Depresja - wiersz

Autor: justyna39
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Depresja 

 

W małym pokoiku 

Przy ogromnym oknie 

Płakało dziewczę w kąciku 

Czując się samotnie 

 

Wiatr przedostał się do pokoju 

Wyjąc przy tym okropnie 

Nie chcąc zostawić ją zostawić 

A ona czuła się bardziej samotnie 

 

Pogrążona w smutku 

I bezdennej rozpaczy 

Myślała po cichutku 

Że nikogo więcej nie zobaczy 

 

Tak płakało dziewczę

Tak łkało rzewnie 

Niczym małe dziecię 

Co łkało daremnie 

 

Pomyślała sobie 

Co jeszcze mogła zrobić 

Żeby nie myśleć o osobie 

I coś dobrego porobić 

 

Lecz choroba ciężka 

Mocno w kość daje 

I jak zawiła ścieżka 

Niezłych trudów nadaje 

 

Młode dziewczę myślało,

że to najgorszy moment,

lecz coś gorszego się stało,

"Pomocy! Ja tonę" 

 

Tonę w smutku i rozpaczy 

A znikąd ratunku 

Czy ktoś w ogóle zobaczy

Że szukam poratunku?

 

Nagle przyszedł jej pomysł do głowy 

Żeby się gorąco modlić 

I wtem rozpoczął się nowy 

Etap w jej życiu 

 

Modląc się. gorąco 

Tak Boga prosiła

Żeby jej było mocno

i żeby choroba ustąpiła 

 

I stał się nagle cud 

Powstało szczęśliwe dziewczę 

Jej twarz znaczył trud 

A ona - szczęśliwa niczym dziecię 

 

I tak jej się udało 

Wygrała z chorobą 

A co już się potem stało 

Tego nie wiadomo 

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.