opowieści marcowego wiatru - wiersz

Autor: kasztan
Czy podobał Ci się ten wiersz? 2

nie czuję jej oddechu
choć wiatr mówi że świta
że szepczą już strumienie
że pachnie pełnią życia

że wzejdzie że zabłyśnie
uśmiechem i nadzieją
że wnet urodzi kwiaty
a one nas odmienią

i znowu w dni słoneczne
będziemy słuchać ptaków
co chwalą wschody słońca
i czerwień polnych maków

i znowu coś się zmieni
coś w sercu zakiełkuje
srebrzysta łza jak rosa
do nieba poszybuje

gdy spotkam ją na drodze
poproszę bardzo grzecznie
niech siądzie ze mną w parku
pod wierzbą na ławeczce

niech mówi mi o szczęściu
o łąkach wciąż zielonych
o duszy co się budzi
gdy biją srebrne dzwony

niech nuci pieśń miłości
a wszystko niech oddycha
melodią co roznieca
płomienie z iskier życia

zakwitnie wspomnieniami
uśmiechem skruszy lody
jak dobrze snuć marzenia
gdy świat jest taki młody

tymczasem chmurne niebo
i grad o szyby dzwoni
więc jak tu słuchać wiatru
gdy ciągle za czymś goni

Najpopularniejsze wiersze
Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
kasztan
Użytkownik - kasztan

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2019-03-22 17:57:14