Pojawia się i znika
Każdego roku policja odnotowuje około 15 tys. zaginięć obywateli polskich w kraju oraz za granicą. Ludzie giną bez względu na płeć, wiek czy status społeczny, różne są także przyczyny ich zaginięcia. Może to być choroba, wypadek, przestępstwo bądź świadoma decyzja osoby, która chce zacząć swoje życie od nowa.
Wiktor Turski w książce Zofii Kaliskiej „Rocznica” ginie w samochodowej kraksie, zostawiając dwójkę dzieci: Beatę i Adama oraz apodyktyczną żonę. Przez cztery lata, jakie minęły od tej chwili, każdy dzień jest dla wdowy pomnikiem ku czci męża, a nadopiekuńczość w stosunku do rodzeństwa uczyniła z Adama nieporadnego życiowego nieudacznika. Mimo przekroczenia trzydziestki, posiadania małżonki i jedenastoletniej córki, nasz bohater wciąż jest pod kuratelą mamusi.
Beata natomiast nie daje sobą manipulować . Mimo, iż wszyscy mieszkają pod jednym dachem, ona stanowi byt niezależny. Jest singielką, pracuje jako dziennikarka w „Nagiej prawdzie” i właśnie ma przygotować reportaż o wiekowej parze obchodzącej swój jubileusz. Beata nie wie jednak, że wizyta w zapadłej wsi nazwanej przekornie Stolicą, na zawsze odmieni jej życie.
Oprócz pięknej historii miłości Państwa Goździków dziennikarka poznaje także historię ich kalekiej wnuczki Ewy katowanej przez lata przez ojca, a także jej męża, którym okazuje się…
Mocną stroną Zofii Kaliskiej jest wyjątkowa umiejętność zaskakiwania czytelnika, przy czym takiego rozwoju wypadków w życiu bym się nie spodziewała. Mamy tu skomplikowane przypadki miłosne, relacje między ludźmi, romanse, skandale i dużo humoru.
Lekko i sprawnie napisana historia porusza także trudne tematy, takie jak przemoc w rodzinie czy obojętność otoczenia. Przede wszystkim jednak opowieść tętni życiem. Skomplikowane losy, przypadki i zbiegi okoliczności są obecne w życiu każdego z nas i tak naprawdę najbardziej fascynujące wydarzenia podsuwa nam codzienność. Zofia Kaliska jako doskonały obserwator po prostu to wszystko zebrała, a z okruchów dnia powszedniego wyszła tak wspaniała książka jak „Rocznica”. Mam też wrażenie, że jeszcze wielokrotnie pozwolimy się autorce zaskoczyć.
