Znad fiordów - wiersz

Autor: joanna53
Czy podobał Ci się ten wiersz? 1


Dziewczyno znad fiordów Norwegii
gdzie w cypel wżynał się wiatr
a fala rozbita o brzegi
zmywała powoli twój świat

Gdzie zorza wschodziła polarna
utkana z przepięknych tu barw
a złota iskrzyły się ziarna
i w grotach ukryty był skarb

Tak bardzo kochałaś to morze
w twych oczach promienny był blask
a jednak najbardziej tę zorzę
lecz płomień nadziei wciąż gasł

Na połów ruszyli rybacy
a koszmar wypełniał jej sny
miłego już nie zobaczy
pozostał obraz z mgły

Smutnymi głoskami pisana
choć innych podobny był los
daremnie powrotu czekała
o skały rozbijał się głos

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeśeli jeszcze go nie posiadasz.