Peron - wiersz

Autor: gandalf
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Znów stoję na pustym peronie
wiatr starych wspomnień ma smak
otula swym płaszczem me dłonie
dając istnienia swój znak

Wiszący zegar z pękniętą wskazówką
odmierza minuty na wspak
pająk pracuje nad wizytówką
tkając mu z nici jesienny frak

Czas pokrył tory rdzawym kolorem
tu pociąg nie wjeżdżał od lat
Droga odcięta za semaforem
Tam właśnie kończy się świat

Przychodzę codziennie tu o tej porze
Z nadzieją, że stanie się cud
że wreszcie nadjedzie tu na tym torze
pociąg mych pięknych snów

Najpopularniejsze wiersze
Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
gandalf
Użytkownik - gandalf

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2021-05-14 22:51:52