16
Kategoria: Dla młodzieży
ISBN: 9788372789303
Liczba stron: 136
Dodał/a książkę: elibri

Ocena: 3.33 (3 głosów)

Mathea Martinsen nie ma zbyt wiele do czynienia z innymi ludźmi. Ale wie, że bardzo się od nich różni. Teraz w starczym wieku doznaje wielkiego zmartwienia: boi się, że umrze a nikt tego nie zauważy. Boleśnie odczuwa to, co jest udziałem każdego starego człowieka: że dla świata jest niewidzialna. Staruszek nikt nie zauważa. Czy rzeczywiście pewnego dnia zniknie tak całkowicie, że nikt nie zauważy jej odejścia? Mathea podejmuje zatem szereg (z lekka dziwacznych) czynności, które mają sprawić, że zostanie dostrzeżona.

Książka jest ciepłą, trochę ironiczną wariacją na temat "życia całą pełnią".

Kup książkę Im szybciej idę, tym jestem mniejsza

Opinie o książce - Im szybciej idę, tym jestem mniejsza

Avatar użytkownika - wkp
wkp
Przeczytane:2015-09-18, Przeczytałem,
IM MNIEJ STRON, TYM KSIĄŻKA WIĘKSZA   Mathea Martinsen nie jest już młoda. Większość życia ma za sobą, jedną nogą jest już niemal w grobie, ale przeraża ją to, że może zostać zapomniana. Że kiedy umrze, nikt nawet nie zwróci na to uwagi. Zawsze była domatorką, zawsze też stroniła od ludzi, teraz chce zrobić coś, co pozwoli jej pozostać w pamięci tych, którzy zostaną. A zarazem coś, co pomoże oswoić jej się z samą śmiercią. Bo przecież memento mori to coś, co być może da się wyleczyć. I przecież każdy jest wyjątkowy, każdy ma inne DNA, i nawet jeśli czasem dopada cię depresja, bo to oznacza zarazem, że każdy Chińczyk także jest wyjątkowy, to mimo wszystko jest w czym szukać pociechy…   I tą pociechę, choć mocno podszytą goryczą i depresyjnym nastrojem, niesie, tak sobie jak i czytelnikom, przeurocza bohaterka tej książki. Kobieta naiwna, nieprzystosowana społecznie, ale kobieta, której nie sposób nie polubić. Jej starania o bycie zapamiętaną są infantylne, jej próby przyciągnięcia uwagi ludzi bywają strasznie dziecinne, ale w tym tkwi cały jej urok. I ujmująca za serce siła niewielkiej jakże powieści. Ale to nie wielkość się liczy, zdaje się krzyczeć sama książka. Klasyka udowodniła, że zbędne jest opasłe tomiszcze, żeby pokazać coś wielkiego, ba! większości z genialnych powieści bliżej było do nowel, a „Im szybciej idę…” doskonale potwierdza te tendencję ...
(czytaj dalej)
Avatar użytkownika - biedro_nka
biedro_nka
Przeczytane:2015-02-09, Ocena: 3, Przeczytałam, 52 książki 2015, Mam,
Tragikomedia. Raczej absurdalna i ponura. Marhea Martinsen, staruszka w podeszłym wieku rozmyśla o nadchodzącej śmierci. Stwierdza, że całe życie była niezauważalna dla otoczenia więc kiedy umrze nikt tego nie zauważy. Może dopiero kiedy jej ciało zacznie śmierdzieć sąsiadów zainteresuje co się dzieje. Wtedy postanawia coś zmienić, zapisać się w pamięci otoczenia. Nie wychodzi jej to zbyt dobrze. Nawet gdy kupuje w sklepie dżem nie ma odwagi poprosić kasjera, by otworzył słoiczek. Jest to opowieść o starości, samotności, nieumiejętności współżycia z innymi. Opowieść o niespełnieniu. Po przeczytaniu historii Mathei nasuwa się refleksja, że dopiero u schyłku życia możemy dostrzec, że nie przeżyliśmy jego tak jak byśmy chcieli. Coś wspaniałego mogło się wydarzyć, a my staliśmy z boku. Żyjmy więc tak, by nie żałować żadnej sekundy swego istnienia...
Link do opinii
Avatar użytkownika - kobra18
kobra18
Przeczytane:2014-11-07, Ocena: 4, Przeczytałam, "Ale to już było" ;), 52 książki 2013,
Avatar użytkownika - Poema
Poema
Przeczytane:2014-06-11, Ocena: 3, Przeczytałam, Mam, przeczytane w 2014,
Reklamy