Krzywa wspomnień - wiersz

Autor: Annakonik17
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Krzywa wspomnień

jak można całe życie przypominać sobie to jak bywało z kimś między nieboskłonem ciszy

bywało tak wewnętrznie
i pozostawało wierzyć
że wiara nie kończy się między palcami

bywało tak wewnętrznie
wystarczalne wtedy było tulenie dłoni
robienie śmiesznej miny do udawanych zdjęć
chodzenie za rękę pod wiatr
czy zakładanie w tym samym czasie butów

wtedy to małe nic zamykało się w uśmiechu
uśmiechu który przetrwał próbę czasu
i stanął w połowie drogi do Emaus

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeśeli jeszcze go nie posiadasz.