"Gwiazda..." - wiersz

Autor: zebra_k
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

.

żar liścia pali pień na którym siedzi
żółtą wibracją uschłej tradycji
trzęsieniem ziemi jak rozwodem mgły
morskim mezaliansem _brzegiem
szybkiej mewy niby separacją
mroźnej lini intercyzy _ciepłem suszy
iskrzy srebrny melon _małą śrubą
lodowej kry _lśni wiru chłodziwo
potok płynie kosmosem nieprzerwanej
nici co zdobi znaczoną kopułe nieba
dokąd nietoperz mija na wpół
oświetloną tarcze księżyca _dreszczem
emocji opar nocy z czysta chwyta
objętą pare miłości gdy fale jak
zmarszczki pośpiechem zmieniają
morze - obojętnym mrokiem przepływ
prądu przyćmiewa za silną rozgwiazde
ryba ze złota ryczy srebrem z brokatem
na krztałty bujne śpiewu trelem słowika
a gwiazda podszyta wiatrem ślizga się
jak przesuwu przytłumionym rechotem
(ZeBrA_k)

.

 

Najpopularniejsze wiersze
Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.