Edith Södergran "Wszystkie echa w lesie" - wiersz

Autor: rymierz
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

 

(przekład)

 

 

Nie, nie, nie! Krzyczcie wszystkie echa w lesie:
Nie mam już siostry!
Idę i podnoszę jej białą jedwabną suknię
i przytulam ją w bezsilności.
Całuję cię, całą moją namiętność składam w tobie,
bezmyślna tkanino,
czy pamiętasz jej zarumienione członki?
Jej buty stoją pozostawione w słonecznym świetle,
a bogowie ogrzewają jej dłonie.
Śnieg pada na szczątki mojej siostry.
Nad nimi zamieć śnieżna szaleje, twoje zgorzkniałe serce.
Z drżeniem wejdę na to miejsce,
wstrętne miejsce, gdzie piękno zostało pochowane.

 

tłum. ze szwedzkiego Ryszard Mierzejewski

 



              Alla ekon i skogen
 


Nej, nej, nej! ropa alla ekon i skogen:
jag har ingen syster!
Jag går och lyfter upp hennes vita sidendräkt
och omfamnar den maktlöst.
Jag kysser dig, all min lidelse lägger jag i dig,
du tanklösa väv,
minns du hennes rosiga lemmar?
Hennes skor stå kvar i solskenet,
gudarna värma sina händer därvid.
Fall snö över min systers kvarlevor.
Yr över dem snöstorm ditt bittertunga hjärta.
Med rysning skall jag beträda detta ställe,
såsom den otäcka plats där skönheten begrovs.

 

 

z tomu „Rosenaltaret”, 1919

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

Reklamy
O autorze
rymierz
Użytkownik - rymierz

O sobie samym: Niech o mnie mówią moje wiersze, w nich są prawdy najszczersze...
Ostatnio widziany: 2017-09-17 23:16:18