opowieści marcowego wiatru - wiersz

Autor: kasztan
Czy podobał Ci się ten wiersz? 2

nie czuję jej oddechu
choć wiatr mówi że świta
że szepczą już strumienie
że pachnie pełnią życia

że wzejdzie że zabłyśnie
uśmiechem i nadzieją
że wnet urodzi kwiaty
a one nas odmienią

i znowu w dni słoneczne
będziemy słuchać ptaków
co chwalą wschody słońca
i czerwień polnych maków

i znowu coś się zmieni
coś w sercu zakiełkuje
srebrzysta łza jak rosa
do nieba poszybuje

gdy spotkam ją na drodze
poproszę bardzo grzecznie
niech siądzie ze mną w parku
pod wierzbą na ławeczce

niech mówi mi o szczęściu
o łąkach wciąż zielonych
o duszy co się budzi
gdy biją srebrne dzwony

niech nuci pieśń miłości
a wszystko niech oddycha
melodią co roznieca
płomienie z iskier życia

zakwitnie wspomnieniami
uśmiechem skruszy lody
jak dobrze snuć marzenia
gdy świat jest taki młody

tymczasem chmurne niebo
i grad o szyby dzwoni
więc jak tu słuchać wiatru
gdy ciągle za czymś goni

Najpopularniejsze wiersze

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
kasztan
Użytkownik - kasztan

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2019-05-07 12:52:41