Lektura biografii znanych postaci czasami przypomina wizytę w ekskluzywnej cukierni. Fakty zaczerpnięte z ich życia przystrojone są lukrem emfazy, anegdoty i epizodyczne opowiastki zaś grzęzną więcej...
wracają jak psy z podkulonymi nogami łaszą się do piersi
która była niedostępna nie dała mleka nawet possać słów
bo zwykle szukała spokojnego fotela w którym wtuli się w nowe dni
nie rozpamiętuję więcej...
Nie mogę powiedzieć, że to tylko kilka dni nie rozmawialiśmy, bo to były lata przez, które próbowałam wegetować.
Możesz być ze mnie dumny… udało mi się przez chwilę.
Dzisiaj wracam do Ciebie na kolanach... zapłakana i upokorzona przez samą siebie.
Po co mi to było? Kogo chciałam oszukać? - tak tylko siebie.
Twoich ubrań już nie ma,Twoich perfum więcej...
Wciąż mam plany! Wywiad z Małgorzatą Kalicińską
- Po pięćdziesiątce, po wyfrunięciu dzieci z gniazda, zaczyna się dla nas nowy, dobry czas – to czas dla nas! Nie są konieczne totalne zmiany, rozwody etc, ale można się wówczas skupić na sobie, swoich potrzebach więcej...
W przepięknej, skrzącej się humorem poetyckiej opowieści o Navidad – wiosce zagubionej na końcu świata – autorka z mistrzostwem prowadzi Czytelnika przez zabawne, a zarazem przerażające przygody jej mieszkańców. Długa Berta, Amadeusz Głuptak, alkad Feliciano i inni navidyjczycy walczą o przetrwanie, kochają i nienawidzą, przeżywają lęki i dramaty. Uśmiech raz po raz ustępuje miejsca łzom wzruszenia. Bo baśń to niby, a taka prawdziwa...
Cuca Canals urodziła się w Barcelonie w 1962 roku. Ukończyła studia dziennikarskie. Kilka lat pracowała w reklamie, a od 1998 roku pisze scenariusze filmowe dla Bigasa Luny. „Długa Berta” jest jej pierwszą powieścią. Cuca Canals mówi, że uwielbia szynkę, Fernando Pessoę, lubi zawieszać różne przedmioty na dachu swego domu, kocha nieme kino, poezję wizualną i morze. Identyfikuje się z dadaizmem.
[Wydawnictwo Muza, 2003]
