pojednanie - wiersz

Autor: kasztan
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

wydeptaną ścieżką wracam do życia
za plecami dopalające się znicze
i kwiaty wtapiające się w martwą naturę

biała róża w morzu chryzantem
samotna jak Ona wśród ludzi
za późno na gesty

zimny kamień to nie miejsce
dla delikatnych kwiatów
mogła więdnąć w słońcu
a teraz?

może sny bywają prorocze

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
kasztan
Użytkownik - kasztan

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2020-08-08 21:04:33