Duszące opary napalmu - absurdu - wiersz

Autor: leila
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

 

 

 

 

Zmęczona upadam,

zblazowana swoją hiperwizją.

 


Mam duszę starca,

a Oni wszyscy,

dalej mi pieprzą,

o jakieś tam „miłości”

 


- a gdzie nie spojrzę,

tam tylko widzę

wyłącznie:

przemoc, ból i cierpienie

 


Znów siedzę

i piszę w tę noc…

 


„ 3 dniowe rodeo”

 


Spisując na kartkach papieru

lamentujące wyznania

ku przestrodze

( innym naiwnym)

 


Ponurego katharsis niezrozumienia

bez oczyszczającego zbawienia

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
leila
Użytkownik - leila

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2020-06-30 23:29:24