Zazdrość - wiersz

Autor: Pio
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

wciśnięty w niewidzialny kostium
blękitną zbroję w sobie noszę
chciałbym być dla was niewidoczny
w lustrze nie znaleźć swoich odbić

mieć taką siłę bycia w tłumie
i obserwować wszystkich wkoło
dotykać ludzi bez dotyku
i patrzeć w oczy bez odbicia

chciałbym się cofnąć do pokoju
gdzie właśnie byłem z Tobą- obok
przeczytać Twoje myśli szybko
i skonfrontować je z rozmową

nie wierze że jest tak cudownie
coś mi przeszkadza truje wnętrze
wierze że to jest tylko  moment
co niszczy we mnie to co piękne

ta zazdrość we mnie jest toksyczna
sam pewnie brudzę nasze szczęście
lecz pewny chciałbym być  jednego
że w Ciebie tylko mogę wierzyć

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
Pio
Użytkownik - Pio

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2008-11-05 14:54:43