NIEŚMIERTELNY

Nieśmiertelna … miłość
Pradawna wiedza dotycząca panowania nad żywiołami, moc uzdrawiania, kierowania atomami, a nawet… stania się nieśmiertelnym. Któż z nas nie chciałby posiąść choć szczypty tej magii i wykorzystać jej do własnych celów? Problem w tym, iż w zależności od osoby, która się nią posługuje, tajemna moc może uczynić wiele dobrego, ale też i złego …

O tym, jaki wpływ miała na życie całych pokoleń pewna księga znaleziona w Marrakeszu w XIX wieku, dowiemy się z mrocznej książki Gillian Shields „Nieśmiertelny”. Klimat niczym z filmu „Dwunaste wrota”, rozległe połacie wrzosowisk rodem z „Wichrowych wzgórz”, do tego sekrety, tajemne przejścia, magia, zagubione dusze błąkające się pomiędzy światami i prawdziwa miłość – autorka dobrze wie, jak przyciągnąć i utrzymać naszą uwagę.

W opowieść wprowadza nas nastolatka Evie Johnson, stypendystka szacownej, elitarnej szkoły dla dziewcząt Wyldcliffe Abbey. Właśnie zachorowała jej ukochana babcia, a ojciec pracujący jako żołnierz nie widział innej możliwości sprawowania opieki nad córką niż odesłanie jej do szkoły z internatem. Takim sposobem znalazła się tu, samotna, stojąc w strugach deszczu w bram nieprzyjemnego, monumentalnego gmaszyska, pragnąc desperacko wrócić do domu. Jedynie spotkany na drodze tajemniczy jeździec Sebastian stanie się świetlistym punktem jej wyprawy i odskocznią w pierwszych, ciężkich dniach.

Bogate panienki z Wyldcliffe Abbey nie akceptują biednej półsieroty przyjętej z litości, a w zdobyciu akceptacji młodzieży nie pomagają Evie też surowi i apodyktyczni nauczyciele, z dyrektorką Celią Hartle na czele. Jedynie życzliwość innej stypendystki, dziwaczki Helen oraz Sary Fitzalan pozwala przetrwać Evie złośliwości i przytyki bogatej i wrednej Celeste oraz jej popleczniczek. Okazuje się, iż główną przyczyną nienawiści koleżanki jest śmierć jej kuzynki Laury, która ponoć utopiła się w pobliskim stawie. Teraz Evie zajmuje jej łóżko i już samo to wystarczy, by narazić się na gniew Celeste.

Czy zatem możliwe, żeby dziwna dziewczynka, łudząco podobna do Evie, była duchem Laury? Kogo tak naprawdę widuje bohaterka? Evie sama szuka odpowiedzi, choć prawda wydaje się ukryta głęboko w przeszłości. Jedynie potajemne, nocne spotkania z przystojnym Sebastianem Jamesem dodają Evie motywacji by wytrwać w tej szkole i nie uciec przed prześladowaniami, surowymi regułami obowiązującymi w internacie i błądzącymi po jej korytarzach duchami.

Równocześnie do historii Evie i rodzącej się miłości do tajemniczego, zadziwiająco bladego chłopca,  wędrujemy wraz z lady Agnes po XIX-wiecznych ulicach Londynu. Tam bowiem zaprowadziła ją pewna księga znaleziona w Marrakeszu. Początkowa zabawa z wiekowym „Drogami Mistycznym” i zawartymi w niej prawdami i zaklęciami staje się coraz bardziej poważna, szczególnie, że Agnes odkrywa w sobie prawdziwą Moc. Ukierunkowana na niesienie pomocy innym i uzdrowicielstwo, młoda adeptka magii z przerażeniem obserwuje powolne popadanie Sebastiana w szaleństwo i jego obsesję na punkcie nieśmiertelności. Dlatego też pod osłoną nocy opuszcza dom rodzinny Templetonów – Wyldcliffe Abbey i ucieka, a swój dar i miłość do Fairfaxa zaklina w talizmanie.

W jaki sposób opowieść Evie i lady Agnes łączą się ze sobą? Czy to możliwe, żeby obie kobiety rozdzielone przez stulecia, pokochały tego samego mężczyznę? Czy zwykła błyskotka na szyi Evie, podarunek od babci, może mieć coś wspólnego z zawierającym w sobie Moc amuletem Agnes? Te wszystkie wątpliwości rozwiewa „Nieśmiertelny” Gillian Shields, istna skarbnica tajemnic i pradawnej wiedzy.

Autorka stworzyła pasjonującą powieść (nie tylko dla nastolatek), której zabieg równolegle toczącej się w różnych wiekach akcji dodaje magicznego, wręcz mistycznego posmaku. Choć wśród grona czytelników w pierwszym rzędzie znajdą się przede wszystkim fani „Zmierzchu” S.Meyer, to „Nieśmiertelny” wykracza poza romansowo-wampirystyczną tematykę. Shields włącza emocje, dawne rytuały, pokazuje konsekwencje dokonywania określonych wyborów i dlatego też zasługuje na należytą uwagę. W świat „Nieśmiertelnego” wkraczamy na własne ryzyko bo tu, obok miłości, czai się też śmierć.