Wesołek w kostnicy - wiersz

Autor: zibi16
Czy podobał Ci się ten wiersz? 1

 

Przechadza się wesołek w kostnicy

i liczy nogi – umarłym też potrzebny jest humor,

by rozwiać siną mgłę i zapudrowane policzki

rozjaśnił uśmiech.

 

Wesołek szyję wyciąga i puszcza oko,

z ligniną w dłoni śpieszy przekazać pieszczotę

bezradnym gestem klauna,

gdy nie wie komu uczynić psotę.

 

W kostnicy żarówka się świeci,

stalowa poświata ciał pręży się

i cienie katafalków rzeźbią korytarze w niebyt.

Wesołek scyzorykiem rozcina prześcieradła

 

i patrzy jak fioletowe kwiaty rosną

w samotne wyspy

i głaszcze je czule.

W kostnicy wesołek oswaja śmierć.

 

 

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
zibi16
Użytkownik - zibi16

O sobie samym: Napisz kilka słów o sobie
Ostatnio widziany: 2020-08-11 20:19:06