Kraina zapomnienia - wiersz

Autor: 1983Bastet
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

          I


Dotykasz moich pragnień

zaplatasz dłonie na kolanach

odszedł w sen nowy dzień

pdkąd me serce jest już raną


          II


dotykam twoich włosów aniele

kiedy umiera już moja nadzieja

teraz mam wiary tak niewiele

odkąd twój wizerunek płowieje


         Refren

 

dzisiaj noc szafirowa koi serce

teraz ból zmienia się w biały szal

jaki otula duszę spowitą w kolce

kiedy odchodzisz ze świtaniem w dal

patrzę na życie przez moje palce

i modlę się : życie me znów rozpal


          III


szeptem spowiadam ci się z bólu

kiedy pochylasz się nad moim snem

to twoja w wiecznośći jest rola

ja jestem tylko jej małym okruchem

          IV

zamknęłam się w czterech ścianach smutku

oddycham już coraz płycej osamotniona

czekam teraz tylko żeby doszło do skutku

i opadła wieczności dla duszy zasłona


         Refren


dzisiaj noc szafirowa koi serce

teraz ból zmienia się w biały szal

jaki otula duszę spowitą w kolce

kiedy odchodzisz ze świtaniem w dal

patrzę na życie przez moje palce

i modlę się : życie me znów rozpal


          V


maluję obrazy na wodnej toni 

obrazy twojej jasnej aniele twarzy

już mojego bólu nic nie zgoi

odkąd nie ma w mym sercu już marzeń


          VI


płakałam aż powstał mój Styks

zanurzyłam w niej całkiem swe ciało

lecz nadal płaczę pisząc tekst

moja dusza choć łez w ciele za mało


         Refren



dzisiaj noc szafirowa koi serce

teraz ból zmienia się w biały szal

jaki otula duszę spowitą w kolce

kiedy odchodzisz ze świtaniem w dal

patrzę na życie przez moje palce

i modlę się : życie me znów rozpal

 


28.10.2012

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
1983Bastet
U�ytkownik - 1983Bastet

O sobie samym: Rozmyślam nocami kiedy spokój oplata ciszą świat . Lubię kiedy wydłużające się cienie obejmują moje ramiona ... Kim jestem? Myślę że jestem zagubiona . A może tylko taką udaję... Ironiczna megalomanka kładąca nacisk na pro forma i kulturę osobistą . Co lubię ? - gorycz czerwonego wina w zapachu świec gdy dotykam z namaszczeniem kart kolejnej księgi .Ale nie tylko w niej drzemie moje serce... Żyje w kawałku duszy bliskich mi osób
Ostatnio widziany: 2015-12-18 10:54:05