Co jesteśmy w stanie zrobić, kiedy zagrożone jest życie lub bezpieczeństwo kogoś, kogo kochamy? W rozmowie opublikowanej w naszym serwisie Anna Olszewska opowiada o Kopiście – powieści, w której kryminalne śledztwo splata się z osobistą historią Pawła Pikasa, prokuratora od dwóch lat poszukującego zaginionej córki. – Myślę że właśnie ten niekończący się lęk wpływał na mojego bohatera, sprawiając, że podczas poszukiwań Sary ignorował procedury, którymi powinien się kierować – mówi autorka.

W wywiadzie zastanawiamy się również nad tym, skąd może brać się zło. Anna Olszewska nie szuka jednej prostej odpowiedzi – zwraca uwagę na znaczenie genów, wychowania, przekonań, doświadczeń i wpływu innych ludzi. Ten dylemat pojawia się także w Kopiście, którego bohater zastanawia się nad tym, jak predyspozycje mogą łączyć się z doświadczeniem i środowiskiem.
Ważnym tematem rozmowy jest także rodzicielska miłość i granice, do których może doprowadzić człowieka strach o dziecko. – Wydaje mi się, że ta miłość pozwala na przekraczanie granic nieprzekraczalnych, ale również na wybaczanie dziecku przekraczania tych granic – przyznaje pisarka. Opowiada też, dlaczego w kryminałach szczególnie interesuje ją emocjonalna i osobista strona bohaterów.
Anna Olszewska mówi ponadto o Bydgoszczy, która stała się istotną przestrzenią powieści, oraz o tym, jak dawkuje czytelnikowi informacje dotyczące sprawcy. W wywiadzie można przeczytać również o pracy nad kryminalną zagadką i o dalszych literackich planach autorki związanych z Bydgoszczą i Picassem.
Wywiad znajdziecie w naszym dziale publicystycznym.

