Wioska - wiersz

Autor: melkart1
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Serc porozrywane struny wiszą na ścianach -

trofea trudów – a marzeń słomiane palce,

leżą rozrzucone na posadzce. Wszechogarniające

znużenie – złudzenie przesączające się przez okna.

Bezimienne sylwetki blade łzami, beznamiętnie

szurają ulicami. Oczy wpatrzone mają w dal -

wszystkie ciała zakrzepłe w stal. Martwe obozowisko...

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
melkart1
Użytkownik - melkart1

O sobie samym: Człowiek późnego renesansu
Ostatnio widziany: 2020-09-20 10:40:08