''ZNISZCZENIE'' Charles Baudelaire - wiersz

Autor: glaadys
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

Miotający się ciągle Demon mnie okala 
I płynie wokół wiatru nieuchwytnym drżeniem, 
Połykam go i czuję, jak płuca mi spala 
I napełnia je wiecznym, zbrodniczym pragnieniem. 

Niekiedy, mej miłości dla Sztuki świadomy, 
Przybiera kształt kobiety pełnej cudnych czarów 
I podszeptem zwodniczym obłudnik kryjomy 
Przyzwyczaja me usta do wstrętnych wywarów. 

I daleko ode mnie już Boga źrenice! 
On wiedzie złamanego znużeniem w granice, 
Gdzie nudów kraj się ciągnie - pusty, niezbadany - 

I rzuca w oczy moje, pełne przerażenia, 
Splamione brudem szaty, ropiące się rany 
I narzędzia skrwawione dzikiego zniszczenia. 

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
glaadys
Użytkownik - glaadys

O sobie samym:
Ostatnio widziany: 2014-08-03 09:36:13