Opowieść nowego dnia - wiersz

Autor: emilo1
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Posłuchaj mojej opowieści

To historia moja prawdziwa

Zawsze tylko byłem w cieniu

I tak zresztą jest

Lecz gdy pojawiłaś się tak nagle

Poczułem to coś co było zawsze

Lecz tego nie widziałem

 

Chodziłem tak po tym swoim świecie

Bez barw bez uroku

Bezczynnie siadałem przy moim stoliku

Do samotnego obiadu i kolacji

Śniadań nie jadałem bo stres

Codziennie smutne nuty nawet w komedii

Widziałem tylko złą tą czerń

Czytać nie umiałem tych dobrych tekstów

 

Teraz jest inaczej

Otowrzyłem te zamknięte szare drzwi

Zza nich widok ujawniłem jaskrawy

Już teraz jest inaczej

Świeci mi te słońce

Raźniej patrzę w te obłoki

Dodałaś mi trochę tego czegoś

Takiego spokoju i wiary

Głodny teraz jestem znów

Lecz kolejnych dni nowych

Już te serce nie pęka

Nikt mnie nie ściągnie w ten dół

Zapierać się nie muszę Twardo jestem właśnie tu

 

NIkt już mnie nie pyta

Czemu tak źle i czemu znów płaczę

Nawet czasem się serdecznie uśmiechają

Nie jak kiedyś z daleka mijali

Jakiś ten zamęt dziwny teraz mam

Przyzwyczajony do parkowych brudnych ławek

Jako siedzący w deszczu żeby płacz ukrywać

Teraz inaczej inny ten świat

Dałaś mi ten zastrzyk

Tych chwil i przedłużam je teraz

Nie zamykam wieczorem za godzinę nie zamykam

Trwam w nich i w duchu krzyczę

A co tam niech się śmieję

A co tam sobie pokrzyczę

A właśnie tak sobie poskaczę

Czasem tylko pomilczę....

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
emilo1
Użytkownik - emilo1

O sobie samym: Piszę, może ktoś czyta, może zrozumie. Będę pisał nawet jeśli powiedzą, że nie umiem.
Ostatnio widziany: 2017-10-09 20:39:56