Życie jest tak fascynujące dlatego, że każdy człowiek jest inny, a ta odmienność pozwala nam odkrywać, interesować się, wymieniać doświadczeniami i poglądami więcej...
Miasto przypływówpragnień nabrzmiałych
miasto westchnieńokrzykówuniesieńdelektowania sie smakiem nieznanym
wzrokiem przywoływanieuwagi ulotnej
zagarniania świateł i spojrzeń dla siebie
w tym więcej...
Chyba Kacper nie zdawał sobie sprawy z tego, że bardzo mnie zranił tymi słowami. Bez słowa odeszłam, zalewając się łzami. Wiem, że to, co powiedział było wypowiedziane w gniewie. Niestety nie jestem w stanie zrozumieć, dlaczego strata naszego dziecka jest dla niego sprawą niegodną pamięci. Zapłakana weszłam do mieszkania Hipa. Byłam sama. Pospiesznie weszłam do sypialni więcej...
Wciąż mam plany! Wywiad z Małgorzatą Kalicińską
- Po pięćdziesiątce, po wyfrunięciu dzieci z gniazda, zaczyna się dla nas nowy, dobry czas – to czas dla nas! Nie są konieczne totalne zmiany, rozwody etc, ale można się wówczas skupić na sobie, swoich potrzebach więcej...
„Zaklinacze samotności” przyszli do mnie sami. Od lat ludzie zwierzają mi się, opowiadają całe swoje życie, a właściwie dzieje niespełnionych uczuć i oczekiwań wobec mężczyzny, przyjaciela, brata, matki… Te historie żyły we mnie i trochę nie dawały mi spokoju. Pewnego dnia postanowiłam je uwolnić i spisać. Potem uznałam, że warto byłoby poprosić jakiegoś fachowca od spraw duszy o komentarz. By spróbował przeanalizować, dlaczego tak często moi zaklinacze nie umieli się w życiu porozumieć z bliskimi. Utrzymywać z nimi przyjaznych, a czasami intymnych relacji? Przecież tych, na których najbardziej im zależało, najbardziej właśnie ranili i zawodzili. Potrafili także skłócić się na śmierć i życie; płakać z bezsilności nad utraconym uczuciem, a jednocześnie starannie, latami pielęgnować urazę w sercu. Bywało, że siedząc obok ukochanej osoby na jednej kanapie, czuli osamotnienie i smutek. Czy mają jeszcze szansę na szczęśliwy związek?
Moje historie mogą wydać się Wam banalne, bo są zaczerpnięte prosto z życia, ale komentarz seksuologa Wiesława Sokoluka na pewno Was zaskoczy. 30 lat praktyki terapeutycznej nauczyło go patrzeć na problemy moich bohaterów z wielu stron, nie oceniać ich zachowań pod kątem moralności, ale wyjaśnić wprost, dlaczego boją się okazywania uczuć, milczą na tematy najważniejsze, a skupiają się w życiu na drobiazgach. Wiesław Sokoluk przygląda się ich problemom, nie szczędząc ostrych słów i porównań. Bywa złośliwy i brutalnie szczery, ale zawsze mówi prawdę, której oni sami pewnie baliby się usłyszeć. Bo niesłuszne jest twierdzenie, że wszystkie nasze problemy tkwią w głębokim dzieciństwie. Tu i teraz jesteśmy odpowiedzialni za własne życie, także za naszą samotność.
Magdalena Kuydowicz
O autorce:
Dziennikarka telewizyjna. Od dwóch lat pracuje w redakcji TVN STYLE, głównie jako wydawca programów typu talk-show, takich jak: „W roli głównej”, „Miasto Kobiet” czy „Druga strona medalu”. Na tej antenie przygotowywała także polską wersję poradnikowego programu „Jak dobrze wyglądać nago?”.
Wcześniej przez 10 lat była wydawcą popularnego porannego programu „Kawa czy herbata?”. Od lat pisze książki i artykuły. Spotyka ludzi, szpera w ich biografiach, aby później pokazać na antenie punkty zwrotne w ich życiu.
Wydała do tej pory książki kulinarne: „Kawa czy herbata? Przepisy gwiazd”, „Kawa czy herbata? Przepisy gwiazd i prezenterów programu” oraz poradnik napisany wspólnie z psycholożką Katarzyną Korpolewską: „Matka z córką. Rozmowy intymne”.
„Zaklinacze samotności” to jej drugi poradnik psychologiczny, którego współautorem jest seksuolog i terapeuta Wiesław Sokoluk.
Jej pasją jest czytanie, psychologia, tenis i gotowanie. Lubi urządzać kameralne kolacje dla przyjaciół. Wolny czas spędza z książką, na korcie lub na spacerach ze swoją suczką-znajdą Sonią, na której przyjaźń i zaufanie stara się zasłużyć.
Wiesław Sokoluk Od 30 lat zajmuje się seksuologią kliniczną i rozwojową, prowadząc w tych obszarach praktykę psychoterapeutyczną oraz działalność edukacyjną i szkoleniową. Przez wiele lat współpracował z Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Funduszem Ludnościowym Narodów Zjednoczonych (UNFPA), Krajowym Centrum ds. AIDS przy realizacji programów dotyczących zdrowia seksualnego. Jest wieloletnim członkiem i superwizorem Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. Od lat publikuje w prasie, jest także autorem poradnika „Wychowanie do życia w rodzinie. Poradnik metodyczny dla nauczycieli” i współautorem książki „Seks czegoś smutny. Antyporadnik dla tych, którzy grają o miłość”.