Znaki - wiersz

Autor: abandon
Czy podobał Ci się ten wiersz? 3

Odpowiedz proszę, kim dla ciebie jestem?

Czy tylko pyłem w zaprószonym oku?

Czy też jak ogień, woda i powietrze –

niezbędne życiu, choć budzą niepokój.

 

Stworzyłaś mnie na podobieństwo marzeń,

ze złotych myśli tkałaś sieć pajęczą,

by swoim blaskiem jak dzień przez witraże

malować freski z kolorowych tęsknot.

 

Nie dla nas wspólne przeżywania nocy,

ni powitania przy zaspanych rankach;

nie dane nam się w jedno przeistoczyć –

ja twój kochanek, moja ty kochanka...

 

Już niemożliwe zmienić bieg historii,

zasypać przepaść, która nas rozdziela,

wstrzymując zegar, by na chwilę zwolnił

w codziennym pędzie poczęć i zamierań.

 

Cóż pozostało znakom zapytania?

Błądzą po nocach powplatane w wiersze,

nim zaprzestaną cieniem się osłaniać.

Odpowiedz proszę, kim dla ciebie jestem?

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.