Stoliczek - wiersz

Autor: rpepes
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Pusty stoliczek w szarym pokoju,

Stoi samotnie w świętym spokoju.

Nikt mu nie wadzi i nie przeszkadza,

Jedynie kurz się na nim osadza.

 

Pewnego razu owy stoliczek,

Zażyczył sobie dżemu słoiczek.

Lecz na co mu słodycz pewnie spytacie,

Marzył ów stolik o brudnym blacie.

 

Chciał poczuć się znowu komuś potrzebny,

Brudny, obtarty i nożem zacięty.

Mlekiem chłapany i od masła tłusty,

Z ugiętymi nogami od dań rozpusty.

 

Złudne marzenia starego stoliczka,

Czeka go tylko mała kapliczka.

Bo komu potrzebny ten mebel stary,

Gdy na świecie dobrobyt i ładniejsze towary.

 

Aż pewnego dnia cuda się stały,

Zabrały go anioły i pomalowały.

Pięknie się błyszczy i prezentuje,

Niejedna osoba się o niego licytuje.

 

Na końcu stoliczek z nową rodziną,

Spędza swe chwilę z puszystą wykładziną.

Znów używany w swej roli nowej,

Stół do przesłuchań w wojnie domowej.

Najpopularniejsze wiersze
Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
rpepes
Użytkownik - rpepes

O sobie samym: Piszę dla relaksu i poukładania myśli.
Ostatnio widziany: 2019-10-13 23:37:46