Stokrotka - wiersz

Autor: LudwikaXV
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Maleńka stokrotka na mej dłoni Płatkiem delikatnym łezkę roni, Bo nie ma jak róża pięknej woni, Żaden kolec przed zdeptaniem nie broni. Nie zachwycił się nią Mały Książe, Zakochany z miłością nie wiąże, Tak niewiele napisano o niej książek, Czuje się nie jak kwiat, a kwiatu zalążek. Maleńka stokrotka na mej dłoni Płatkiem kolejną łezkę roni, Bo róży uroku nigdy nie przegoni, Samotnie zginie w dzikiej łące toni. Nie stanie już w Ireny Weiss wazonie, Młode dziewczę jej pąsem nie spłonie, Nie rozsypią ją w procesji białe dłonie, Czuje w środku jak na darmo płonie. - Kwiatku złotooki na mej dłoni Nie marszcz swej subtelnej skroni, Trawa różę przed żarem nie uchroni, A w jej miękkim zielonym aksamicie Twoje słoneczko wygląda znakomicie, Przed tobą, a nie różą klękam w zachwycie. Ludwika XV

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
LudwikaXV
U�ytkownik - LudwikaXV

O sobie samym: W zapomnieniu odnajduję siebie...
Ostatnio widziany: 2012-01-22 17:09:30