Skrzydła - wiersz

Autor: melkart1
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Coż mi ze skrzydeł, skoro nigdy nie wzlecą w lazuru dal?

Serce płonie, lecz ciało zmarło w stal.

I czasem, na chwilę, wzbijam się w przestworza – kolejny Ikar 0

by z rozpaczy krzykiem zniknąć wśród mar.

Zbyt liche mam skrzydła, zbyt słabą pierś,

by nie zranić się o słów krawędzie.

Krwi czerwona struga, tak było, tak będzie.

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
melkart1
Użytkownik - melkart1

O sobie samym: Człowiek późnego renesansu
Ostatnio widziany: 2020-09-20 10:40:08