"Ziemia..." - wiersz

Autor: zebra_k
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

.

miłosny sen martwego kwiatu
cieli pędząc kiełkujące ziarno
ciągnie mądrość upadły grzyb
cycaty srom bawi się upadkiem
wieczna walka słońc dotyka
promień białego zwycięstwa
starcie kusi blask wysokości
drżącą linią chmury zmiękcza
horyzont _bulgotem kwaśnego
deszczu jak śniegu hlubą ale
dokąd? - dziki szkarłat łata
wrzasku śrube ponad kałuże
miedzi.groźbą wieczornej bryzy
spieniacz pian opada połową
świata _szałwi dobrym wirem
wyspa ptaków kipi - tęczą
południe śmierdzi kwasem
jak gradem małych paproci
burzą żyga płomień odwilży
krótko głupią drzemką liści
przysza jesień _marszczy brwi
("Ziemia..." 9.XI.22 ZeBrA_k)

.

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeśeli jeszcze go nie posiadasz.

Reklamy
O autorze
zebra_k
Użytkownik - zebra_k

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2022-11-24 00:26:09