Sypiając z wrogiem - wiersz

Autor: Leila
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Wieczorami siedząc w fotelu 

Otulona ciepłym blaskiem księżyca

Wspominam dni – bez strachu

 

Aby znów je zobaczyć

Muszę zapuścić się głęboko

W meandrach mego serca

 

Obrazy niegdyś pełne życia

Przybrały formę rozmytej fatamorgany

Nieuchronnie skazanej na zapomnienie

 

Choć staram się wybaczyć

Chwile grozy uparcie powracają

Jątrząc rany na duszy

 

Nie potrafię się uwolnić

Od ścigających mnie demonów

I mężczyzn pozostawiających blizny

 

Wystraszona powracam ku rzeczywistości

Oblana potem budzę się

Przerażona wodzę wzrokiem dookoła

I widzę tylko pustkę

Jestem zupełnie sama – w końcu bezpieczna…

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
Leila
Użytkownik - Leila

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2020-07-30 07:26:14