Sztuka - wiersz

Autor: Not_fair
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Wciąż samotnie z nią tańczę, z miłością,
Krok za krokiem o myśli się wywracam,
Podnieść się nie dam rady, bez sił jestem,
I chodź ciągle boli, tej męki nie skracam,

Może już jutro rzucę się do rzeki snów,
Na tym padole łez giną me marzenia,
Tonę, na tym złudzeń pełnym gruncie,
Wierz mi, zdążę i dopłynę do spełnienia,

Odwróć na zawsze ode mnie swój wzrok,
Te krzywe spojrzenia miłe, te fałszywe,
Nigdy w ich prawdę skrytą nie uwierzę,
Zrzuć w końcu ze mnie uczucia natarczywe,

Wiem, nie znam żartu, co się ciebie tyczy,
Gdy powiesz mi to, zrozumiem, pomogę,
Jak bardzo cierpi ma dusza, tego nie wiesz,
To tchnienie życia samo nie żyje, ma trwogę,

Pomaga mi trwoga, w ciężkich mych chwilach,
Moją bratnią duszą mi ona, lecz pusta,
Na ciebie nie wiem, czy mogę wprost liczyć,
Chciałbym byś wody wlała mi w usta,

Następnie dokładnie mą dłoń wytarłabyś z potu,
Co niesie na swym pokładzie ból, strach mój,
Niemoc wielką, która krąży w moich żyłach,
Zniweczyć byś mogła, a ja byłbym Twój.

 

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
Not_fair
U�ytkownik - Not_fair

O sobie samym: Geniusz ludzkiej romantyczności........to nie ja
Ostatnio widziany: 2009-08-13 00:59:33