''DE PROFUNDIS CLAMAVI'' Charles Baudelaire - wiersz

Autor: glaadys
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Jedynie, ukochana, błagam twej litości 
Z głębi przepaści mrocznej, gdzie serce me kona! 
Wszechświat to czarny, nad nim z ołowiu opona, 
Tam przestrach i bluźnierstwo nurza się w ciemności. 

Słońce bez żaru nad nim wznosi się pół roku, 
Drugie pół roku ziemię okrywa noc czarna. 
Jest to kraj bardziej nagi niż ziemia polarna; 
Ni zwierza, ni zieleni, ni drzew, ni potoku! 

I nie ma zgrozy większej, straszniejszej na ziemi 
Nad zimną srogość słońca z blaski lodowemi 
I ową noc bezmierną wiecznego chaosu. 

Zwierzętom najpodlejszym zazdroszczę więc losu, 
Bo sen je w odrętwiałość bezmyślną spowija: 
Tak z wrzeciona się wolno nić czasu odwija! 

Najpopularniejsze wiersze

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
glaadys
Użytkownik - glaadys

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2014-08-03 09:36:13