Rozwiane złudzenia - wiersz

Autor: Leila
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Kiedyś

 

Będąc małą, niewinną dziewczynką

Śniłam o przystojnym królewiczu

Na pięknym białym koniu

Marzyłam o cudownej sukni

Wystawnym, pełnym gości weselu

Usłanej płatkami róż przyszłości

Byłam kolejną baśniową księżniczką

Żyłam zaślepiona widmem nierealnych

 Fantazji

 

Później

 

Przestałam wierzyć w ideały

Dozgonne i nieodwołalne - razem

Szczerość, dobroć, bezinteresowność, miłość

Stały się dla mnie

 Pustymi frazesami głoszonymi przez

Romantycznych poetów – wartości wymarłe

Unicestwione nieuniknionym postępem bezdusznej

 Ludzkości

 

Teraz

Zapomniałam kim naprawdę jestem

Pełna obaw i rozterek

Przeglądam się w lustrze

 Widzę jedynie szary cień

O oczach wypełnionych smutkiem

Z żalem odwracam głowę

Przygnieciona ciężarem koszmarnych wspomnień

Upadam

 

Rozdeptana stadem rozpędzonych nadziei umieram…

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
Leila
Użytkownik - Leila

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2021-02-07 21:36:18