Babie lato - wiersz

Autor: melkart1
Czy podobał Ci się ten wiersz? 1

Babim latem tkają złudzenia – każdy Adam, każda Ewa.

Giną ciągnąc znaczone karty, stroniąc od samodzielnych

wyborów – żyją chwilami narzucanymi z góry.

Wymiotuje Wieża Babel! To legendy, złudy -

nie ma nic poza tutaj i teraz!

Nie bójcie się wznosić ponad przeciętność,

nie wbijajcie oblicz w bruk.

Dano wam wolę istnienia, wolę tworzenia,

nie bójcie się z niej korzystać.

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
melkart1
Użytkownik - melkart1

O sobie samym: Człowiek późnego renesansu
Ostatnio widziany: 2020-10-14 12:19:10