Recenzja redakcji granice.pl

Kup Teraz

Detektyw Blomkvist

Astrid Lindgren

Ocena ( 3 osoby )
5.3
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Data wydania: 2006
Kategoria: Dla dzieci
ISBN: 83-10-11138-X
Liczba stron: 134
Dodał/a książkę:
Dodał/a recenzję: Damian Kopeć

Kalle Blomkvist. Detektyw.


W końcu znalazłem okazję, by sięgnąć po klasykę dziecięcej literatury kryminalnej, po powieści o przygodach młodego detektywa amatora Kallego Blomkvista. Dla niektórych czytelników może to być trochę - w pierwszej chwili - zaskakujące oblicze słynnej pisarki Astrid Lindgren. Równie jednak ciekawe i intrygujące, jak to doskonale nam znane ze świetnie napisanych wielu innych jej książek dla dzieci

Cykl opowieści o perypetiach Blomkvista składa się z trzech części: Detektyw Blomkvist; Detektyw Blomkvist i Rasmus, rycerz Białej Róży; Detektyw Blomkvist żyje niebezpiecznie.  Kalle Blomkvist nie jest oczywiście doświadczonym, sarkastycznym prawdziwym prywatnym detektywem. To nastolatek, który chce nim być i nieustannie w wyobraźni wciela się w tę magiczną dla niego rolę. Skąd u Lindgren pomysł na taką serię? Otóż jest on ściśle związany z pewnym okresem jej życia zawodowego. Pisarka bowiem pracowała przez jakiś czas jako stenografistka docenta kryminologii Harry'ego Södermana. Od niego nauczyła się podstaw tej gałęzi wiedzy, które potem wielokrotnie wykorzystywała w swojej twórczości.

Cykl książek, który rozpoczyna powieść Detektyw Blomkvist, opowiada o przygodach grupy wesołych, pełnych energii nastolatków. Kalle Blomkvist, Anders i Ewa-Lotta tworzą zgraną paczkę przyjaciół, zwaną Białymi Różami. Rywalizują oni z Czerwonymi Różami czyli inną trójką dzieci: Sixtenem, Jonte i Benką. Czytelnicy biorą wraz z nimi udział w przygodach, zabawach i kłopotach, które dzieci nieustannie ściągają na swoje głowy. Widzimy skomplikowane relacje między nimi, oraz "iskrzenia" na styku świata dorosłych i dzieci. Obserwujemy pierwsze młodzieńcze zauroczenia, fascynacje, chwilowe animozje. Lindgren świetnie wyczuwa świat bliski młodym czytelnikom i opisuje go barwnie, ze swadą, ciepłem i wielkim humorem. Dzieci usilnie rywalizują ze sobą, ale w sytuacjach realnego zagrożenia potrafią doskonale ze sobą współpracować. W ich świecie liczą się przyjaźń, lojalność, przyzwoitość, zasady fair-play. To świat trochę staromodny, ale przecież w gruncie rzeczy do takiego właśnie świata wielu z nas po prostu tęskni.

Nastoletni Kalle żyje na pograniczu fantazji i rzeczywistości. Rozwiązuje jednak całkiem poważne zagadki kryminalne, które niesie ze sobą prawdziwe życie. Tym razem sprawa jest związana z wujkiem Ewy-Lotty, który niespodziewanie zjawia się w miasteczku. Zachowuje się on bardzo dziwnie, chwilami dość podejrzanie i tym samym sprawia, że wyobraźnia Kallego podsuwa mu kolejne obrazy. Intuicja chłopaka nie zawodzi, choć dość długo nie zdaje on sobie sprawy z tego, że wpada na trop działalności pewnej niebezpiecznej złodziejskiej szajki. Wszystko, jak przystało na książkę dla nastolatków, jest odpowiednio złagodzone i pozbawione niepotrzebnej przemocy. Całość dobrze się kończy, a my mamy przyjemność brać udział w naprawdę fascynującej przygodzie.

Powieść Detektyw Blomkvist (Mästerdetektiven Blomkvist) została pierwotnie wydana w 1946 roku, czyli jeszcze przed niezapomnianymi "Dziećmi z Bullerbyn (1947)". W 1947 roku została przeniesiona na ekran, podobnie zresztą, jak i kolejne dwie części cyklu.

Podstawową zaletą książki jest ciekawa, wciągająca fabuła. Są nią również postaci: barwne, wesołe, zaskakujące. Lindgren umiejętnie miesza sceny realistyczne z wyobrażeniami - wytworami młodzieńczej fantazji. Pisarka świetnie ukazuje cechy młodych ludzi: ciekawość świata, naturalne wyczuwanie fałszu w zachowaniu dorosłych, oddawanie się marzeniom na jawie, uleganie urokowi chwili, zamiłowanie do zabaw i psot. Najbardziej barwną postacią jest tu chyba Kalle, marzyciel o rozwiniętej wyobraźni i przenikliwym umyśle. Pragnie on zostać najsławniejszym detektywem, następcą Sherlocka Holmesa lub Herculesa Poirot. Nieustannie wokół siebie widzi zagadki kryminalne. Wyobraża sobie, że spotykani ludzie to podejrzani lub przestępcy, a on - w przypływie geniuszu - odkrywa ich ciemne sprawki. Kalle ma w sobie niesamowicie dużo uroku. Jest bystry, spostrzegawczy, pełen życia i fantazji. Ale i pozostałe dzieci są przedstawione równie ciekawie. Są - o co dzisiaj nie tak łatwo - dobrze wychowane, grzeczne i sympatyczne, choć równocześnie skore do wszelkich, niegroźnych w sumie psot.

Fabuła jest bardzo dobrze przemyślana. Napięcie stale rośnie, co i raz następują zaskakujące zwroty akcji. To kawałek naprawdę dobrej literatury dziecięcej. Nie za prostej, nie za bardzo wyrafinowanej. Sensacyjnej, kryminalnej. Przyjemnej w lekturze nawet dla osoby dorosłej. Takiej, która powinna zadowolić także przeciętnego nastolatka.

 

szara_linia
Opinie
Ocena 1 2 3 4 5 6
Komentarz
monotema plusminus Linia koment
Przeczytane:2013-04-03, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,52 książki 2013,

Co mnie napadło na młodą literaturę? Nie wiem. Gdzieś trafiłam na tytuł i pognałam do biblioteki dziecięcej, by  "blomkvisty" zdobyć. Cykl o detektywie obejmuje trzy tytuły:
- Detektyw Blomkvist
- Detektyw Blomkvist i Rasmus, rycerz Białej Róży
- Detektyw Blomkvist żyje niebezpiecznie
Niestety, biblioteka zasobna tylko w dwie pierwsze części, choć jakoś irracjonalnie zależało mi najbardziej na części 1 i 3.  Może tytuły fajniejsze? W każdym razie jestem po lekturze "Detektywa Blomkvista". Od razu mogę powiedzieć, że lektura przednia.  I dla młodszych i dla starszych, bo to meisterstuck w wykonaniu Lindgren.

Młody człowiek, trzynastolatek pragnie zostać detektywem. Marzenia te nie są takie zupełnie bezpodstawne. Kalle odznacza się bystrością, umiejętnością  obserwacji i kojarzenia faktów, jednym słowem - zmysłem detektywistycznym.  Wolny czas, są wakacje, chłopiec spędza w gronie rówieśników - kolegi Andersa i koleżanki Evy-Lotty. Tworzą zwartą drużynę Białych Róż i prowadzą potyczki z Czerwonymi Różami.  Utarczki słowne, niegroźne starcia z przeciwnikiem przerywa przyjazd wujka Evy - Einara. Szybko wychodzi na jaw, że Einar to schwarz-charakter i Kalle zaczyna śledzić dziwnie zachowującego się wuja. Obserwacja szybko daje wyniki i naprowadza dzieci na trop większej afery kryminalnej. I tu młody detektyw Blomkvist wykazuje nie lada zdolności, pomaga ująć policji groźnych przestępców.


Powieść adresowana jest do publiczności czytającej w wieku 10 lat, ale wydawca dodaje plusik, co znaczy, że wieku czytelnika nie ogranicza i słusznie, bo to zabawa przednia i dla całkiem dorosłych odbiorców, szczególnie tych, którzy "kryminały" lubią, ale już drastyczność dorosłych powieści - mniej. Chcecie odpocząć po krwistych befsztykach? Polecam Astrid Lindgren.

speedi plusminus Linia koment
Przeczytane:, Ocena: 6, Na półkach:
311007Ap Linia koment
Przeczytane:2016-02-11, Na półkach: Przeczytałem,
810611Zp Linia koment
Przeczytane:2017-01-05, Na półkach: Przeczytałem,2017,
22200116Zp Linia koment
Przeczytane:2013-01-02, Ocena: 5, Na półkach: Przeczytałem,Mam,podstawówka,
gendun Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
andr Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
AMAF12 Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Inka Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
Linia koment
Przeczytane:, Na półkach:
ajrin Linia koment
Na półkach: Chcę przeczytać,
break
POLUB NAS!
WYDAWCY POLECAJĄ
Cień jabłoni
Książka Racheli
Sekret Wesaliusza
 
STRONA GŁÓWNA

MOJE GRANICE
Dodaj/Opublikuj
Wirtualna biblioteczka
Ustawienia
Więcej opcji
KSIĄŻKI
recenzje
premiery, nowości
zapowiedzi wydawnicze
audiobooki
patronaty
rankingi
autorzy
rekomendacje
wyzwania czytelnicze
WIERSZE

OPOWIADANIA

KONKURSY

SPOŁECZNOŚĆ
forum
blogi
zdjęcia
filmy
kalendarz
książki za aktywność
PUBLICYSTYKA
wywiady
eseje
sylwetki twórców
recenzje filmów