Życie uczuć - wiersz

Autor: NocnySkorpion
Czy podobał Ci się ten wiersz? 0

W mej duszy rozterki
Pełno uczuć i dymu
Ciemność, raz jasność
Przebłyski miłości i gniewu
I czuję.
Tam gdzieś głęboko.
Ale cóż to?
Nie. To niemożliwe.
A jednak. To Pustka?
Lecz, czy pustka i zamęt
Czy to, to samo?
To być nie może.
Łzy z radością zmieszane
Tęsknota i smutek
I ból wraz z nadzieją
Pustka?
Nie, nie. To tylko niepewność.
I rozdarcie, i żal.
I miłość, i strach.
Niezrozumieie i samotność.
Ah! To nie Pustka!
Lecz co to? Czym to?
Co we mnie jest?
Tak spokojnie tam.
A jednak jak ogromna wichura.
Tyle uczuć.

Choć teraz już nie.
Już nie ma nic.
Niczego nie czuć.
Nutka zdziwienia?
Niepokój?
Coraz niklej i dalej.
Nie czuję już nic.
Wzrok podnoszę i widzę.
To Pustka nadchodzi, a obok niej Śmierć.

Inne wiersze tego autora

Musisz być zalogowany, aby komentować. Zaloguj się lub załóż konto, jeżeli jeszcze go nie posiadasz.

O autorze
NocnySkorpion
Użytkownik - NocnySkorpion

O sobie samym: Nie, marzycielką nie jestem. Może jedynie roześmianą nastolatką próbującą odnaleźć siebie. Śnię, gdy mam ochotę i zapamiętuję tylko dobre rzeczy, by mieć co pamiętać. Życie traktuje, jak coś, co zostało mi raz dane i nikt mi tego nie odbierze. A gdy żyje się myślą, że zawsze możesz wrócić na ziemię, to żyje się weselej.
Ostatnio widziany: 2018-04-03 14:58:58